Μαρία Καραμπέλη
▸Ψηφίστηκαν οι αλλαγές σε ΕΟΠΥΥ και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, ακόμα πιο ακριβή για τον λαό η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας
Ψηφίστηκε στις 11 Μάη στην Ολομέλεια της Βουλής το βάρβαρο αντιλαϊκό νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας με τίτλο «Γιατρός για όλους, ισότιμη και ποιοτική πρόσβαση στις υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και άλλες διατάξεις». Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που φέρει έναν παραπλανητικό τίτλο, αφού μοναδικός στόχος της κυβέρνησης είναι η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της υγείας. Για μια ακόμη φορά τον αντίκτυπο αυτής της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στην υγεία θα τoν υποστεί ο λαός, που θα πρέπει να βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Οι αντιδράσεις των υγειονομικών φυσικά δεν έλειψαν, με πληθώρα εργαζομένων να συμμετέχουν στη στάση εργασίας που προκηρύχθηκε τη μέρα ψήφισης από τις ΟΕΝΓΕ και ΠΟΕΔΗΝ.
Κάθε σελίδα του νομοσχεδίου αλλά και η συζήτηση στη Βουλή, ανέδειξαν μία-μία τις αντιδραστικές του διατάξεις. Ο «προσωπικός γιατρός», όπως αναφέρεται (μια κύρια επιταγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης), σε καμία περίπτωση δεν λύνει το διαχρονικό πρόβλημα των ασθενών που αναζητούν συστηματική παρακολούθηση των χρόνιων προβλημάτων τους. Μάλιστα, πόσο υποκριτικό είναι αυτοί που διέλυσαν την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), ερήμωσαν κέντρα υγείας και περιφερειακά ιατρεία (μαζί με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις), να δημιουργούν τώρα μια νέα, ακόμα πιο δυσμενή, για τους ασθενείς πραγματικότητα.
Πάνω στην πραγματική ανάγκη ύπαρξης οικογενειακού γιατρού, που θα έχει την πλήρη εποπτεία των προβλημάτων των ασθενών, δημιουργούν έναν νέο μηχανισμό-«κόφτη» για τις περαιτέρω αναγκαίες εξειδικευμένες ιατρικές πράξεις, στερώντας του το αναγκαίο και χρήσιμο περιεχόμενο που αυτός θα έπρεπε να έχει. Ο λαός θα δυσκολεύεται ακόμα περισσότερο να έχει πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες υγείας, αφού για να μπορεί να έχει πρόσβαση σε νοσοκομείο ή σε γιατρό άλλης ειδικότητας θα πρέπει να περνάει από τον προσωπικό του γιατρό.
Δεύτερο μαύρο σημείο του νομοσχεδίου είναι η θεσμοθέτηση ποιοτικών κριτηρίων για τα διαγνωστικά κέντρα, για να έχουν συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ. Μάλιστα, αυτά θα ελέγχονται από ιδιωτικές εταιρείες με το αποτέλεσμα να είναι σαφές: Τα μικρά διαγνωστικά κέντρα θα οδηγηθούν σε κλείσιμο, προς όφελος των μεγάλων διαγνωστικών αλυσίδων, ενώ θα μπει περαιτέρω κόφτης από όλες τις αναγκαίες εξετάσεις και παροχές που θα έχει ανάγκη ο κάθε πολίτης.
Κερασάκι στην τούρτα της βάρβαρης αυτής μεταρρύθμισης είναι η καθιέρωση απογευματινών –επί πληρωμή– χειρουργείων (μια παλιά διάταξη, που είναι γνώριμη στο υγειονομικό κίνημα). Το χρόνιο πρόβλημα των ασθενών που περιμένουν τρομακτικά μεγάλα διαστήματα για να πραγματοποιήσουν την αναγκαία για αυτούς χειρουργική επέμβαση, δεν λύνεται αν βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Ούτε φυσικά το μέτρο αυτό αποτελεί απάντηση για τους χαμηλούς μισθούς των υγειονομικών και για την υποχρηματοδότηση των νοσοκομείων, όπως διαμηνύουν κυβερνητικοί κύκλοι.
Η κυβέρνηση, πιστή στις επιταγές της ΕΕ και του κεφαλαίου, επιδιώκει να ενισχύσει τους κανόνες της αγοράς, για να «λύσει» τα προβλήματα των ασθενών και να παγιώσει επιτέλους την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση και την επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της υγείας. Απώτερος σκοπός αυτής της ρύθμισης, είναι να απαλλαγεί εντελώς το κράτος από την χρηματοδότηση των νοσοκομείων, που θα «φροντίζουν» μέσα από το «γδάρσιμο» του ασθενή-πελάτη, να είναι βιώσιμα, με ένα είδος αυτοχρηματοδότησής τους.
Η πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση αυτά τα δύο χρόνια πανδημίας, με πληθώρα ασθενών να μένουν εκτός χειρουργείων, καθώς τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία μετατράπηκαν σε νοσοκομεία μίας νόσου, έρχεται να συμπληρωθεί με αυτό το νομοσχέδιο. Είναι σαφές πως όλη αυτή η αντιλαϊκή, βάρβαρη μεταρρύθμιση στο χώρο της υγείας, θα βρει το υγειονομικό κίνημα απέναντι της.
Οι μαχόμενοι υγειονομικοί μαζί με το λαό θα παλέψουν με ανυποχώρητο αγώνα, για την μη εφαρμογή και την κατάργηση κάθε πτυχής αυτού του νέου νόμου. Θα παλέψουμε για ένα σύστημα υγείας, που θα σέβεται τον ασθενή και τον υγειονομικό, που δε θα βλέπει την υγεία ως εμπόρευμα, αλλά ως υπέρτατο δημόσιο, κοινωνικό αγαθό. Μέχρι τη νίκη.
