▸Δεδομένη θέλει την Ελλάδα για τους Αμερικανούς ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος σε μια αποκαλυπτική ομιλία… κατάταξης στον αμερικανικό σχεδιασμό, παρεμβαίνοντας την Τρίτη 10 Μαΐου στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εξωτερικών για την «Κύρωση του Δεύτερου Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.
«Ο κόσμος όμως έχει αλλάξει πολύ δραματικά τώρα τελευταία. Θεωρώ ότι είναι η ώρα λίγο να μετριάσουμε αυτό το ‘’και μαζί και χώρια’’ (σ.σ. εννοεί στις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ) γιατί δεν θα μας οδηγήσει κάπου καλύτερα. Ακόμα κι αν αυτό φαίνεται προς τα έξω ως συμπεριφορά ‘’δεδομένου’’. Δεν είναι κακό να είσαι δεδομένος, δεν είναι κακό να είσαι προβλέψιμος, αλλά και αξιόπιστος»(!), είπε ανερυθρίαστα ο Ν. Παναγιωτόπουλος, που ίσως θα ήθελε να μετατρέψει την Ελλάδα σε… Πολιτεία των ΗΠΑ.
Ποιο είναι το βασικό κριτήριο του «δεν είναι κακό να είσαι δεδομένος» υπουργού; Μα το τι κρίνει η Ουάσινγκτον:
«Κι αν κάτι κρίνουν οι Αμερικανοί, κι όχι μόνο οι Αμερικανοί, ότι αποτελεί πλεονέκτημα για την Ελλάδα αυτή την εποχή, είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί ο αξιόπιστος, ο συνεπής, ο σωστός εταίρος στην περιοχή»
«Κι αν κάτι κρίνουν οι Αμερικανοί, κι όχι μόνο οι Αμερικανοί, ότι αποτελεί πλεονέκτημα για την Ελλάδα αυτή την εποχή -και έναντι των πιο ασταθών, λόγω των συγκεκριμένων συμπεριφορών, να μην τις αναλύσω τώρα, Τούρκων- είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί ο αξιόπιστος, ο συνεπής, ο σωστός εταίρος στην περιοχή. Αυτό, λοιπόν, οφείλουμε να το εκμεταλλευτούμε. Και καρπός αυτής της νέας ανανεωμένης σε σχέση με παλιά αντίληψης των ΗΠΑ όσον αφορά την Ελλάδα, είναι και αυτή η Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας».
Ο υπουργός Άμυνας έκανε στην ομιλία του μια αναδρομή στις σχέσεις με τις ΗΠΑ μετά το 1990 και στο πως διαμορφώθηκαν οι «ευκολίες» για την πολεμική μηχανή των ΗΠΑ.
«Ευκολίες» για την πολεμική μηχανή των ΗΠΑ
Η αρχική συμφωνία υπογράφηκε τον Ιούλιο του 1990 και επιτρέπει στην Κυβέρνηση των ΗΠΑ να διατηρεί και να λειτουργεί στην Ελλάδα Στρατιωτικές και Βοηθητικές Ευκολίες, όχι Βάσεις πλέον. Ευκολίες είχε ειπωθεί και είχε συμφωνηθεί τότε, καθώς και να διεξαγάγει, στις Ευκολίες αυτές, αποστολές και δραστηριότητες για σκοπούς άμυνας και υποστήριξης. Μεταξύ των ανωτέρω Ευκολιών το πλέγμα Σταθμού Επικοινωνιών Ηρακλείου Κρήτης, Αεροπορική Βάση Σούδας και τα λοιπά. Ήταν η εποχή του ‘’οι Βάσεις φεύγουν, αλλά μένουν’’ του σκέτου ΠΑΣΟΚ, όχι ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ».
Αμερικανικές βάσεις παντού
Ο Ν. Παναγιωτόπουλος παρουσίασε το «νέο» που φέρνει η συμφωνία που έρχεται για ψήφιση στη βουλή σήμερα Πέμπτη 12 Μάη:
«Οι κυριότερες αλλαγές αφορούν σε προσθήκη νέων περιοχών και εγκαταστάσεων των Ενόπλων Δυνάμεων κοινού ενδιαφέροντος με τις ΗΠΑ στη Ναυτική Βάση της Σούδας, στο Στρατόπεδο ‘’Γεωργούλα’’ στο Βόλο, στο Στρατόπεδο ‘’Γιαννούλη’’ στην Αλεξανδρούπολη και στο Λιτόχωρο, όσον αφορά στο Πεδίο Βολής και ασκήσεων Λιτοχώρου. Μέσα σε αυτές τις υποδομές δύνανται να διαβιούν και να επιχειρούν βάσει των Διατάξεων της Συμφωνίας και το παραρτήματος τμήματα των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Το δεύτερο είναι η επέκταση της χρονικής διάρκειας ισχύος της Συμφωνίας. Μετά την πάροδο της περιόδου ισχύος πέντε ετών. Δεν προβλέπεται διαδικασία νέας ισχύος κι αυτή θα παραμένει σε ισχύ, εκτός εάν τερματιστεί από κάποιο από τα δύο μέρη με γραπτή ειδοποίηση προς το άλλο μέρος, δύο έτη πριν από την παύση. (σχόλιο: άρα φιλοδοξία για βάσεις για… πάντα!)
Το τρίτο στοιχείο είναι η καθιέρωση ενός μηχανισμού αμοιβαίας Συμφωνίας όσον αφορά άλλες εγκαταστάσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κομμάτι της συμφωνίας στο μέλλον, πάντα υπό την προϋπόθεση ότι θα συμφωνηθεί από τις δύο πλευρές και θα κυρωθεί σύμφωνα με τους κανόνες και την εσωτερική νομοθεσία των δύο χωρών, με σύμφωνη γνώμη προφανώς και των Κοινοβουλίων των δύο χωρών». (σχόλιο: άρα οποιαδήποτε περιοχή ζητηθεί για… ευκολία των ΗΠΑ παραδίνεται με συνοπτικές διαδικασίες).
Ας σημειωθεί πως ήδη από τον Νοέμβριο του 2019 έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της πρώτης τροποποίησης της MDCA με το πρώτο Πρωτόκολλο, όπου κι εκεί καταγράφηκε επέκταση των τόπων αμερικανικών διευκολύνσεων. Όπως είπε ο Ν. Παναγιωτόπουλος η τροποποίηση του 2019 «αφορούσε στη συμπερίληψη νέων τοποθεσιών, δηλαδή την Αεροπορική Βάση Λάρισας, τη Βάση Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο και τον λιμένα Αλεξανδρούπολης, μαζί με την περιοχή της Σούδας».
«Είμαστε όμως σε αυτό το στρατόπεδο και από τη στιγμή που είμαστε, όπως σας είπα, εκτός των δικαιωμάτων πρέπει να αναλάβουμε και υποχρεώσεις»
Όσο για το τι σημαίνει η έγκριση αυτής της Συμφωνίας ειδικά στη σημερινή περίοδο του πολέμου στην Ουκρανία και της κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης ΗΠΑ/ΝΑΤΟ με Ρωσία, ο Ν. Παναγιωτόπουλος ήταν ξεκάθαρος:
«Θεωρώ ότι στις δύσκολες ημέρες που διανύουμε, με όρους γεωπολιτικής ανάφλεξης, δεν πρέπει να υπάρχει αυτού του είδους θα έλεγα η κατηγορηματική αντίθεση σχετικά με το κατά πόσον κάτι τέτοιο ωφελεί το εθνικό συμφέρον. Πρόκειται για την απτή απόδειξη της αναβάθμισης της στρατηγικής σχέσης Ελλάδος-ΗΠΑ. Το ό,τι είμαστε σε αυτό το στρατόπεδο δεν νομίζω ότι είναι τώρα η ώρα να το αναζητήσουμε φιλοσοφικά και να το αναλύσουμε. Είμαστε όμως σε αυτό το στρατόπεδο και από τη στιγμή που είμαστε, όπως σας είπα, εκτός των δικαιωμάτων πρέπει να αναλάβουμε και υποχρεώσεις».
Μπορεί η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ουσιαστική συναίνεση της αστικής αντιπολίτευσης των ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, να αναλαμβάνει την πολύ επικίνδυνη και αντιδραστική υποχρέωση να συνδράμει τα επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της ελληνικής ολιγαρχίας, αλλά η «υποχρέωση» των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας είναι να αγωνιστεί για να μην περάσει η Συμφωνία και για να ανατραπεί η φιλοπόλεμη αστική πολιτική.
Οι σημερινές διαδηλώσεις είναι μια πρώτη απάντηση.
