Αριάδνη Τακουρίδου, αναδημοσίευση από τον Σελιδοδείκτη
Το προηγούμενο διάστημα, με την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, το Υπουργείο Πολιτισμού με εντολή της Λίνας Μενδώνη προχώρησε σε ακυρώσεις παραστάσεων Ρώσων δημιουργών, όπως η λίμνη των Κύκνων στο Μέγαρο Μουσικής. Αντίστοιχα, στις 14/4 η παράσταση του Ρώσου βιρτουόζου του πιάνου Γκριγκόρι Σοκολόφ, που επρόκειτο να εμφανιστεί στο Μέγαρο Μουσικής, ακυρώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Παράλληλα το Υπουργείο Πολιτισμού ανέστειλε και τη συνεργασία – επικοινωνία για πραγματοποίηση εκδηλώσεων με ρώσικους πολιτιστικούς οργανισμούς.
Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν προβεί σε αντίστοιχες ακυρώσεις συνεργασίας με Ρώσους καλλιτέχνες. Συγκεκριμένα, το ρεσιτάλ του Σοκολόφ στη Νυρεμβέργη δεν ακυρώθηκε. Την Κυριακή 13 Μαρτίου εμφανίζεται κανονικά στη Βιέννη και την Παρασκευή 18 Μαρτίου στην Οστράβα της Τσεχίας. Αυτές οι αποφάσεις για μη εμφάνιση των καλλιτεχνών προφανώς δεν βασίζονται σε διεθνείς κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά σε άλλη μια παράλογη απόφαση ενός Υπουργείου που θρέφει βιαστές και προάγει τον «πολιτισμό» της μακαρονάδας του Σάκη.
Είναι όμως τόσο αθώοι και άστοχοι αυτοί οι αποκλεισμοί; Η προσπάθεια δημιουργίας κλίματος αντιπαλότητας με την Ρωσία είναι έκδηλη στο δημόσιο λόγο. Η ισχυροποίηση της συμπερίληψης μας στα σχέδια του ΝΑΤΟ και της Δύσης περνάει και από το πρίσμα ενεργοποίησης ρατσιστικών και αφοριστικών τάσεων απέναντι στους Ρώσους. Είναι πιο εύκολα να μισήσεις ένα ολόκληρο λαό για να του επιτεθείς, παρά τους ηγέτες του και τους ισχυρούς του.
Γι’ αυτό η ρώσικη τέχνη, ο πολιτισμός, τα βιβλία, η μουσική, η κουζίνα « δεν μας κάνουν». Οι Ρώσοι πρέπει να γίνουν αντιπαθείς και απολίτιστοι στα μάτια μας. Πώς αλλιώς θα στείλουμε πολεμοφόδια στην Ουκρανία συμμετέχοντας στην ένταση της πολεμικής σύρραξης; Τα επικίνδυνα πολεμοχαρή σχέδια της Κυβέρνησης κρύβονται πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα για τους Ουκρανούς μετανάστες τη στιγμή που πραγματοποιούνται παράνομες επαναπροωθήσεις μεταναστών στο Αιγαίο.
Μη γελιόμαστε.Ποτέ οι ισχυροί δε νοιάστηκαν για τους λαούς. Ο πολιτισμός που γεννιέται πάντα ήταν εχθρός τους, γιατί ενώνει και μιλάει την οικουμενική γλώσσα, όπου η λέξη πόλεμος είναι άγνωστη. Ο πολιτισμός συγκεράζει τους λαούς, καταργεί τα σύνορα και τις διαφορές, αναδεικνύει τις αντιθέσεις και τη διαφορετικότητα και τους περιλαμβάνει όλους. Ο πολιτισμός είναι εχθρός του πολέμου και της δυστυχίας, ενώνει τους λαούς και υψώνει τείχη απέναντι στους ισχυρούς.
Όσες παραστάσεις και να ακυρώσουν, όσα βιβλία και να κάψουν θα βρίσκει τρόπο να υπερβαίνει τα όρια. Ποτέ δεν μπαίνει σε καλούπια και ούτε μπορεί να κλειστεί μόνο στους τοίχους ενός Μεγάρου Μουσικής. Ο πολιτισμός είναι πολύ επικίνδυνος.
