Κυνήγι μαγισσών με αφορμή την Ουκρανία
Επιστρέφει δυναμικά το αντιδραστικό δόγμα του Μπους «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας», με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία. Κάθε άποψη που αμφισβητεί το κυρίαρχο ευρωατλαντικό αφήγημα, τον «ηρωισμό» του Ζελένσκι και κάθε «παρέκκλιση» που, πέρα από τη Ρωσία, καταλογίζει ευθύνες και στις χώρες της Δύσης και του ΝΑΤΟ και τάσσεται κατά της πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας και των βάσεων λοιδορείται ως… «φιλοπουτινική».
Πρώτοι σηκώνουν την πέτρα του αναθέματος οι απολογητές των πολέμων, που χρόνια χαρακτήριζαν «ανθρωπιστικές» τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Σερβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συρία και τη Λιβύη, σαν να θέλουν να πάρουν ρεβάνς από το αντιπολεμικό κίνημα, τώρα που η Ρωσία είναι ο επιτιθέμενος και όχι οι ΗΠΑ. Ακόμα και οι καλλιτέχνες που συμμετείχαν στη «συναυλία για την ειρήνη» φοιτητών και μαθητών στο Σύνταγμα δέχτηκαν πρωτοφανή και λυσσασμένη επίθεση, όπως η Νατάσα Μποφίλιου, επειδή δεν κρατούσαν σημαίες της Ουκρανίας και της ΕΕ.
Τους ενοχλεί που το αντιπολεμικό κίνημα στην Ελλάδα θέτει ως πρώτο στόχο την ειρήνη και την αποτροπή μιας παγκόσμιας πυρηνικής σύρραξης, δεν διαλέγει ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο και δεν ζητάει την επέμβαση του ΝΑΤΟ, όπως το ακροδεξιό μπλοκ του Βίζενγκαρντ. Τους ενοχλεί που το αντιφασιστικό κίνημα έχει καταγγείλει και αναδείξει από καιρό το δολοφονικό έργο του Τάγματος του Αζόφ, χωρίς να συντάσσεται με την «αποναζιστικοποίηση», τη σημαία ευκαιρίας του Πούτιν.
«Φοβάμαι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο, όταν σε συναντούσαν, και τώρα σε λοιδορούν γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο», όπως λέει το ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη. Μόνο που ο «ίσιος» δρόμος για αυτούς δεν είναι στο πλευρό των λαών αλλά στη μεριά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
