Αποξένωση, τοξική αρρενωπότητα, καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, κοινωνικές ανισότητες και φύση βρίσκονται στην καρδιά ενός εποχικού δράματος εξαιρετικού μεν, «βραδείας καύσεως» δε . Η Τζέιν Κάμπιον γίνεται η πρώτη γυναίκα, που διεκδικεί Όσκαρ σκηνοθεσίας για δεύτερη φορά.
Για πρώτη φορά στη σχεδόν εκατονταετή ιστορία του θεσμού των Όσκαρ μια γυναίκα σκηνοθέτης, η Τζέιν Κάμπιον, προτείνεται δεύτερη φορά για Όσκαρ σκηνοθεσίας. Αυτό, βέβαια, έχει να κάνει πολύ περισσότερο με το πόσο ανδροκρατούμενη παραμένει η κινηματογραφική βιομηχανία και το πώς το φαινόμενο της «γυάλινης οροφής» στην ισότιμη συμμετοχή των γυναικών και οι προκαταλήψεις παραμένουν ή γκρεμίζονται με αργούς ρυθμούς. Η Νεοζηλανδή σκηνοθέτρια ήταν υποψήφια για το ίδιο βραβείο ξανά πριν τρείς δεκαετίες με το φεμινιστικό μελόδραμα Μαθήματα Πιάνου.
Η Εξουσία του Σκύλου είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Τόμας Σάβατζ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1967. Θα μπορούσε να θεωρηθεί εξέλιξη του «Πιάνου», με τα δύο εποχικά δράματα να μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία, όπως η έμφαση σε θέματα κοινωνικών ανισοτήτων, αποξένωσης, πατριαρχικών σχέσεων εξουσίας, φύλου, ταυτότητας και καταπιεσμένης σεξουαλικότητας. Η αργόσυρτη κινηματογράφηση της Κάμπιον είναι για μια ακόμα φορά επιβλητική, αναδεικνύοντας την άγρια και σκοτεινή ομορφιά της φύσης, ωστόσο δεν είναι για όλους.
Στη Μοντάνα του 1925, ένα πλούσιο ράντσο στη σκιά των βουνοκορφών, διοικείται από δύο αδέλφια-κληρονόμους, έναν σκληροτράχηλο αγροίκο και τον πιο ευγενικό, εκλεπτυσμένο αλλά και πιο «άχρωμο» αδερφό του.
Η ταινία της Τζέιν Κάμπιον προηγείται στη «κούρσα» των Όσκαρ με 12 υποψηφιότητες, κάτι που δεν προεξοφλεί ωστόσο τους νικητές
Ο ευαίσθητος αδερφός που διαχειρίζεται την οικονομική πλευρά του ράντσου παντρεύεται μια χήρα, που έρχεται να μείνει στο ράντσο μαζί με τον λεπτεπίλεπτο γιό της ο οποίος σπουδάζει ιατρική. Ο νεαρός είναι θύμα κοινωνικού εκφοβισμού, καθώς η ομορφιά και τα ενδιαφέροντά του διαφέρουν από τα κυρίαρχα πρότυπα αρρενωπότητας. Μέσα σε ένα εξαιρετικά εχθρικό περιβάλλον η Ρόουζ –που κατηγορείται για προικοθηρία από τον μάτσο αδελφό του άντρα της– πνίγει στο ποτό τους φόβους της για το τι μπορεί να συμβεί στην ίδια και τον γιο της.
Απόλυτο φαβορί για το φετινό Όσκαρ Α’ αντρικού ρόλου είναι ο χαρισματικός βρετανός Μπένεντικτ Κάμπερμπατς σε ένα αρκετά διαφορετικό ρόλο από αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει. Ο Κάμπερμπατς -στην αρχή τουλάχιστον- είναι η «εξουσία του σκύλου», ένας άντρας που φαινομενικά μοιάζει να αποτελεί τον ορισμό της «τοξικής αρρενωπότητας», που όμως καταφέρνει να μην είναι μονοδιάστατος στην ερμηνεία του. Θύτης και ταυτόχρονα θύμα και ο ίδιος των πατριαρχικών σχέσεων. Όπως δηλώνει η πρωταγωνίστρια Κίρστεν Ντανστ: «Είμαστε ακόμα μακριά από μια κοινωνία απαλλαγμένη από το μίσος, αλλά ίσως πιο κοντά από την εποχή που διαδραματίζεται η ταινία». Ένα από τα ταλέντα της Τζέιν Κάμπιον είναι να αποσπά καθηλωτικές ερμηνείες από τους ηθοποιούς, με όλο το καστ να είναι εξαιρετικό και την ταινία να είναι υποψήφια για τα τρία από τα τέσσερα βραβεία ερμηνείας.
Η ταινία είναι παραγωγή του Νέτφλιξ και προβλήθηκε κατευθείαν στην πλατφόρμα. Όπως εξηγεί η δημιουργός του φιλμ, η βιομηχανία των ταινιών σήμερα βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο και είναι σημάδι των καιρών ότι η συνδρομητική τηλεόραση και οι διαδικτυακές πλατφόρμες παρέχουν μεγαλύτερη ελευθερία στους δημιουργούς επιτρέποντάς τους να πειραματιστούν. «Ο παραδοσιακός κινηματογράφος έχει γίνει πολύ πιο συντηρητικός», σημειώνει, εξηγώντας ότι οι περισσότερες μεγάλες ταινίες θυμίζουν περισσότερο προϊόντα που ακολουθούν την πεπατημένη χωρίς καλλιτεχνικές αξιώσεις. Ειρωνικά η ατμόσφαιρα της ταινίας αναδεικνύεται καλύτερα στις μεγάλες αίθουσες παρά στο σαλόνι ή την οθόνη του υπολογιστή.
