Γιώργος Μιχαηλίδης
Ενώ τα μεγάλα ΜΜΕ της Δύσης ασχολούνται με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, με ένα διάταγμα και μια υπογραφή, αποφάσισε να «αφαιρέσει» επτά δισεκατομμύρια δολάρια από την κεντρική τράπεζα του Αφγανιστάν. Πρόκειται για ποσό που οι Αμερικάνοι είχαν δεσμεύσει, όταν οι Ταλιμπάν επανήλθαν στην εξουσία, και το οποίο, σύμφωνα με την απόφαση Μπάιντεν, θα μοιραστεί το μισό για την αποζημίωση θυμάτων από το χτύπημα του 2001 στους Δίδυμους Πύργους και το άλλο μισό θα επιστρέψει στο Αφγανιστάν ως ανθρωπιστική βοήθεια.
Τα ερωτήματα είναι πολλά. Με ποιο δικαίωμα οι ΗΠΑ παγώνουν, δεσμεύουν και διαχειρίζονται κατά το δοκούν χρήματα της κεντρικής τράπεζας ενός άλλου κράτους; Απάντηση δεν θα πάρουμε, όμως σίγουρα υπάρχει κάτι ακόμη, που μας θυμίζει ότι οι ζωές σε κάποιες περιοχές του πλανήτη μετρούν περισσότερο: Οι συγγενείς των περίπου 3.000 θυμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου έχουν ήδη αποζημιωθεί χρηματικά με πάνω από δέκα δισ. δολάρια. Ποιο είναι, άραγε, το ποσό που έχουν μοιραστεί οι Αφγανοί συγγενείς των αθώων θυμάτων του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» που εξαπέλυσαν επί μία εικοσαετία οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν;
Ας αναλογιστούμε, επίσης, ότι το νέο «πακέτο» αφαιρείται από έναν λαό του οποίου η μεγάλη πλειοψηφία ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας και έχει θεωρηθεί συλλογικά υπαίτιος για ένα τρομοκρατικό χτύπημα στο οποίο δεν έλαβε μέρος κανένας εθνικά Αφγανός, ενώ η Αλ-Κάιντα διατηρούσε πολύ ισχυρότερους δεσμούς με κράτη όπως το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία. Επιπλέον, όσον αφορά την «ανθρωπιστική βοήθεια», με ποιο δικαίωμα οι ΗΠΑ αποφασίζουν ποιο μέρος από τα αποθέματα της κεντρικής τράπεζας του Αφγανιστάν θα διατεθεί γι’ αυτόν τον σκοπό και ποιος τους έχει ορίσει διαχειριστές του ποσού; Αν δεν κάνουμε λάθος, ό,τι έχει συγκεντρωθεί από διεθνείς δωρεές ανήκει στο αφγανικό κράτος και όχι στον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Τα παραπάνω ερωτήματα είναι αμείλικτα και δυστυχώς, μάλλον, ρητορικά. Ακόμα και ο φιλοαμερικάνος πρώην πρόεδρος του Αφγανιστάν, Χαμίντ Καρζάι, ζήτησε οργισμένος να επιστραφούν τα χρήματα στη χώρα του. Εκεί όπου, σε συνδυασμό με την παύση της διεθνούς βοήθειας και τις οικονομικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν από την ημέρα κατάληψης της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, η φτώχεια έχει εκτιναχτεί στα ύψη.
Σίγουρα, πάντως, πέρα από την άμεση επίπτωση στις ζωές των ανθρώπων, η αποικιοκρατικής λογικής κίνηση Μπάιντεν λειτουργεί ως υπενθύμιση του τι εστί ιμπεριαλισμός…
