Τζώρτζης Ζαΐμης
▸ Στη σταδιακή εφαρμογή του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη προχωρούν τα ΑΕΙ
Πριν λίγες ημέρες, ως απάντηση σε ερώτηση που τέθηκε από την «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλου, η κυβέρνηση δημοσιοποίησε πληροφορίες σχετικά με το ποια ΑΕΙ έχουν σχέδιο ασφάλειας για την ελεγχόμενη είσοδο φοιτητών στους χώρους τους, βάση του νομοσχεδίου Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη (4777/2021) και των διατάξεων του, οι οποίες περισσότερο θυμίζουν εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας στρατοπέδου παρά εκπαιδευτικού ιδρύματος. Φαίνεται πως η εφαρμογή του νόμου 4777/2021 (για τις ομάδες ασφάλειας) έχει αρχίσει να εφαρμόζεται σε όλα τα ΑΕΙ καθώς έχουν κάνει τα πρώτα βήματα που ορίζει ο νόμος.
Αρχικά, η συγκρότηση Επιτροπής Ασφάλειας και Προστασίας και, βάσει αυτής, η ίδρυση Μονάδας Ασφάλειας και Προστασίας. Πρόκειται για τα δύο όργανα που είναι αρμόδια για να συγκροτήσουν το σχέδιο ασφαλείας του ιδρύματος και να οργανώσουν το σύστημα ελεγχόμενης πρόσβασης.
Αν και όλα τα ιδρύματα έχουν ήδη συγκροτήσει τα ίδια τα όργανα, πολλά πανεπιστήμια δεν έχουν εκπονήσει σχέδιο ασφάλειας. Ειδικότερα, το ΕΜΠ, το Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Πολυτεχνείο Κρήτης, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Επίσης χωρίς σύστημα και κανονισμό ελεγχόμενης πρόσβασης, όπως ορίζει νόμος είναι το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Πολυτεχνείο Κρήτης, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
Τα ιδρύματα που έχουν ολοκληρώσει πλήρως τη διαδικασία είναι εν τέλει τα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ), Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου και Πανεπιστήμιο Ιονίου.
Συνδυαστικά με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για δωρεές τεράστιων χρηματικών ποσών ως προς την εγκατάσταση τουρνικέ στις εισόδους των πανεπιστημίων από «ευεργέτες» (γνωστοί και ως οι ίδιοι επιχειρηματίες που διαχρονικά πιέζουν προς την υλοποίηση όλων των μέτρων και των επιλογών της κυβέρνησης) καθίσταται σαφές πως καμία διάταξη αυτού του νόμου δεν έχει ξεχαστεί αλλά είχαν απλά μπει στον «πάγο» μετά τις μεγαλειώδες αντιδράσεις όλης της ακαδημαϊκής κοινότητας και του φοιτητικού κινήματος τον προηγούμενο καιρό.
Η παιδεία των αναγκών μας δεν χωράει συρματοπλέγματα, αστυνομοκρατία και ταξικούς φραγμούς!
Παράλληλα, με την προετοιμασία της πανεπιστημιακής αστυνομίας (διακηρυκτικά έχει ξεκινήσει η εκπαίδευση της) και με τις προσπάθειες για εφαρμογή/νομιμοποίηση των πειθαρχικών που περιλάμβανε ο ίδιος νόμος, θα πίστευε κανείς πως τα προβλήματα των πανεπιστημίων είναι η τόσο έντονη παραβατικότητα και η τραμπούκικη συμπεριφορά των φοιτητών τους, πως τα πανεπιστήμια έχουν μετατραπεί σε κάποιου είδους «άγρια δύση», όπου εξωπανεπιστημιακοί έχουν επιβάλλει τη θέλησή τους.
Τα προβλήματα των πανεπιστημίων όμως δεν είναι αυτά. Δυστυχώς ένας μέσος φοιτητής/μια μέση φοιτήτρια θα βρει απέναντι του/της μόλις μπει στο πανεπιστήμιο τη μέγιστη υποχρηματοδότηση σε μορφές όπως: ανεπαρκή μέτρα για την πανδημία και την ομαλή λειτουργία των σχολών, αδυναμία να έχουν οι φοιτητές τον απαιτούμενο εξοπλισμό προκειμένου να διεξάγουν ομαλά τις σπουδές τους, μη συντηρημένες ή μη επαρκείς δομές και προσωπικό να τις στελεχώσει (εκπαιδευτικό και καθαριότητας). Οι μόνες τραμπούκικες επιθέσεις που θα δεχτεί είναι από μεγαλοκαθηγητές που θέλουν να μεταφέρουν το δόγμα του ατομικού δρόμου, του «σκύψε το κεφάλι σου, πάτα επί πτωμάτων, κάτσε να σε εκμεταλλευτούν και ίσως καταφέρεις να εκμεταλλευτείς και εσύ σε κάποια φάση» και από το παρακράτος, που εξοπλίζεται, τοποθετείται και δρα προκειμένου να κάνει πιο εύκολες τις επιδιώξεις του κεφαλαίου.
Διάφοροι καλοθελητές προσπαθούν να περιγράψουν διαφορετική πραγματικότητα και να φέρουν αστυνομία, πειθαρχικά, φράχτες στις σχολές όχι για να χτυπήσουν την ανομία (άλλωστε αυτοί την θρέφουν όπως είδαμε στο ΟΠΑ με το γνωστό περιστατικό με τον καθηγητή), αλλά για να χτυπήσουν τους ίδιους τους φοιτητές που δρουν και διεκδικούν τα συμφέροντα τους. Για να μπορέσουν να εφαρμόσουν όσα οικονομικού τύπου εμπόδια θέλουν στην εκπαίδευση και η κατανομή των φοιτητών σε διαφορετικές βαθμίδες βάση του οικονομικού στάτους να γίνεται πιο εύκολα. Για να μπορέσουν ανενόχλητοι να κάνουν έρευνα για τον πόλεμο και το κέρδος επιχειρηματικών ομίλων μέσα σε ακαδημαϊκό χώρο. Τα ίδια ερευνητικά έργα που οι φοιτητές μέσω των αγώνων τους κατάφεραν και έσπασαν, διεκδικώντας παιδεία και επιστήμη για τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας.
Η παιδεία των αναγκών μας δεν χωράει συρματοπλέγματα, αστυνομοκρατία και ταξικούς φραγμούς!
