Τα πιο ακριβοπληρωμένα 17 λεπτά της κρατικής τηλεόρασης -με δαπάνη του Δήμου Αθηναίων- ήταν το πρωτοχρονιάτικο σόου στο Λυκαβητό, αν αναλογιστούμε ότι η εκδήλωση στοίχισε πάνω από 200.000 ευρώ. Τρία αμερικάνικα χριστουγεννιάτικα τραγούδησε ο Ρουβάς κι ένα ελληνικό, το «Χρόνια πολλά» συνοδεία ευρωπαϊκής ορχήστρας, χωρίς Greek bouzouki. Και ο Λυκαβητός μεταμορφώθηκε σε Λας Βέγκας ώστε να προβληθεί ο δήμαρχος Μπακογιάννης που παρήγγειλε την αντίστροφη μέτρηση για τον ερχομό του 2022.
Στη σκιά 40.000 κρουσμάτων της τελευταίας μέρας του χρόνου, στη σκιά των 20.000 και πλέον θανάτων από την αρχή της πανδημίας, στη σκιά του υποχρηματοδοτημένου ΕΣΥ, αλλά στο φως των προβολέων, ο Sakis τραγουδά και ακριβοπληρώνεται. Ποιος καλλιτέχνης να σταθεί πλάι στο υπέρλαμπρο χαϊδεμένο αστέρι της Δεξιάς, του «Μένουμε Ευρώπη» και της εγχώριας ολιγαρχίας; Σάκης ο Μοναχοφαγάς, ο Μοναχοκουβάς.
΄Ένα άλλο αστέρι, ο Κιάνου Ριβς, έδωσε το 70% της αμοιβής του για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο νέο «Matrix» σε έρευνα για τη λευχαιμία. Ο Σάκης θα μπορούσε να δώσει ένα τμήμα της αμοιβής του στους λιμοκτονούντες συναδέλφους του μουσικούς κι ερμηνευτής, που πλήττονται βαριά από τα περιοριστικά μέτρα. Έστω και συμβολικά.
Ένας άδειος λαμπερός κουβάς είναι ο Σάκης -και συγχωρήστε μας για το φτηνό λογοπαίγνιο. Κι ας έχει φωνή κι εμφάνιση, αν και η σύγκριση με τα μεγάλα αστέρια που τραγούδησαν τα ίδια τραγούδια είναι σαφώς σε βάρος του. Άλλο Σινάτρα, άλλο Ρουβάς. Όμως «συνάδελφο» οι πραγματικοί καλλιτέχνες δεν μπορούν να τον θεωρήσουν. Ο άνθρωπος έχει εδώ και χρόνια αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θ’ αφήσει.
Β. Π
