▸ Το Σάββατο 8/1 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο ΕΚΑ μετά από κάλεσμα συνδικαλιστών για τη δημιουργία Πρωτοβουλίας για την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη. Στη συζήτηση που έγινε ήταν κοινές οι διαπιστώσεις για το στρατηγικό χαρακτήρα του νόμου για το κεφάλαιο τόσο στο βάθεμα της εκμετάλλευσης της εργασίας όσο και στο χτύπημα της αγωνιστικής δράσης των ταξικών συνδικάτων, η προδοτική στάση της ΓΣΕΕ και του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού αλλά και η λαθεμένη θέση του ΠΑΜΕ, «ο νόμος να μείνει στα χαρτιά», χωρίς το αίτημα της κατάργησής του.
Στη διάρκεια της συζήτησης όσο και στην κατάληξή της, επιδιώχθηκε από κάποιους να «οριοθετηθεί» η Πρωτοβουλία, από δυνάμεις και απόψεις. Πέρα από την κοινή θέση για απειθαρχία στον νόμο, αντιμετωπίστηκε απαξιωτικά η θέση ότι πρέπει να προβληθούν εργατικά αιτήματα (π.χ. για χρόνο εργασίας, εργασιακές σχέσεις) που να απαντούν στρατηγικά στο νόμο Χατζηδάκη. Υπήρξε άρνηση για τη διατύπωση οποιουδήποτε αιτήματος πέραν της κατάργησης του νόμου. Διατυπώθηκαν επίσης επιφυλάξεις ή και άρνηση στην ανάγκη προβολής ενός αγωνιστικού και απεργιακού σχεδίου που να απαντά στην ανυπαρξία αγώνων από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Υπήρξαν επίσης διαφωνίες με την ανάγκη να συνδεθεί ο αγώνας για την κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη με τους απεργιακούς αγώνες των κλάδων.
Βέβαια, οι διαφορετικές απόψεις είναι θεμιτές. Μπορεί να συμβάλουν σε δημιουργική συζήτηση και εξέλιξη των απόψεων όλων. Δυστυχώς όμως κάποιοι από τους καλούντες αντιμετώπισαν εχθρικά κάθε διαφορετική άποψη και προσπάθησαν να την αποκλείσουν, δηλώνοντας ότι η βάση της συμφωνίας είναι αυτή που περιλαμβάνεται στην πρόσκληση ενώ προχώρησαν σε αποκλεισμούς, από την –κατά τα άλλα «ανοιχτή»– συντονιστική επιτροπή και πρότειναν μόνο όσους συμφωνούσαν μαζί τους!
Αυτές οι πρακτικές δεν είναι μόνο ξένες με τον εργατικό πολιτισμό αλλά και δεν μπορούν να προάγουν την αγωνιστική συνεννόηση και την κοινή δράση για την κατάργηση του νόμου. Η συζήτηση πρέπει να ανοίξει εκ νέου και πλατιά με όρους εργατικού πολιτισμού και κοινής δράσης ανάμεσα στους ταξικούς αγωνιστές, καθώς και στις συλλογικότητες, στα εργατικά σχήματα και τα σωματεία.
