Άννα Μπαχτή
▸ Σε γραμμή πλήρους υποταγής οι παρατάξεις ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ
Το υπουργείο Παιδείας, παρά την εκστρατεία τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών και το κρεσέντο αυταρχισμού των δικαστικών αποφάσεων, των απειλών για επιβολή ποινών και πειθαρχικών για όσους δεν συμμορφώνονται «προς τας υποδείξεις», έρχεται αντιμέτωπο με τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που επιμένουν να αντιστέκονται στην επιβολή της αξιολόγησης, της κατηγοριοποίησης και της ιδιωτικοποίησης των σχολείων. Αυτό αποτυπώνεται και στις διαρκείς παρατάσεις που ανακοινώνει το υπουργείο για την κατάθεση των εκθέσεων αποτίμησης, του προγραμματισμού και των σχεδίων δράσης.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο, σύσσωμες οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ/ΝΔ, ΣΥΝΕΚ/ΣΥΡΙΖΑ, ΠΕΚ/ΚΙΝΑΛ) συντονισμένα ανέλαβαν τον βρόμικο ρόλο να οδηγήσουν τους εκπαιδευτικούς στην απογοήτευση και την υποταγή. Με ανακοινώσεις και με κατά παραγγελία νομικές γνωμοδοτήσεις απειλούν τους εκπαιδευτικούς με πειθαρχικές ποινές, ακόμα και φυλάκιση (!) σε περίπτωση που συμμετέχουν σε απεργία-αποχή και καλλιεργούν την υποταγή στη «νομιμότητα του αγώνα», αντί στο «δίκιο του αγώνα». Με δεδομένο ότι οι ΔΑΚΕ και ΠΕΚ συντάχθηκαν εξαρχής με το υπουργείο, καθοριστικό ρόλο σε αυτή την γραμμή της συναίνεσης, του φόβου και της υποταγής ανέλαβαν εργολαβικά οι ΣΥΝΕΚ, με στόχο να κλείσει το ρήγμα που άνοιξε ο κόσμος της εκπαίδευσης.
Αυτό, όμως, είναι υπαρκτό και εκδηλώθηκε με ισχυρή πλειοψηφία και στις 27/11 στη Γενική Συνέλευση των Προέδρων της ΟΛΜΕ. Συνολικά 40, στις 75, ΕΛΜΕ που συμμετείχαν συντάχθηκαν με την απεργία-αποχή, 23 ΕΛΜΕ ψήφισαν κατά και 12 ψήφισαν λευκό. Κι ενώ η απεργία συγκέντρωσε ποσοστό 53,3%, δεν κηρύχθηκε, καθώς όλες οι παραπάνω δυνάμεις ερμηνεύουν κατά το δοκούν το καταστατικό της ΟΛΜΕ, επικαλούμενες ότι προαπαιτεί το 66,7%.
Το ρεύμα αντίστασης και ανατροπής, όμως, είναι ισχυρό στον κλάδο. Γι’ αυτό απέναντι στη συναίνεση του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, τη διάλυση του δημόσιου σχολείου, τη μορφωτική ερήμωση και την καταστρατήγηση των εργασιακών και συλλογικών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και την εφαρμογή του νόμου Χατζηδάκη, είναι εξαιρετικά σημαντικός ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων εκπαιδευτικών σωματείων που με αποφάσεις τους παίρνουν πάνω τους τη συνέχιση του αγώνα, με κήρυξη από τα πρωτοβάθμια σωματεία νέας απεργίας-αποχής. Εκτός από τους 5 ΣΕΠΕ και 3 ΕΛΜΕ που έχουν ήδη ξεκινήσει, ακόμη 8 ΕΛΜΕ πήραν απόφαση να προχωρήσουν σε κήρυξη και συνέχιση της απεργίας-αποχής.
Ο αριθμός των ΕΛΜΕ που συμμετέχουν σε αυτή την κατεύθυνση θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερος, αν δεν συναντούσε την άρνηση του ΠΑΜΕ να πλαισιώσει την απεργία-αποχή από τα πρωτοβάθμια. Όχι μόνο δεν υπερψηφίζει την συγκεκριμένη πρόταση, αλλά αρνείται να υπογράψει τα εξώδικα για την κήρυξη της απεργίας ακόμη και στα σωματεία που έχουν ήδη πάρει απόφαση, μπλοκάροντας τις διαδικασίες μαζί με τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Την κρίσιμη στιγμή, που ο κυρίαρχος συνδικαλισμός θέλει να κλείσει τον αγώνα, το ΠΑΜΕ χαρακτηρίζει την κίνηση των ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ ως «διασπαστική», αφού δεν οργανώνεται από την ΟΛΜΕ.
Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην απεργία-αποχή των πρωτοβάθμιων σωματείων ξεπερνά το 60% παρά τις πιέσεις και τους εκβιασμούς που ασκούνται από την διοίκηση αλλά και τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού, αποτυπώνοντας τη διάθεση της συνέχισης του αγώνα και την εμπιστοσύνη στα πρωτοβάθμια σωματεία που τολμούν να σηκώσουν το γάντι απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση. Ταυτόχρονα οι ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ επιδιώκουν τη διαμόρφωση αγωνιστικού σχεδίου συνέχισης και κλιμάκωσης με κινητοποιήσεις, απεργιακά βήματα και διεύρυνση των αιτημάτων με πανεκπαιδευτική απεύθυνση. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι σημαντική η διαδικτυακή εκδήλωση ενημέρωσης για την αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και την αγωνιστική πρόταση ανατροπής της, που διοργάνωσαν το Σάββατο 4/12, όπου εκτός από τα σωματεία παρεμβάσει έκαναν γονείς, μαθητές και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.
