Στο κατάστρωμα ενός υπερπολυτελούς γιοτ μια παρέα μεγαλοαστών τρώει και πίνει παρέα με ιταλούς διανοούμενους οι οποίοι διαβάζουν την Ουνιτά, όργανο του ΚΚΙ, ενώ την ίδια στιγμή η γυναίκα ενός εξ’ αυτών εξευτελίζει με κάθε αφορμή ένα Σισιλιάνο κομμουνιστή ναύτη που εργάζεται στο πλήρωμα του γιοτ. Όταν όμως η τύχη τα φέρνει έτσι ώστε η μεγαλοαστή και ο ναύτης να ναυαγήσουν σε ένα έρημο νησί οι ρόλοι αντιστρέφονται. Ο ναύτης γίνεται αγροίκος και η μεγαλοαστή ένα άβουλο θηλυκό το οποίο υποτάσσεται στον ναύτη για να επιβιώσει.
Πρόκειται για την ταινία «Η κυρία και ο ναύτης», μια ξεκαρδιστική κωμωδία και ταυτόχρονα ένα δοκίμιο πάνω στην πάλη των τάξεων και την διαμάχη των φύλων, που με αριστοτεχνικό τρόπο σκηνοθέτησε η Λίνα Βερτμίλερ, μία από τις σπουδαιότερες δημιουργούς του ιταλικού κινηματογράφου, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή στην Ρώμη σε ηλικία 93 ετών.
Μέντορας της ο Φεντερίκο Φελίνι, με τον οποίο συνεργάστηκε το 1963 ως βοηθός σκηνοθέτη στο «8½», ενώ την ίδια χρονιά έκανε και το ντεμπούτο της στην μεγάλη οθόνη με το «I Basilischi» σε μουσική του Ένιο Μορικόνε, κερδίζοντας το πρώτο της βραβείο στο φεστιβάλ του Λοκάρνο.
Το 1972 συμμετείχε για πρώτη φορά στις Κάννες με την ταινία «Μίμης, ο σιδεράς» όπου ένα εργάτης απολύεται επειδή ψήφισε τον υποψήφιο του Κομμουνιστικού Κόμματος και μη μπορώντας να βρει δουλειά στο χωριό του φεύγει για τον βιομηχανικό βορρά όπου επικρατούν άλλα κοινωνικά ήθη.
Το 1973 σκηνοθέτησε την ταινία «Έρωτας και αναρχία», με κεντρικό ήρωα έναν αναρχικό χωρικό που θα φτάσει στη Ρώμη με σκοπό να δολοφονήσει τον Μουσολίνι και θα κρυφτεί σ’ έναν οίκο ανοχής, επικεφαλής του οποίου είναι μια καβγατζού και πληθωρική πόρνη.
Το 1974 η ταινία της «Η Κυρία και ο Ναύτης» έκανε τεράστια εμπορική επιτυχία, ενώ γυρίστηκε ξανά 27 χρόνια αργότερα από τον Γκάι Ρίτσι και τη Μαντόνα.
Για την ιστορία η Λίνα Βερτμίλερ ήταν η πρώτη γυναίκα υποψήφια για Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης σκηνοθεσίας.
Βασίλης Τσιράκης
https://www.youtube.com/watch?v=3K5xDVNEdFs
