Αδιέξοδη και χωρίς ουσιαστικές απαντήσεις και προοπτικές για τον αγώνα των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση ήταν η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΔΕΔΥ, που πραγματοποιήθηκε στις 19 και 20 Νοεμβρίου.
«Μπορεί να έπνιξαν τη συζήτηση στη Συνδιάσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τη στήριξη των συγκεκριμένων παρατάξεων, αλλά θα πάρουν την απάντηση τους στη βάση των εκπαιδευτικών που απαιτούν την επαναπροκήρυξη της Απεργίας Αποχής και την κλιμάκωση του αγώνα με πανεκπαιδευτικό και πανεργατικό απεργιακό αγώνα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση και την κατάργηση του ν. Χατζηδάκη», τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι Παρεμβάσεις Δημοσίου.
Οι Παρεμβάσεις με την τοποθέτηση του Κώστα Τουλγαρίδη – εκπρόσωπου των Παρεμβάσεων στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, κατέθεσαν τη θέση τους για τον καθοριστικό ρόλο του ν. Χατζηδάκη στο βάθεμα της εκμετάλλευσης της εργασίας όσο και στο χτύπημα της λειτουργίας των σωματείων, των συνδικαλιστικών ελευθεριών και του ίδιου του δικαιώματος της απεργίας και ευρύτερα του αγωνιστικού ταξικού συνδικαλισμού.
Δήλωσαν ξεκάθαρα ότι ένας είναι ο δρόμος : απειθαρχία-μη εφαρμογή, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη και απεργιακός πανεργατικός αγώνας για την κατάργηση του νόμου. Ο νόμος πρέπει να ΜΗΝ εφαρμοστεί σε κανένα από τα σημεία του (νέα καταστατικά, προϋποθέσεις για την κήρυξη απεργίας, ΓΕΜΗΣΟΕ – μητρώο, ηλεκτρονικές διαδικασίες).
Κατήγγειλαν τις μεθοδεύσεις για την παραπομπή της πανεργατικής απεργίας – αντίθετα ακόμα και με την απόφαση του Γενικού Συμβουλίου – το Δεκέμβρη και παραμονές των γιορτών.
Παρέμβαση στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΑΔΕΔΥ για την Απεργία-Αποχή και η ουσιαστική άρνηση συζήτησης
Την πρώτη μέρα έναρξης της Συνδιάσκεψης της ΑΔΕΔΥ, με βασικό θέμα το ν. Χατζηδάκη που καταλύει ουσιαστικά το δικαίωμα της απεργίας και της ελευθερίας του συνδικαλισμού, οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων ξεκάθαρα είπαν ότι ένας είναι ο δρόμος : απειθαρχία-μη εφαρμογή, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη και απεργιακός πανεργατικός αγώνας για την κατάργηση του νόμου. Γι΄αυτό και στην πρώτη εφαρμογή του νόμου, στην εκπαίδευση, με την απαγόρευση της απεργίας αποχής, ο αγώνας να σπάσει στην πράξη πρέπει να συνεχιστεί. Αφού δυναμικά υπεράσπισαν τον αγώνα των σωματείων που προχώρησαν στην κήρυξη της απεργίας αποχής, έθεσαν συγκεκριμένα ερωτήματα που αμφισβητούν την κατάπτυστη, σε διατεταγμένη υπηρεσία, νομική γνωμοδότηση της ΟΛΜΕ, στη νομική της σύμβουλο που τη συνέταξε.
Μετά από επεισοδιακό τρόπο-διακοπές και αφαίρεση του λόγου, προσπάθεια του προεδρείου να παρεμποδίσει και να μην ακουστούν τα ερωτήματα-τα σοβαρά ερωτήματα αποκάλυψαν το ανυπόστατο και έωλο με νομικές ακροβασίες ισχυρισμό της γνωμοδότησης της ΟΛΜΕ που ξεπερνάει ακόμα και την νομική υπηρεσία του Υπουργείου σε αυθαιρεσία και στην προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών.
Αντί για άμεσες απαντήσεις από τη νομικό σύμβουλο της ΑΔΕΔΥ – ΟΛΜΕ, με παρέμβαση του προεδρεύοντα και με απόφαση της πλειοψηφίας της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ που ψήφισαν όλες οι παρατάξεις εκτός από τις Παρεμβάσεις, δηλαδή οι παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΕΑΚ, ΔΑΣ – ΠΑΜΕ, Συνδικαλιστική Ανατροπή τροποποίησαν το πρόγραμμα της Συνδιάσκεψης και απαγόρευσαν να δοθούν απαντήσεις και παρέπεμψαν τις απαντήσεις στην επόμενη μέρα το πρωί στις 9πμ!! ώστε να δοθούν απαντήσεις σε άδεια αίθουσα. Τη δεύτερη μέρα λοιπόν, επιβεβαιώθηκε ότι μπροστά σε ελάχιστους συνέδρους η νομική σύμβουλος επανέλαβε ότι αυτή είναι η νομική της γνώμη και σε “όποιον αρέσει”και δεν μπήκε σε καμία απολύτως απάντηση στα ερωτήματα που τέθηκαν. Ο προεδρεύοντας συνέχισε την “προστασία” της νομικού συμβούλου απαγορεύοντας την ουσιαστική συζήτηση επαναλαμβάνοντας ότι αυτά δεν απασχολούν την Συνδιάσκεψη και να τα λύσουν στα πλαίσια των Ομοσπονδιών. Δεν απάντησε βέβαια στο ότι πρόκειται για την πρώτη εφαρμογή του ν Χατζηδάκη σε βάρος της Α-Α των εκπαιδευτικών.
Μπορεί να έπνιξαν τη συζήτηση στη Συνδιάσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τη στήριξη των συγκεκριμένων παρατάξεων, αλλά θα πάρουν την απάντηση τους στη βάση των εκπαιδευτικών που απαιτούν την επαναπροκήρυξη της Απεργίας Αποχής και την κλιμάκωση του αγώνα με πανεκπαιδευτικό και πανεργατικό απεργιακό αγώνα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση και την κατάργηση του ν. Χατζηδάκη.
Τα ερωτήματα που έθεσαν οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων και έμειναν αναπάντητα ήταν :
1. Το ερώτημα που τέθηκε από την ΟΛΜΕ ήταν εξαρχής λάθος (για την προκήρυξη της ίδιας απεργίας με ίδιο περιεχόμενο και ίδια αιτήματα)! Το ερώτημα είναι με ποιο τρόπο μπορεί να γίνει επαναπροκήρυξη της απεργίας αποχής – Νέα απεργία αποχή – με ποιες διαφοροποιήσεις, ώστε να θωρακιστεί απέναντι στις δικαστικές αποφάσεις ;
2. Με δεδομένη την προηγούμενη σχετική εμπειρία του εργατικού κινήματος, πως η ΑΔΕΔΥ επαναπροκήρυξε απεργία αποχή 3 φορές το 2014, όταν αυτή είχε βγει και παράνομη και καταχρηστική ;
3. Η κατα παραγγελία νομική γνωμοδότηση από την ηγεσία– πλειοψηφία της ΟΛΜΕ, με χυδαίο τρόπο, που δεν τόλμησαν ούτε οι πλέον αντιδραστικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, εισάγει για πρώτη φορά την ατομική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου – εκπαιδευτικού χωριστά, στον οποίο μετακυλεί την ευθύνη του ελέγχου της νομιμότητας μίας απεργίας που έχει προκηρυχθεί από νόμιμα συστημένη συνδικαλιστική οργάνωση. Ποτέ στην ιστορία της χώρας δεν υλοποιήθηκε κάτι τέτοιο – τουλάχιστον από την μεταπολίτευση και μετά – να υπάρχει μετακύλιση της ευθύνης στα μέλη.
Ισχύουν κατα τη γνώμη της νομικής συμβούλου της κατάπτυστης γνωμοδότησης ή όχι – Γιατί παραβλέπει και παρακάμπτει :
– την αυτοτέλεια και αυτονομία των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων έναντι των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων στις οποίες μετέχουν
– το τεκμήριο νομιμότητας που διέπει την συνταγματικά κατοχυρωμένη απεργία και που καθιστά υποχρεωτική για το κράτος – εργοδότη την προσφυγή στα Δικαστήρια για την κήρυξη παράνομης μίας απεργίας
– τα υποκειμενικά και αντικειμενικά όρια του δεδικασμένου έκαστης δικαστικής αποφάσεως, διευρύνοντας αυθαίρετα αυτά ώστε να καταλαμβάνουν κάθε απεργιακή κινητοποίηση ανεξάρτητα της ταυτότητας των διαδίκων – συνδικαλιστικών οργανώσεων, των αιτημάτων, του τρόπου και της μεθόδου κήρυξης έκαστης απεργίας.
4. Στην – καθ’ υπόδειξη του Υπουργείου- γνωμοδότηση η νομική σύμβουλος αποδέχεται ότι λόγος χαρακτηρισμού ως παράνομης της απεργίας αποχής είναι η μη διάθεση του προσωπικού ασφαλείας κατά την άσκηση της απεργίας αποχής με βάση την απόφαση της πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης της Α-Α των ΟΛΜΕ και ΔΟΕ – ΟΙΕΛΕ. Ωστόσο στην μεταγενέστερη καταδικαστική απόφαση της Α-Α της ΑΔΕΔΥ – την οποία η ίδια νομικός υπερασπίστηκε – πέτυχε να απορριφθεί αυτός ο λόγος που ζητούσε το υπουργείο. Με την υπ’ αριθ. 542/2021 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε παράνομη η απεργία – αποχή που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ, κρίθηκε μεταξύ άλλων ότι δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής των διατάξεων του άρθρ. 21 παρ. 1 και 2 περί καθορισμού προσωπικού ασφαλείας.
Γιατί στην νομική γνωμοδότηση αγνοεί αυτή την τελεσίδικη απόφαση (δεδομένου ότι δεν προσβλήθηκε με έφεση) και επαναλαμβάνει την πρώτη αρνητική απόφαση για το προσωπικό ασφαλείας ;
5. Το άρθρο 94 του 4808/21 προβλέπει την υποχρέωση προσφυγής στον ΟΜΕΔ μόνο για την απεργία και όχι για τη στάση εργασίας. Στην εγκύκλιο που έβγαλε το υπουργείο τέλος Αυγούστου προσέθεσε και τη στάση εργασίας σε αυτό. Είναι νόμιμο αυτό ; Με εγκύκλιο να ρυθμίζονται θέματα που δεν ορίζονται στο νόμο; Γιατί η νομική σύμβουλος της ΟΛΜΕ – ΑΔΕΔΥ αποδέχτηκε την ερμηνευτική εγκύκλιο όταν αυτή δεν εδράζεται στο νόμο ;
Στιγμιότυπα από τη διαδικασία
