Μπάμπης Συριόπουλος
▸ Και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ θέλουν συναίνεση, αλλά με δική τους σφραγίδα
Στον πρόσφατο κυβερνητικό ανασχηματισμό η αρχική υπουργοποίηση του Ευάγγελου Αποστολάκη, πρώην υπουργού Άμυνας στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη μετέπειτα ακύρωσή της, αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στη διαρκή διελκυστίνδα αντιπαράθεσης και συναίνεσης στο εσωτερικό του αστικού κομματικού συστήματος. Η ΝΔ, με το νέο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας υπό τον Ε. Αποστολάκη, επεδίωκε τη δημιουργία κλίματος διακομματικής συναίνεσης στον νευραλγικό τομέα της αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων, όπως η κλιματική κρίση, οι πυρκαγιές και η πανδημία.
Πηγές του ΣΥΡΙΖΑ τόνιζαν εξαρχής ότι η συγκεκριμένη πρόταση «με τον τρόπο που ο κ. Μητσοτάκης την επιδιώκει, δηλαδή σε επίπεδο εντυπώσεων και προσώπων και όχι ουσίας για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, δεν αποτελεί πρόσκληση σε συνεννόηση». Ο Ε. Αποστολάκης, δικαιολογώντας την τελική απόρριψη της κυβερνητικής πρότασης, δήλωσε ότι αυτή «δεν έχει διακομματική υποστήριξη για ένα εθνικό ζήτημα», όπως θα έπρεπε να έχει. Όπως βλέπουμε, και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος ο Ε. Αποστολάκης καθόλου δεν απορρίπτουν την ιδέα της συναίνεσης για ένα τέτοιο ζήτημα, αντίθετα, καταλογίζουν στη ΝΔ ανειλικρίνεια και υποκρισία όσον αφορά αυτή την επιδίωξη. Ενδεικτικό είναι, επίσης, πως ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ βιάστηκε και έστειλε τα «θερμότερα συγχαρητήριά» του στον «φίλο» του «ναύαρχο Αποστολάκη» για την υπουργοποίησή του.
Αυτός ο συναγωνισμός για το ποιο αστικό κόμμα επιδιώκει πραγματικά την εθνική συνεννόηση δεν είναι καινούργιος. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε προτείνει την Αθηνά Λινού για υπουργό Υγείας τον Νοέμβρη του 2020. Εκτός από τις προτάσεις για υπουργούς κοινής αποδοχής, δεν είναι και λίγες οι μεταπηδήσεις πολιτικών από το ένα αστικό κόμμα στο άλλο. Αυτές οι προσπάθειες για πρόσωπα κοινής αποδοχής φανερώνουν ότι πίσω από τους ρητορικούς διαξιφισμούς και τις μονομαχίες των αρχηγών στη Βουλή υπάρχει μια ευρύτατη βάση συμφωνίας στα κύρια ζητήματα της αστικής πολιτικής για τα κόμματα κυβερνητικής διαχείρισης.
τεράστιο αυτογκόλ Μητσοτάκη με Αποστολάκη.
Σαφές μήνυμα αντιδραστικής απάντησης στο καυτό μέτωπο της πανδημίας η τοποθέτηση Πλεύρη.
Συναινετικές λύσεις από ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ ψήνονται, αλλά δεν σερβίρονται ωμές και μονόπλευρα, όπως πήγε η ΝΔ με Αποστολάκη#ανασχηματισμος— Γιάννης Ελαφρός (@GiannisEl2) August 31, 2021
Οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας με συναίνεση από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, στα πρόσωπα του Προκόπη Παυλόπουλου και της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, είναι ένα ακόμα δείγμα μεγάλης συμβολικής πολιτικής σημασίας για την ουσιαστική στρατηγική συμφωνία των δύο κομμάτων.
Πίσω από τους ρητορικούς διαξιφισμούς υπάρχει μια ευρύτατη βάση συμφωνίας ανάμεσα στις δυνάμεις
του δικομματισμού
Αν παλιότερα αυτή η στρατηγική συμφωνία των αστικών κομμάτων ήταν ένα μυστικό που έπρεπε να κρατιέται κρυφό, σήμερα, την εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της τεχνοκρατικής διαχείρισης, όλο και περισσότερα ζητήματα επιδιώκεται να βγαίνουν εκτός πολιτικής αντιπαράθεσης. Η Πολιτική Προστασία, η οποία, όπως αποδείχθηκε περίτρανα επί ημερών Ν. Χαρδαλιά, είναι πεδίο εφαρμογής κρατικού αυταρχισμού και ταξικής πολιτικής, αλλά και η Υγεία, αναδείχθηκαν ως τέτοια υπερκομματικά ζητήματα. Τα «εθνικά» ζητήματα, ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός, η προώθηση των επενδύσεων, τα δημοσιονομικά της χώρας και η χρηματοδότηση των τραπεζών είναι, μεταξύ άλλων, αντικείμενα επιδιωκόμενης συναίνεσης. Ο πολλαπλασιασμός των «ανεξάρτητων αρχών» εκφράζει την τάση των αστικών κομμάτων να αφήνουν πολιτικά ζητήματα σε σκιώδεις ειδικούς. Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), για παράδειγμα, έχει επίσημη αποστολή την «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» κατ’ εντολή της ΕΕ. Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) είναι ένα άλλο παράδειγμα. Το πιο χαρακτηριστικό πρόσωπο, που εκφράζει την ουσιαστική συναίνεση, είναι ο Γιάννης Στουρνάρας, Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας από 20 Ιουνίου 2014 μέχρι σήμερα.
