Βόρεια Εύβοια: Οι κάτοικοι παλεύουν μόνοι με τις στάχτες

Με την καμένη έκταση να ανέρχεται σε συνολικά 465.820 στρέμματα και το 1/3 των πλούσιων δασών του νησιού να έχει εξαφανιστεί, συμπαρασύροντας την τοπική οικονομία, οι κάτοικοι δίνουν τιτάνιο αγώνα πριν και πάνω από όλα, για να προλάβουν να ολοκληρώσουν κάποια στοιχειώδη αντιπλημμυρικά έργα πριν τις πρώτες βροχές.

Οι πυρόπληκτοι, πολλοί εκ των οποίων εργάζονταν ως ρητινοπαραγωγοί, μελισσοκόμοι και άλλα επαγγέλματα βασισμένα στην ύπαρξη του δάσους, έχουν αναλάβει την απομάκρυνση των καμένων κορμών με την αρχή να γίνεται στα εδάφη πλησίον των οδικών αρτηριών της περιοχής. Ουσιαστικά μόνοι τους, με κάποια συνδρομή μόνο των τοπικών αρχών, οι κάτοικοι προσπαθούν να συντονίσουν και τη διανομή των ειδών πρώτης ανάγκης που συγκεντρώνονται από όλη την Ελλάδα για τους πυρόπληκτους. Η έλλειψη ενός ενιαίου συντονιστικού κέντρου έχει οδηγήσει τους κατοίκους να αναζητούν λύσεις «αυτορρύθμισης» μέσω κυρίως ομάδων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Κάποιες πρώτες αποζημιώσεις έχουν καταβληθεί στους πυρόπληκτους, όμως πρόκειται για μικρά ποσά που αφορούν μόνο δραστηριότητες και υποδομές «ορατές» στην Εφορία. Μικροί κήποι και μποστάνια για ιδία κατανάλωση, που υπήρχαν εκτεταμένα στις περιοχές που καταστράφηκαν, στάβλοι, στέγαστρα, αποθήκες και μικρές καλλιέργειες των οποίων η παραγωγή δεν προοριζόταν για τον εμπόριο, δεν αποζημιώνονται και αποτελούν μια ανοιχτή πληγή για τους κατοίκους της βόρειας Εύβοιας.

Σε πολλές περιοχές, οι κάτοικοι έδωσαν μόνοι τους λύση και στις στεγαστικές ανάγκες ανθρώπων των οποίων τα σπίτια καταστράφηκαν, προσφέροντας δωμάτια ή διαμερίσματα προκειμένου να μην μείνει κανείς στον δρόμο. Στην περιοχή είναι διάχυτη η οργή για την κυβέρνηση και τη διαχείριση τόσο της ίδιας της πυρκαγιάς όσο και της επόμενης ημέρας, αφού το κράτος που όταν πρόκειται για φοροληστεία και καταστολή δηλώνει εμφατικά «παρών», παραμένει απόν αφήνοντας τους κατοίκους να παλεύουν μόνοι τους με τις στάχτες.