Τράπεζα Αττικής: Απεργία κατά απολύσεων και λουκέτων

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής*

Η κινητοποίησή μας ενόχλησε την εργοδοσία, τόσο ώστε κλήθηκε μέχρι και διμοιρία των ΜΑΤ για την «περιφρούρηση» του κτιρίου. Μια 24ωρη απεργία δεν θα αντιστρέψει τη ροή των γεγονότων, μπορεί όμως να γίνει αφετηρία ενός αγώνα που θα φέρει αποτελέσματα αν έχει συνέχεια και προοπτική, συνέπεια λόγων και έργων και αναβαθμιστεί ποιοτικά και ποσοτικά, όλο αυτό που είθισται να περιγράφεται μονολεκτικά ως κλιμάκωση.

Κλιμάκωση στην περίπτωσή μας σημαίνει πρωταρχικά διεύρυνση του αγωνιστικού μετώπου με υπέρβαση του στενά επιχειρησιακού πλαισίου και μετατροπή του σε κλαδικό, καθώς κατεξοχήν κλαδικό είναι το ζήτημα. Ανάλογες εξελίξεις τρέχουν σε όλες τις τράπεζες, οι διοικήσεις τους κορυφώνουν τη βιαιότητα της επίθεσής τους σε διαφορετικούς χρόνους στην καθεμία προκειμένου οι αντιδράσεις να παραμένουν κατακερματισμένες.

Απέναντι στις επιθέσεις αυτές, η εκκωφαντική σιωπή της ΟΤΟΕ που δεν καταδέχτηκε να βγάλει ούτε ένα τυπικό μήνυμα συμπαράστασης στην κινητοποίηση ενός σωματείου μέλους της εν μέσω απολύσεων, είναι απολύτως ενδεικτική του πού οδηγούν τα πράγματα και πόσο μας υπολογίζουν οι δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Η κλιμάκωση του αγώνα μπορεί να γίνει μόνο από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Την Τρίτη οι εργαζόμενοι της τράπεζας έπειτα από πολύ καιρό βρεθήκαμε σε μια κοινή δράση: (ξανά-)γνωριστήκαμε, συζητήσαμε, χαμογελάσαμε, στεναχωρηθήκαμε, κλάψαμε, θυμώσαμε, διαφωνήσαμε, αλλά τελικά κάναμε όλοι μαζί ένα βήμα μπροστά. Αυτά τα χαρακτηριστικά καθιστούν τις ζωντανές συλλογικές διαδικασίες αναντικατάστατες.

Ζητάμε την άμεση σύγκλιση γενικής συνέλευσης του Συλλόγου, με όλες τις υγειονομικές προϋποθέσεις ασφαλείας σε ανοιχτό χώρο. Η ηγεσία του συλλόγου οφείλει χωρίς δικαιολογίες και μισόλογα να δώσει τη δυνατότητα στους συναδέλφους να αποφασίσουν οι ίδιοι πώς θα δώσουν τη μάχη για να σώσουν τις δουλειές τους και κατ’ επέκταση τις ζωές τους.

*Συλλογικό κείμενο που γράφτηκε αποκλειστικά για το Πριν