Μπάμπης Συριόπουλος
Ο Αϊτζάζ Αχμάντ, ινδός μαρξιστής, στο βιβλίο του Ινδία: φιλελεύθερη δημοκρατία και ακροδεξιά αναφέρεται στην πορεία της ινδουιστικής ακροδεξιάς προς την εξουσία. Από το 2014 το ινδουιστικό εθνικιστικό κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα (BJP) έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και την κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ναρέντρα Μόντι, ένα κομμάτι στο παγκόσμιο παζλ των ακροδεξιών ηγετών. Το ερώτημα που θέτει ο Αχμάντ είναι αν μια φασιστική δύναμη μπορεί να ανέβει στην εξουσία και να επιβάλλει την πολιτική της χωρίς να διαρρήξει το κέλυφος των αστικοδημοκρατικών θεσμών και της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης.
Ο Αχμάντ ανατρέχει στην ινδική ιστορία του 20ου αιώνα και στην αργή αλλά σταδιακή διάβρωση των θεσμών της «κοινωνίας των πολιτών» από την Εθνική Εθελοντική Οργάνωση (RSS), μια ακροδεξιά οργάνωση «μετωπικό» σχήμα της οποίας είναι το κυβερνόν κόμμα. Η RSS από το 1925 προβάλλει την εθνική συγκρότηση στη βάση της ινδουιστικής θρησκευτικοπολιτισμικής κοινότητας (οι ινδουιστές είναι το 80% του πληθυσμού), χρησιμοποιώντας και βία («σποραδικές» δολοφονίες χριστιανών και μουσουλμάνων). Η υποχώρηση του ισχυρού κομμουνιστικού κινήματος μετά το 1989, η απροκάλυπτη στήριξη του BJP από την αστική τάξη, η συναίνεση στην εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών και εθνοθρησκευτικής ατζέντας από το κόμμα του Κογκρέσου, έφερε την ακροδεξιά στην εξουσία με την αξιοποίηση του κοινοβουλευτισμού. Το μόνο πολιτικό κόμμα που δεν έχει συνεργαστεί με το BJP από το 1998 είναι η κομμουνιστική αριστερά. Στο επίμετρο ο Φώτης Τερζάκης κάνει τους παραλληλισμούς με την ελληνική περίπτωση της Χρυσής Αυγής.
