Γιώργος Μιχαηλίδης
Για 29η συνεχόμενη χρονιά, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία την άρση του αμερικάνικου εμπάργκο εναντίον της Κούβας. 184 κράτη ψήφισαν υπέρ, ενώ μόλις δύο κατά, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Τρία ακόμα κράτη, όχι τυχαία, απείχαν. Η Ουκρανία, η Κολομβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έτσι, παρότι το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας θεωρεί παράνομη την πρακτική των ΗΠΑ, οι τελευταίες μπορούν απρόσκοπτα να συνεχίζουν το έργο του οικονομικού στραγγαλισμού της μικρής νησιωτικής χώρας ανεξαρτήτως προέδρου και περιόδου.
Όπως ανέφερε ο Κουβανός υπουργός εξωτερικών, ο οποίος μίλησε για «οικονομικό πόλεμο», η χώρα του απώλεσε έσοδα άνω των εννέα εκατομμυρίων δολαρίων εξαιτίας της πανδημίας, ποσό σημαντικό για το οικονομικό μέγεθος της κουβανικής οικονομίας. Απ’ την πλευρά των ΗΠΑ, σχολιάστηκε πως οι οικονομικές κυρώσεις αποτελούν ένα ακόμη εργαλείο στην προσπάθεια των πρώτων να προωθήσουν τη δημοκρατία στην Κούβα. Τι κι αν το εξηντακονταετές εμπάργκο υπολογίζεται ότι έχει κοστίσει στον κουβανικό λαό πάνω από 3 δισ. δολάρια. Οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν να ισχυρίζονται ότι όλα γίνονται για το καλό του. Μάλιστα, σύμφωνα με το κουβανικό υπουργείο εξωτερικών η περσινή χρονιά –και λόγω της πανδημίας– υπήρξε μία απ’ τις χειρότερες όσον αφορά τις επιπτώσεις στην οικονομίας της χώρας. Η έκτακτη συγκυρία της πανδημίας όμως δεν προκάλεσε καμία χαλάρωση στα μέτρα του εμπάργκο εκ μέρους των ΗΠΑ, λειτουργώντας ως υπενθύμιση πως ο ιδεολογικός πόλεμος ενάντια σε ό,τι (υπεν)θυμίζει σοσιαλισμό είναι κορυφαία προτεραιότητα για τη ναυαρχίδα του καπιταλισμού.
Η αδυναμία του διεθνούς συστήματος είναι ενδεικτική. Ο ΟΗΕ αδυνατεί να προχωρήσει σε οποιαδήποτε κύρωση εναντίον ενός κράτους που καθ’ ομολογία όλων των υπολοίπων παρανομεί και αυθαιρετεί. Έτσι, τα ψηφίσματα καταλήγουν, στην καλύτερη περίπτωση, ένα προπαγανδιστικό εργαλείο στον διακρατικό επικοινωνιακό πόλεμο που μαίνεται. Πέρα από τις παραπάνω διαπιστώσεις όμως, αξίζει να σταθούμε σε μία άλλη πτυχή της πραγματικότητας. Η Κούβα παρά κι ενάντια στις κυρώσεις κατάφερε να κυκλοφορήσει τα εμβόλιά της ενάντια στον Covid-19. Σε λίγες μόνο ημέρες εμβολιάστηκε το 20% του κουβανικού πληθυσμού. Πρόκειται για έναν μικρό θρίαμβο της δημόσιας έρευνας, χρηματοδότησης και κυκλοφορίας ενός πανανθρώπινου αγαθού. Αν αναλογιστούμε ότι αυτό συνέβη σε ένα φτωχό και αποκλεισμένο κράτος, χάρη στα στοιχεία σοσιαλιστικής λογικής που επιβιώνουν στο «νησί της επανάστασης», μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυνατότητες της εποχής για την ανθρωπότητα.
