Γιώργος Κρεασίδης
▸ Συνάντηση με Ερντογάν ανήγγειλε ο Μητσοτάκης, προς σκληρό παζάρι
Στον απόηχο της δημόσιας αντιπαράθεσης Δένδια-Τσαβούσογλου στην Άγκυρα και της επίσκεψης Μητσοτάκη στη Λιβύη, η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει εντατικά τις πρωτοβουλίες μιας πολύπλευρης πίεσης στην τουρκική πλευρά. Αν το ταξίδι στη Λιβύη αποσκοπούσε στην αποκατάσταση σχέσεων με τα κέντρα εξουσίας στην πολύπαθη χώρα, μετά την επένδυση στο «καμένο χαρτί» του «στρατάρχη» Χαφτάρ, η επεισοδιακή επίσκεψη Δένδια στην Άγκυρα είχε πολλαπλές στοχεύσεις.
Παρά το γεγονός ότι η αντιπαράθεση στην κοινή συνέντευξη τύπου –έντονη όσο επιτρέπει η υποκριτική ευγένεια του διπλωματικού πρωτοκόλλου– δεν αφορούσε παρά την επανάληψη των πολύ γνωστών διαφορών, αξιοποιήθηκε επικοινωνιακά από την κυβέρνηση. Στο εσωτερικό, η εικόνα του Δένδια που τα βάζει με τον Τσαβούσογλου, ενώ η πρόεδρος της Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν δεν έβγαλε κουβέντα λίγες μέρες πριν για την ταπείνωσή της από την τουρκική πλευρά, έδειξε ότι η λογική της διαπραγμάτευσης συμβαδίζει με τις εκδηλώσεις πυγμής. Οι πολιτικές απόψεις –και μέσα στην Αριστερά– που περιγράφουν την κυβέρνηση και την ελληνική άρχουσα τάξη σαν φορείς υποτέλειας και οσφυοκάμπτες απέναντι σε Τουρκία ή και τις ΗΠΑ, ήρθαν σε μια φανερή αμηχανία, όταν δεν είδαν στη στάση του Δένδια μια απάντηση «στο ύψος των περιστάσεων». Λειτούργησε, μάλιστα, υπέρ της κυβέρνησης και αποπροσανατολιστικά από την αντιλαϊκή πολιτική μέσα στο δοσμένο κλίμα με τη συνεχή όξυνση των εθνικιστικών αντανακλαστικών, με χαρακτηριστική στιγμή τις πτήσεις των γαλλικών Ραφάλ που ήρθαν για την άσκηση «Ηνίοχος 2021» πάνω από την Αττική την Πέμπτη.
Η επίσκεψη Δένδια-Παναγιωτόπουλου στη Σ. Αραβία και η συμφωνία για την αποστολή συστοιχίας πυραύλων Πάτριοτ με την αντίστοιχη στρατιωτική δύναμη δεν είναι απλά μία από τις χειρονομίες προσέγγισης αραβικών κρατών, με τα οποία η Τουρκία έχει «δύσκολες σχέσεις». Το υπεραντιδραστικό καθεστώς της Σ. Αραβίας εντάσσεται στον σκληρό πυρήνα των συμμάχων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ενώ η στρατιωτική βοήθεια στρέφεται ευθέως εναντίον του Ιράν και των στηριγμάτων του. Πρόκειται για μια ρήξη που θα έχει συνέπειες μεσοπρόθεσμα για την Ελλάδα.
Ο σκληρός πυρήνας των επιθετικών αξόνων που συμμετέχει η Ελλάδα παίρνει μέρος στη στρατιωτική άσκηση «Ηνίοχος 2021»: ΗΠΑ, Γαλλία, Καναδάς, Ισπανία, ΗΑΕ, Ισραήλ και Κύπρος, ενώ παρατηρητές είναι Αυστρία, Αίγυπτος, Ιορδανία, Ρουμανία, Σλοβενία. Η άσκηση προκάλεσε εκνευρισμό στην Άγκυρα, όπου σχολιάστηκε έντονα η φωτογραφία του δραστήριου πρέσβη των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ σε πολεμικό αεροσκάφος. Αν όμως οι σημερινές κακές σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία είναι το πλαίσιο για τη σκλήρυνση της στάσης της ελληνικής άρχουσας τάξης, η σταθερή αμερικανική επιδίωξη να κρατήσει την Άγκυρα στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, καθορίζει τον ορίζοντα της στρατηγικής της —που δεν είναι παρά ο συμβιβασμός, όσο γίνεται πιο επωφελής. Με δεδομένο το αυξημένο ειδικό βάρος της Τουρκίας στην περιοχή τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά και την υποβάθμιση του ελληνικού καπιταλισμού μετά την κρίση και τα μνημόνια, δεν είναι καθόλου τυχαία η δήλωση Μητσοτάκη σε συνέντευξή του στον Alpha, ότι «δεν θα αργήσει ιδιαίτερα» μια συνάντησή του με τον Ερντογάν.
Ζωτικής σημασίας είναι η ανάγκη για ένα μαχητικό αντιπολεμικό κίνημα. Η πανελλαδική μέρα δράσης στις 17/4 ήταν ένα θετικό βήμα.
