Νικηφόρος Ζυλάλης
(φωτο: Προαύλιο Νομικής, 9/4, αντιμάθημα ΦΣ ΕΜΜΕ: «Εξουσία & ΜΜΕ» )
Οι σχολές παραμένουν κλειστές για πάνω από ένα χρόνο, παρά την ηχηρή εναντίωση του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους της πανεπιστημιακής κοινότητας, λόγω της απόφασης της κυβέρνησης να μην πάρει τα απαραίτητα μέτρα για την ασφαλή τους λειτουργία. Το νομοσχέδιο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη απέκτησε υπόσταση νόμου πριν δύο μήνες. Όμως η πολύμηνη αντιπαράθεση που άνοιξε η κυβέρνηση με το φοιτητικό κίνημα, αδυνατεί να κοπάσει, έχοντας πλέον μετατοπιστεί ευδιάκριτα στο πεδίο της μη εφαρμογής του και του ανοίγματος των σχολών. Η σπίθα, η οποία άναψε πριν λίγους μήνες στους κόλπους των φοιτητικών συλλόγων, μετατρεπόμενη σε φλόγα που εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά έτοιμη να κάψει στο διάβα της όλα όσα αποτελούν τροχοπέδη για το μέλλον της νεολαίας, ακόμη δεν έχει σβήσει.
Ο κόσμος των σχολών, το ζωντανό κύτταρο των φοιτητικών συλλόγων, τις τελευταίες βδομάδες βρίσκεται, συζητάει, πολιτικοποιείται, σχεδιάζει, υλοποιεί και αγωνίζεται στον χώρο του πανεπιστημίου σε όλες τις πόλεις της Ελλάδα. Στις μαζικές κινητοποιήσεις των φοιτητών και των φοιτητριών ήρθαν να προστεθούν οι πολύμορφες δράσεις επανοικειοποίησης και περιφρούρησης του ασύλου. Όπως στη Θεσσαλονίκη έτσι και στην Αθήνα, την Πάτρα και την Κρήτη, τα πανεπιστήμια ξαναζωντανεύουν από τους φοιτητές καθημερινά. Οι σχολές αποκτούν ξανά ζωή από μαζικά αντιμαθήματα, καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, προβολές ταινιών, εκδηλώσεις φορέων και συλλογικοτήτων, πολιτιστικών δρώμενων, ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων κα.
Στην Αθήνα έχουν διοργανωθεί τις τελευταίες τρεις εβδομάδες αντιμαθήματα από τους φοιτητικούς συλλόγους ΕΜΜΕ, Οικονομικού, Παιδαγωγικού, Φιλοσοφικής του ΕΚΠΑ και Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ. Στην ίδια κατεύθυνση με τη συμμετοχή και καθηγητών που θέλουν να συνδράμουν τον αγώνα των φοιτητών, βρίσκεται και ο επανενεργοποιημένος –μετά από χρόνια αδράνειας– φοιτητικός σύλλογος ΤΕΑΠΗ του ΕΚΠΑ. «Οι φοιτητικοί σύλλογοι προχωρούν σε δράσεις επανοικειοποίησης των σχολών, ακριβώς γιατί θέλουμε οι πρωτοετείς και οι δευτεροετείς να γνωρίσουν τις σχολές τους αλλά και οι φοιτητές μεγαλύτερων ετών να επιστρέψουν στην καθημερινότητα τους. Ώστε όταν χρειαστεί να υπερασπιστούμε το άσυλο, να νιώθουμε πως ο χώρος ανήκει σε εμάς και όχι στις πολυεθνικές, τους μπάτσους και την κυβέρνηση, υψώνοντας ασπίδα προστασίας απέναντί τους», σημειώνει στο Πριν η Βασιλική Σταυριανουδάκη, μέλος του φοιτητικού συλλόγου ΕΜΜΕ, ο οποίος διοργάνωσε την περασμένη βδομάδα το πρώτο αντιμάθημα με τίτλο «ΜΜΕ & Εξουσία» στο προαύλιο της Νομικής. «Ήταν αρκετά μαζικό με πολύ παραγωγικό διάλογο», εξηγεί. Ο φοιτητικός σύλλογος θα πραγματοποιήσει αυτή την εβδομάδα και δεύτερο αντιμάθημα με τίτλο «Κυρίαρχη ιδεολογία στο δημόσιο λόγο».
Την εμπειρία του από τις δράσεις του συλλόγου του μας μεταφέρει και ο Θάνος Ρέκκας, φοιτητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, καθώς την Τετάρτη πραγματοποίησε στο Μαράσλειο το πρώτο του αντιμάθημα με τίτλο «Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα και η απάντηση της Κριτικής Παιδαγωγικής», παρουσία 90 φοιτητών και φοιτητριών του τμήματος. «Οι δράσεις επανοικειοποίησης των σχολών αποτελούν πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους φοιτητικούς συλλόγους καθώς όχι μόνο επιτρέπουν στους φοιτητές να επιστρέψουν άτυπα στον χώρο κοινωνικής, ακαδημαϊκής και πολιτικής δράσης τους, αλλά φέρνουν όλο και περισσότερους φοιτητές κοντά στις συλλογικές διαδικασίες, αναδεικνύοντας τη δυναμική των φοιτητικών συλλόγων», σημειώνει. «Μετά από πολύμηνο αγώνα ενάντια στην εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία επιλέγει να φυτεύει τα λεφτόδεντρα μόνο στο γόνιμο (για αυτήν) δάσος του κεφαλαίου και της κερδοσκοπίας, αφήνοντας έτσι στο έλεος της πανδημίας τις δημόσιες δομές υγείας και παιδείας, οι φοιτητές ανά τη χώρα ξεκινήσαμε να παίρνουμε τις σχολές μας πίσω, με αντιμαθήματα και πολιτικές-πολιτιστικές εκδηλώσεις», προσθέτει.
Πνοή στη Νομική Αθηνών έδωσε και η εκδήλωση του σχήματος Αντινομία ΕΑΑΚ, στην προσπάθεια της να συμβάλλει στην κουβέντα στο εσωτερικό του κινήματος. Διεξήχθη στον προαύλιο χώρο της σχολής και αφορούσε τη «Διεθνή εμπειρία της καταστολής των κινημάτων», μέσα από την οποία αναδείχθηκε ο πραγματικός χαρακτήρας της αστικής δημοκρατίας την εποχή της επικράτησης του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού διεθνώς.
Ακόμη, στη «φαρέτρα» των δράσεων και των μορφών πάλης που υιοθετεί το φοιτητικό κίνημα αυτή την περίοδο, εντάσσονται και οι αποκλεισμοί των ιδρυμάτων από τους μαζικούς φορείς του κινήματος, ως μοχλό πίεσης προς τις διοικήσεις για τη μη εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου, τρόπο περιφρούρησης του ασύλου και μέσο κλιμάκωσης του αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση. Χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις, ο αντανακλαστικός ολοήμερος αποκλεισμός της Πολυτεχνειούπολης με αφορμή την πρόθεση του πρύτανη Α. Μπουντουβή να διατάξει την εισβολή της αστυνομίας καθώς και ο αποκλεισμός του Κάτω Πολυτεχνείου από τους συλλογικούς φορείς του ΕΜΠ.
Εκρηκτικές δυνατότητες και αδυναμίες του φοιτητικού κινήματος
