Κυριάκος Νασόπουλος
▸ Μόλις 1.003 αντί για 2.500 ενεργά οχήματα στους δρόμους της Αττικής, εκτός δρομολογίων αρκετά ενοικιαζόμενα λόγω σοβαρών προβλημάτων.
Από το προκλητικό «δεν μπορούμε να γεννήσουμε λεωφορεία» του περασμένου Νοεμβρίου, στην επίσκεψη-φιέστα στο αμαξοστάσιο της Πέτρου Ράλλη τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής για την υποδοχή των πρώτων 40 λεωφορείων μέσω leasing που βγήκαν– ή για την ακρίβεια που προσπάθησαν να βγουν– στους δρόμους για την ενίσχυση των δρομολογίων σε 14 περιοχές της Αττικής.
Σε αυτήν την επικοινωνιακού –και μόνο– τύπου αναδίπλωση υποχρεώθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης η οργή του κόσμου για την κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας μεγαλώνει συνεχώς και τα ποσοστά στις δημοσκοπήσεις πέφτουν. Και όμως στην ουσία του πράγματος, δηλαδή στην άμεση αναγκαιότητα ενίσχυσης των αστικών λεωφορείων, δεν άλλαξε τίποτα απολύτως. Αντιθέτως η κυβέρνηση βρήκε άλλη μία ευκαιρία μέσα στην πανδημία για να κάνει δώρα στους ιδιώτες.
Όπως αποδείχθηκε και στην πράξη, η πολυδιαφημισμένη ενίσχυση του στόλου των λεωφορείων έγινε με μεταχειρισμένα, προβληματικά και με πολλά εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα στο κοντέρ τους λεωφορεία. Ενδεικτικό είναι, όπως αποκαλύπτει στο Πριν το μέλος ΔΣ του συνδικάτου ΟΑΣΑ-ΕΘΕΛ και της Ενωτικής Αγωνιστικής Συνεργασίας (ΕΑΣ) Εργαζομένων ΕΘΕΛ Σταύρος Μανίκας, ότι την Τρίτη και τα εννιά «νέα» λεωφορεία που είχαν ως βάση την Πέτρου Ράλλη που είχε επισκεφτεί και ο Κ. Μητσοτάκης ήταν εκτός δρομολογίων λόγω σοβαρών προβλημάτων. Όπως βλάβες στο κινητήρα, στο κάθισμα του οδηγού και στα ράουλα του μύλου σε λεωφορεία τύπου «φυσαρμόνικα». Πραγματικά σαραβαλάκια-κίνδυνοι θάνατοι!
Παράλληλα, τα περισσότερα από αυτά δεν πληρούν καν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την τήρηση των μέτρων προστασίας για τον κορονοϊό. «Τα περισσότερα από αυτά αντί για 3 πόρτες έχουν 2, εκ των οποίων η μία του οδηγού. Οπότε υπάρχει μόλις μία πόρτα για τους επιβάτες, κάτι που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερος συνωστισμός. Επίσης, ενώ τα λεωφορεία του στόλου μας έχουν υποχρεωτικά μεγάλα παράθυρα, τα περισσότερα πάλι από τα ενοικιαζόμενα δεν έχουν καθόλου», προσθέτει και μας εξηγεί ότι την τελευταία στιγμή ανοίχτηκαν κάποιοι «φεγγίτες».
Σε ότι αφορά τώρα την τριετή σύμβαση ενοικίασης των συνολικά 293 λεωφορείων, προβλέπει μηνιαίο κόστος για το Δημόσιο τα 2.800 ευρώ για το καθένα, ενώ το συνολικό κόστος θα ανέλθει σε 50 εκατ. ευρώ. «Με επιπλέον 10 εκατ. ευρώ, δηλαδή 60 εκατ. συνολικά, θα μπορούσαμε να αγοράσουμε 300 ολοκαίνουργια λεωφορεία. Η δεύτερη “χρυσοφόρα” σύμβαση του ιδιωτικού τομέα με την ΟΣΥ, μετά την παραχώρηση των περιφερειακών γραμμών στους ιδιώτες των ΚΤΕΛ. Ας “κόβανε” λοιπόν 10 εκατ. ευρώ από την λίστα Πέτσα για την χρηματοδότηση των ΜΜΕ, για να τα παίρναμε», τονίζει ο Σταύρος Μανίκας.
Παράλληλα κάνει λόγο για προσχεδιασμένη κίνηση και όχι λύση ανάγκης λόγω της πανδημίας. «Από τον Ιανουάριο του 2020, δύο μήνες πριν ξεσπάσει η πανδημία, υπήρχαν δημοσιεύματα και διαρροές από το υπουργείο Μεταφορών ότι θα προχωρήσει σ’ έναν τέτοιον σχεδιασμό μίσθωσης πανάκριβων αλλά ακατάλληλων σαράβαλων… Δύο είναι οι εξηγήσεις: Ή η κυβέρνηση είχε μαντικές ικανότητες ως προς την επιδημία πράγμα αστείο ή είχε σχεδιάσει την ιδιωτικοποίηση και απλά στον λαό και τους εργαζόμενους την εμφάνισε σαν δήθεν ενδιαφέρον, χρησιμοποιώντας την επιδημία», σημειώνει.
Και βέβαια, τέλος, ενίσχυση των αστικών λεωφορείων δεν σημαίνει μόνο αγορά ή ακόμα και ενοικίαση οχημάτων. Ειδικά τα τελευταία χρόνια υπήρξε μεγάλη υποβάθμιση των υπηρεσιών. Το 2008-09 υπήρχαν 5.500 οδηγοί και 2.000 ενεργά λεωφορεία ενώ τώρα οι οδηγοί είναι περίπου 2.400 και τα λεωφορεία 1.003 (898 μπλε και 105 τρόλεϊ). «Με βάση τις πραγματικές ανάγκες θα έπρεπε να έχουμε 2.500 λεωφορεία. Αλλά ακόμα και για να ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές δίκτυο δρομολογίων απαιτούνται 1.600 λεωφορεία και 4.000 οδηγοί», καταλήγει ο Σταύρος Μανίκας.
Η Ενωτική Αγωνιστική Συνεργασίας (ΕΑΣ) Εργαζομένων ΕΘΕΛ ζητά τον άμεσο εμβολιασμό όλων των εργαζομένων, άμεσα μέτρα προστασίας για επιβάτες και οδηγούς, προσλήψεις εργαζομένων και αγορά ολοκαίνουργιων λεωφορείων που να πληρούν όλες τις προδιαγραφές για την ενίσχυση του στόλου και να μην υπάρχει κανείς ιδιώτης στις αστικές συγκοινωνίες καθώς δρουν ανεξέλεγκτα.
