▸ Στις 11 Φεβρουαρίου έφυγε από τη ζωή, ύστερα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο την οποία έδωσε με καρτερία και λεβεντιά, ο Κώστας Μποσταντζόγλου.
Μεγαλύτερος γιος του περίφημου Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ), ο Κώστας μεγάλωσε σε ένα σπίτι απ’ όπου περνούσε η αφρόκρεμα της αριστερής διανόησης της δεκαετίας του ’50 και του ’60. Έτσι, από πολύ μικρός αγάπησε τις τέχνες και τα γράμματα και σπούδασε στη Σχολή Δοξιάδη γραφιστική και ζωγραφική. Παράλληλα όμως ασχολήθηκε και με τον αθλητισμό, διαπρέποντας στην κολύμβηση και την υδατοσφαίριση. Πρωταθλητής στην «πεταλούδα» και μέλος της εθνικής ομάδας πόλο βραβεύτηκε με πολλά μετάλλια.
Πολυσχιδής και πολύπλευρος, ο Κώστας Μποσταντζόγλου φιλοτέχνησε εκατοντάδες εξώφυλλα βιβλίων, επιμελήθηκε εκδόσεις, έγραψε και εξέδωσε διηγήματα και θεατρικά έργα που παίχτηκαν με επιτυχία. Χαμηλών τόνων και ήρεμος επιφανειακά, ήταν κατά βάθος ένας απόλυτα παθιασμένος άνθρωπος. Έκρυβε ευαισθησία και ανατρεπτικό χιούμορ, στοιχεία τα οποία εκδηλώνονταν στις διαπροσωπικές του σχέσεις και στα γραπτά του.
Ο Κώστας Μποσταντζόγλου ήταν αυτό που λέμε καλός άνθρωπος. Καλός αλλά όχι καλόβολος, βολεμένος και ήσυχος. Όταν χρειάστηκε είπε το μεγάλο «ναι» και το μεγάλο «όχι». Τις ημέρες του Νοέμβρη του 1973, αδειούχος φαντάρος στην Αθήνα, δεν το σκέφτηκε πολύ: κατέβηκε στο Πολυτεχνείο και πήρε μέρος στην εξέγερση. Επίσης, το καλοκαίρι του 2015 μετά την πολιτική κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ, στράφηκε στην επαναστατική Αριστερά και βοήθησε με όποιον τρόπο μπορούσε.
Όσοι τον γνώρισαν από κοντά τον αγάπησαν και τον εκτίμησαν βαθιά για την σταθερότητα και την εντιμότητα του χαρακτήρα του και για την καθαρότητα της ψυχής του. Ο Κώστας Μποσταντζόγλου τίμησε και με το παραπάνω το πέρασμά του από αυτόν τον κόσμο και έφυγε όπως ήθελε: μαχόμενος και περήφανος.
Γιώργος Ζιόβας
