Γιώργος Μιχαηλίδης
Οταν στις 2 Ιανουαρίου η κυβέρνηση Ερντογάν τοποθετούσε στη θέση του πρύτανη του πανεπιστημίου του Βοσπόρου τον Μελίχ Μπουλού, έναν άνθρωπο της αγοράς και στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος AKP, μάλλον δεν φανταζόταν αυτό που θα επακολουθούσε. Ένα μήνα μετά, βρίσκεται αντιμέτωπη με το ισχυρότερο κύμα αμφισβήτησής της από την έναρξη της πανδημίας.
Καταρχάς, ο ίδιος ο διορισμένος πρύτανης έχει άρωμα «αριστείας». Το ακαδημαϊκό του παρελθόν έχει κηλιδωθεί από δύο σοβαρές υποθέσεις λογοκλοπής, γεγονός που του έχει στερήσει κάθε κύρος από την επιστημονική κοινότητα της χώρας. Αν και λογοκλόπος, ο ίδιος δεν δίστασε ως πρύτανης να τοποθετήσει κάμερες στις αίθουσες διδασκαλίας άλλου πανεπιστημίου, με πρόσχημα την καταπολέμηση της αντιγραφής μεταξύ των φοιτητών. Πέραν της φαιδρότητας του ατόμου, όμως, το σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης είναι πως αυτή είναι η πρώτη φορά μετά τη χούντα του 1980 που διορίζεται πρύτανης άνθρωπος που δεν έχει σχέση με το ίδιο το ίδρυμα. Μάλιστα, η δεδομένη κίνηση της τουρκικής κυβέρνησης έρχεται ως κερασάκι στην τούρτα μετά από ένα πολυετές πογκρόμ εναντίον αριστερών και δημοκρατών ακαδημαϊκών.
Εκκινώντας από το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, εκατοντάδες πανεπιστημιακοί έχουν χάσει τη δουλειά τους, έχουν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό ή έχουν βρεθεί στις τουρκικές φυλακές. Οι αντιδράσεις έως τώρα έμοιαζαν μάταιες μπροστά στην αποφασιστικότητα του κρατικού μηχανισμού. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα φαίνονται διαφορετικά. Φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι δίνουν ενωμένοι έναν αγώνα με περίσσιο κουράγιο και αλληλεγγύη, δηλώνοντας αποφασισμένοι να μην δεχτούν τον δοτό πρύτανη. Το θέμα ξεφεύγει από το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων και μετατρέπεται σε συνολικό ζήτημα δημοκρατίας και ελευθερίας. Την περασμένη εβδομάδα φοιτητές και καθηγητές επιχείρησαν να μπλοκάρουν το κτίριο της πρυτανείας. Πραγματοποιήθηκαν 159 συλλήψεις. Και όμως, το ίδιο βράδυ, σαν μικρά ρυάκια, εμφανίστηκαν πολυάριθμες διαδηλώσεις στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Την επομένη δεκάδες ακαδημαϊκοί πραγματοποίησαν συμβολική διαμαρτυρία στον υπαίθριο χώρο του πανεπιστημίου, ζητώντας την απελευθέρωση των συλληφθέντων.
Μέσα σε όλα, χέρι φιλίας απλώθηκε από τους φοιτητές του πανεπιστήμιου του Βοσπόρου προς τους συναδέλφους τους στην Ελλάδα. Η μάχη ενάντια στα αστυνομοκρατούμενα πανεπιστήμια και την ανελευθερία δημιουργεί στους νέους των δύο χωρών την αίσθηση του κοινού αγώνα.
