«Κάποιοι από όσους επικρίνουν την ευρωπαϊκή μας προσέγγιση μας καταλογίζουν καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων […]. Η Ευρώπη δεν συμμετέχει σε κούρσα ταχύτητας, αλλά σε αγώνα ασφαλείας». Αυτά γράφουν, ανάμεσα σε πολλά άλλα, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο Μαργαρίτης Σχοινάς σε άρθρο τους για το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Νομίζουν, η πρόεδρος της Κομισιόν και ο Έλληνας επίτροπος, ότι με αυτόν τον τρόπο θα «καθαρίσουν» την εικόνα τους και θα απαλλαγούν από τις κατηγορίες που τους βαρύνουν, τόσο για τη διαχείριση της κρίσης όσο και για τη διαδικασία των εμβολιασμών. θεωρούν ότι με το διαφαινόμενο «άνοιγμα» και σε άλλα εμβόλια (όπως το ρωσικό) θα εμφανιστούν πιο αντικειμενικοί και όχι υπηρέτες συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων.
Φυσικά, αυτό δεν θα συμβεί. Ωστόσο, πρέπει να είναι καθαρό ότι το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό και δεν αφορά κυρίως τις δικές τους ανεπάρκειες (πρωτίστως της Γερμανίδας πολιτικού). Έχει να κάνει με την ίδια την ουσία και τη δομή της ΕΕ, τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της, αλλά και την εγγενή εχθρότητά της με τους λαούς οι οποίοι, παρά τις διαβεβαιώσεις, αντιμετωπίζονται ως στατιστικά δεδομένα, κόστη και δυνάμει καταναλωτές. Ως μία απρόσωπη μάζα, δηλαδή, που πρέπει να ζητάει όσο το δυνατόν λιγότερα και να προσφέρει όσο γίνεται περισσότερα — φυσικά, στο ευρωπαϊκό κεφάλαιο και τις αστικές τάξεις.
Όσο για τις διαβεβαιώσεις που έδωσαν σε άλλο άρθρο Μέρκελ, Μακρόν, φον ντερ Λάιεν και σία, ότι το «εμβόλιο πρέπει να είναι δημόσιο αγαθό, στο οποίο θα έχουν πρόσβαση όλοι, μόνο οργή και ειρωνεία μπορεί να προκαλέσει. Η ΕΕ έχει πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία ενός «απαρτχάιντ των εμβολίων» και θα συνεχίσει να το κάνει, προωθώντας το περίφημο «διαβατήριο».
