Δημήτρης Βουτσελάς, απολυμένος ΤΕΕ
▸ Ακριβώς δέκα χρόνια πριν (13/2/2011) το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), με πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής (ΔΕ) τότε τον μετέπειτα υπουργό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ Χρήστο Σπίρτζη, απέλυε 108 συμβασιούχους εργαζόμενους.
Ανάμεσά τους και πολλούς μηχανικούς, μέλη του ΤΕΕ, εφαρμόζοντας τις μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης και της ΕΕ. Οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι είχαμε ξεκάθαρη σχέση εξαρτημένης εργασίας με το ΤΕΕ, κανονικό ωράριο και βγάζαμε δουλειά (η οποία τουλάχιστον στο Γραφείο Αμοιβών ήταν πολλή), υπογράφαμε συμβάσεις έργου και ορισμένου χρόνου, αμειβόμασταν με Δελτία Παροχής Υπηρεσιών και ασφαλιζόμασταν με δική μας επιβάρυνση στο ΤΣΜΕΔΕ (ή ΟΑΕΕ).
Η σκληρή πραγματικότητα όμως, για τους περισσότερους, είναι ότι τον Φλεβάρη του 2011 βρεθήκαμε άνεργοι στη μέση της κρίσης χωρίς να πάρουμε αποζημίωση, χωρίς δικαίωμα επιδόματος ανεργίας από τον ΟΑΕΔ και όντας απλήρωτοι.
Μετά από αγώνες μαζί με το σωματείο εργαζομένων στο Επιμελητήριο, τελικά το ΤΕΕ δεν άσκησε ένδικα μέσα εναντίον 48 συμβασιούχων που δικαιώθηκαν δικαστικά, οι οποίοι επέστρεψαν στο ΤΕΕ. Με μία θετική απόφαση του Εφετείου τον περασμένο Οκτώβριο, δικαιωθήκαμε 15 συμβασιούχοι, πετυχαίνοντας την επαναπρόσληψή μας.
Η απόφαση δέχτηκε ότι καλύπτουμε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και η σχέση που μας συνδέει με το ΤΕΕ είναι αορίστου χρόνου, ότι η απόλυσή μας είναι άκυρη και ότι το ΤΕΕ οφείλει να αποδεχθεί τις υπηρεσίες μας, αλλιώς του επιβάλλεται χρηματική ποινή 150 ευρώ ανά ημέρα για τον καθένα.
Το ΤΕΕ όμως, με εντολή του προέδρου Γ. Στασινού (της κυβερνητικής ΔΚΜ) κατέθεσε στον Άρειο Πάγο αίτηση αναίρεσης της εφετειακής απόφασης, την οποία επικύρωσε με απόφασή της η ΔΕ και με ψήφους της παράταξης Σπίρτζη.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων ΤΕΕ-ΣΕΤΕΕ ενέγραψε τους δικαιωμένους δικαστικά συναδέλφους, ως μέλη του, είναι μαζί μας στις παρεμβάσεις στη ΔΕ του ΤΕΕ, πέτυχε μια σειρά άλλα πρωτοβάθμια σωματεία και ομοσπονδίες (και η ΑΔΕΔΥ) να πάρουν αποφάσεις στήριξης. Η συνέχεια θα δοθεί και στον Άρειο Πάγο, παρότι κάποιοι από μας γνωρίζουν ότι όσο πιο «ψηλά» πας, τόσο πιο μονόφθαλμα αλληθωρίζει η δικαιοσύνη προς τη μεριά των αντεργατικών επιλογών.
