Γιώργος Κρεασίδης
▸Μπαράζ αγοράς όπλων και συμμαχικών αξόνων ενόψει… συνομιλιών
Καθώς η κυβέρνηση, μετά από τη σαφή άρνηση της ΕΕ να προχωρήσει σε κυρώσεις σε βάρος της Τουρκίας, άρχισε να καλλιεργεί κλίμα αποκλιμάκωσης και διαπραγματεύσεων, το νέο μπαράζ απειλητικών δηλώσεων από την τουρκική ηγεσία δείχνει πως κι αυτός ο δρόμος δύσβατος.
Οι δηλώσεις για αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης από τον Τούρκο υπουργό Ενέργειας Ντονμέζ, οι καθημερινοί σχεδόν λεονταρισμοί βασικών υπουργών του Ερντογάν φανερώνουν πως οι διαπραγματεύσεις δεν θα είναι ένα παζάρι με προβλέψιμη κατάληξη. Η Τουρκία αντιδρά ιδιαίτερα έντονα μπροστά στη φιλοδοξία της ελληνικής άρχουσας τάξης να διεκδικήσει, διαμέσου της στενότερης πρόσδεσης στις ΗΠΑ και αξόνων με Αίγυπτο και Ισραήλ, τα μέγιστα κέρδη από τα κοιτάσματα
υδρογοναθράκων και τους ενεργειακούς δρόμους στις ΑΟΖ σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Το κλυδωνιζόμενο τουρκικό κεφάλαιο επιχειρεί σε διεθνές επίπεδο να κεφαλαιοποιήσει την ειδική σχέση με τη Ρωσία, που έχει ενισχύσει την επιρροή της σε Συρία, Λιβύη, Καύκασο.
Με αυτά τα δεδομένα πιέζει την ελληνική πλευρά με όλο και διευρυνόμενη ατζέντα διαφορών στο Αιγαίο. Γεγονός είναι ότι το καθεστώς Ερντογάν αξιοποιεί τη στάση των ισχυρών χωρών της ΕΕ και ειδικά της Γερμανίας, που έχουν συμφέροντα στην τουρκική οικονομία, ενώ από την άλλη υπολογίζουν στην Τουρκία για τη συγκράτηση των προσφύγων εκτός Ευρώπης, καθώς τα θύματα της πολιτικής της ΕΕ που επεμβαίνει από κοινού με τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, αντιμετωπίζονται κυνικά ως ανεπιθύμητες πληθυσμιακές ροές.
Σε αυτές τις συνθήκες η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, περιμένοντας την επόμενη σύνοδο κορυφής της ΕΕ τον Μάρτη, αλλά κυρίως μια αλλαγή στάσης των ΗΠΑ μετά την εκλογή Μπάιντεν. Όμως το κατεστημένο των ΗΠΑ δείχνει ενοποιημένο στην επιλογή να κρατηθεί η Τουρκία στο ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο. Έτσι, παρότι αποφασίστηκαν κυρώσεις σε θέματα αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, αναζητούνται φόρμουλες συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Ουσιαστικές εξελίξεις θα έχουμε μετά τις 20 Ιανουαρία με την Τουρκία να αναμένει τον Τζο Μπάιντεν να αναλάβει την Προεδρία των ΗΠΑ.
Η ελληνική κυβέρνηση εγκλωβισμένη στη δίνη του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού για τις ΑΟΖ υλοποιεί ένα βαρύτατο πρόγραμμα εξοπλισμών με αγορά γαλλικών πολεμικών αεροσκαφών Ραφάλ, αναβάθμιση των F-16 αλλά και αγορά πανάκριβων φρεγατών, για τις οποίες γίνεται αυτόν τον καιρό παρέλαση εμπόρων όπλων από όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Το εξοπλιστικό πακέτο, που ξεπερνά μόνο για την αεροπορία το δυσθεώρητο ύψος των 5 δισ. ευρώ, θα γονατίσει κυριολεκτικά τον τσακισμένο από τη διπλή υγειονομική και κοινωνική κρίση λαό.
Η ελληνική πλευρά κάνει κινήσεις στην κατεύθυνση ολοκλήρωσης της διαδικασίας επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο, κραυγάζοντας για «αλλαγή των συσχετισμών» στο Αιγαίο λόγω των νέων αγορών. Βήμα κλιμάκωσης είναι και ο σχεδιασμός για δημιουργία βάσης ισραηλινών drone στη Σκύρο. Η επιλογή των φρεγατών για το ναυτικό, που συνδέεται κυρίως με τη δράση στη ΝΑ Μεσόγειο για ΑΟΖ και αγωγούς, καθώς και για συνδρομή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, καθώς και η συζήτηση για δυο νέες βάσεις των ΗΠΑ, δείχνει ότι η στενότερη πρόσδεση στον ιμπεριαλισμό ωθεί στον ανταγωνισμό και τον κίνδυνο του πολέμου και δεν θωρακίζει οτιδήποτε.
