Γιώργος Μουρμούρης
▸ Τρεις μήνες από τη νίκη της 7ης Οκτωβρίου, στο στόχαστρο βρίσκεται το κίνημα
Σχεδόν τρεις μήνες συμπληρώνονται από την 7η Οκτωβρίου, ημέρα που το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων εξέδωσε την ετυμηγορία του για την υπόθεση της εγκληματικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή». Σε μια χρονιά με λιγοστές θετικές εξελίξεις, η καταδίκη και κατόπιν φυλάκιση των νεοναζί αποτέλεσε ένα απαστράπτον ορόσημο, έχοντας κάτι από τον παλμό των δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών που πλημμύρισαν τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, από τον αυθορμητισμό των ανθρώπων που ένιωθαν ότι η παρουσία τους εκείνο το πρωί μπορεί κυριολεκτικά να καθορίσει τις εξελίξεις, από τη σύμπτωση να πρόκειται για μια λαμπρή ηλιόλουστη μέρα.
Αποτελεί παράλληλα και μια τομή: Η επιβλητική εμφάνιση του κινήματος στο προσκήνιο, με τον εξαναγκασμό σε ακρωτηριασμό ενός δημιουργήματος του βαθέως κράτους, είχε παράλληλα ως αποτέλεσμα τη λυσσαλέα αντίδραση του τελευταίου, με την καθόλα προαποφασισμένη διάλυση της διαδήλωσης να αποτελεί το γενέθλιο γεγονός ή μια διαβατήρια τελετή, προς μια νέα εποχή με βασικό δόγμα τη «μηδενική ανοχή» από κράτος και κυβέρνηση προς τις δυνάμεις του κινήματος. Σε μία εξαιρετικά μαζική εκδήλωση στη λέσχη Αναιρέσεις της Αθήνας, λίγα 24ωρα μετά την καταδίκη των νεοναζί και ενώ ακόμα εκκρεμούσε η ανακοίνωση του δικαστηρίου επί ελαφρυντικών, ποινών και αναστολών, ο συνήγορος Πολιτικής Αγωγής, Θανάσης Καμπαγιάννης σημείωνε ότι, λόγω της παρέμβασης του αντιφασιστικού κινήματος, όλοι οι μηχανισμοί υποστήριξης της Χρυσής Αυγής «έχουν μπλοκάρει». Και πραγματικά, λίγες ημέρες αργότερα 38 στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης όδευαν προς τη φυλακή. Όμως στο συνεχές «δούναι και λαβείν», στη μόνιμη διαδικασία διαπραγμάτευσης με «χαρτιά» το status, τον έλεγχο της ροής πληροφόρησης, τη γραφειοκρατική αδράνεια, την εξειδικευμένη γνώση του πώς κινούνται οι διαδικασίες, τη χρήση πολιτισμικών κωδίκων, που λαμβάνει χώρα αενάως αφενός στο εσωτερικό του κράτους, αφετέρου μεταξύ κράτους και κυβέρνησης και τέλος στο σύμπλεγμα κράτους-κυβέρνησης-κεφαλαίου, ο «ακρωτηριασμός», με τη διάλυση επί της ουσίας της Χρυσής Αυγής, χρειαζόταν ένα αντάλλαγμα.
Η ανάγκη αυτή για το βαθύ κράτος συνέπεσε με την από την προεκλογική περίοδο κιόλας διακηρυγμένη επιλογή της ΝΔ να θέσει ασφυκτικούς περιορισμούς στη δράση του κινήματος, θεωρώντας μια στρατηγική ολομέτωπης σύγκρουσης πιο αποδοτική από το δίπολο «ενσωμάτωση-στρατηγικά πλήγματα» του ΣΥΡΙΖΑ. Μια επιλογή που επιτάχυνε η απώλεια ελέγχου στον τομέα της πανδημίας, που οδήγησε στο δεύτερο lockdown. Έτσι, το τετραήμερο της 17ης Νοεμβρίου τα «κλειδιά» της Βουλής «παραδόθηκαν» στον αρχηγό της ΕΛΑΣ που διέταξε απαγόρευση συγκεντρώσεων «καθ’ άπασαν την επικράτειαν», οι συγκεντρώσεις που έσπασαν την απαγόρευση κτυπήθηκαν από την ΕΛΑΣ, ενώ διατάχθηκε εισαγγελική έρευνα κατά Τσίπρα, Κουτσούμπα και Βαρουφάκη κατόπιν καταγγελίας του Φαήλου Κρανιδιώτη! Στην επίσης απαγορευμένη συγκέντρωση μνήμης για τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, μεταξύ δεκάδων διαδηλωτών, πολλοί εκ των οποίων στελέχη της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συνελήφθησαν οι Κώστας Παπαδάκης και Θανάσης Καμπαγιάννης, σε μια ενέργεια που περισσότερο θύμιζε συμβολική ρεβάνς. Στο ενδιάμεσο, όσες κινητοποιήσεις διοργανώθηκαν βρέθηκαν αντιμέτωπες με δρακόντειους περιορισμούς υπό το πρόσχημα των μέτρων για τον κορονοϊό. Στην πραγματικότητα αντιμετωπίστηκαν σαν μια ευκαιρία εφαρμογής ενός μοντέλου ακόμη πιο ασφυκτικού από τις δρακόντειες προβλέψεις του νόμου Χρυσοχοΐδη για τις διαδηλώσεις.
Όμως και στο ζήτημα της ίδιας της Χρυσής Αυγής εκδηλώνονται ανησυχητικές υπόγειες διεργασίες συντήρησης του μορφώματος, έστω και σε κωματώδη κατάσταση. Ο υπαρχηγός Χρήστος Παππάς παραμένει ασύλληπτος, σε ένα πρωτοφανές φιάσκο της ΕΛΑΣ. Ο Γ. Λαγός παραμένει κουστουμαρισμένος στο ευρωκοινοβούλιο, απολαμβάνοντας τη χρονοτριβή της αρμόδιας Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων. Τα γραφεία της οργάνωσης στο σταθμό Λαρίσης παραμένουν σημαιοστολισμένα, με όλες τις εμπλεκόμενες αρχές, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Κόντρα, να δηλώνουν άγνοια ή/και αναρμοδιότητα. Στο διαδίκτυο, διάφοροι ιστότοποι αρχίζουν να λειτουργούν ως μεταβατικές πλατφόρμες δημόσιας έκφρασης της ναζιστικής οργάνωσης. Ο κρατικός μηχανισμός διατηρεί ενεργό το «πνεύμα» της Χρυσής Αυγής, μετά τη συντριβή της «σάρκας» της. Γι’ αυτό, η μεγάλη νίκη της 7ης Οκτώβρη αποτελεί για το 2021 μήνυμα εγρήγορσης και όχι εφησυχασμού.
