Μπάμπης Συριόπουλος
Η υπεράσπιση της ελευθερίας της έκφρασης από τους κομμουνιστές, την Αριστερά και το εργατικό κίνημα είναι αδιαπραγμάτευτη. Αδιαπραγμάτευτη είναι επίσης η απερίφραστη καταδίκη των βάρβαρων δολοφονιών σε Γαλλία και Αυστρία. Άλλο όμως αυτό και άλλο η επίδειξη «δημοκρατίας» με την προβολή σε δημόσια κτίρια -με κυβερνητική απόφαση- σκίτσων ειρωνικών και υποτιμητικών για τη μουσουλμανική θρησκεία.
Με αφορμή τις δολοφονικές επιθέσεις στη Γαλλία και στην Αυστρία από ισλαμιστές φονταμενταλιστές, έχει αναζωπυρωθεί για μια ακόμα φορά η θεωρία για τον λεγόμενο «πόλεμο των πολιτισμών». Παρά την άρνηση από τον Ζοζέπ Μπορέλ, «υπουργού Εξωτερικών» της ΕΕ, να υιοθετήσει τη λογική «μιας “σύγκρουσης πολιτισμών” μεταξύ Ισλάμ και “Δύσης”», οι ηγέτες της μιλούν διαρκώς «για τις αξίες μας» και «τη δημοκρατία μας» εμφανιζόμενοι ως εκπρόσωποι του Διαφωτισμού, της ελευθερίας της έκφρασης και της ανεκτικότητας. Από την άλλη, ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, μιλάει εξ’ ονόματος των μουσουλμάνων γενικά, στην αντιπαράθεσή του με τον Γάλλο ομόλογό του, Εμανουέλ Μακρόν.
Είναι φανερό ότι πίσω από τον «πόλεμο των πολιτισμών» βρίσκεται η σύγκρουση των αστικών τάξεων σε μια σειρά μέτωπα (Μέση Ανατολή, Ανατ. Μεσόγειος, Βόρεια Αφρική). Ωστόσο, η εργαλειακή χρήση της θρησκείας έχει ιδιαίτερη σημασία στη συστράτευση των λαών σε μια σύγκρουση που δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντά τους. Η αξιοποίηση της θρησκείας ουδόλως είναι μονοπώλιο του ισλαμικού κόσμου. Την αρχή έκανε ο Τζορτζ Μπους, κατά τους πολέμους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, που τους συνόδευσε με τις επικλήσεις του τύπου «Ο θεός να ευλογεί την Αμερική». Στην Ευρώπη, επίσης, όχι μόνο στις χώρες που έχουν επίσημη θρησκεία (μεταξύ αυτών και η Ελλάδα), ο χριστιανισμός είναι πάντα μέσα στις «αξίες μας», αποτελεί κρατική θρησκεία άμεσα ή έμμεσα. Η περίφημη «εκκοσμίκευση του κράτους», βασικό στοιχείο του Διαφωτισμού, έχει μείνει μετέωρη και συχνά κάνει βήματα προς τα πίσω.
Η υπεράσπιση της ελευθερίας της έκφρασης από τους κομμουνιστές, την Αριστερά και το εργατικό κίνημα είναι αδιαπραγμάτευτη. Αδιαπραγμάτευτη είναι επίσης η απερίφραστη καταδίκη των βάρβαρων δολοφονιών σε Γαλλία και Αυστρία. Όμως, η επίδειξη «δημοκρατίας» με την προβολή σε δημόσια κτίρια – με κυβερνητική απόφαση – σκίτσων ειρωνικών και υποτιμητικών για την μουσουλμανική θρησκεία απλά επιβεβαιώνει την κρατική παρέμβαση υπέρ της «επικρατούσας θρησκείας». Αυτή η κρατικά επιβαλλόμενη «δημοκρατία» γίνεται έτσι ένα ακόμα στοιχείο θρησκευτικής καταπίεσης των εκατομμυρίων μουσουλμάνων της Γαλλίας. Μήπως έχουν μοιραστεί σε σχολεία ή έχουν προβληθεί σε δημόσια κτίρια της χώρας (ή στην Ελλάδα) γελοιογραφίες για την υποτιθέμενη σύλληψη του Θεανθρώπου από την Παρθένο Μαρία με τον κρίνο; Τι θα έλεγαν τότε οι, κατά περίπτωση, υπερασπιστές της ελευθερίας της έκφρασης; Οι δηλώσεις του Γάλλου υπουργού Παιδείας για «ισλαμοαριστερούς» και οι έφοδοι σε τζαμιά και συλλόγους δείχνουν την αντιμετώπιση συνολικά των μουσουλμάνων της Γαλλίας ως πολιτών δεύτερης κατηγορίας και δυνάμει τρομοκρατών, πάντα στο όνομα της δημοκρατίας και της ανεκτικότητας! Εξάλλου, οι νεκροί και σοβαρά τραυματισμένοι διαδηλωτές από τις τάξεις των «Κίτρινων Γιλέκων», καθώς και ο θεσμικός ρατσισμός κατά των μεταναστών και των προσφύγων στη ΕΕ μιλάνε από μόνοι τους…
Η κρατικά επιβαλλόμενη «δημοκρατία» γίνεται έτσι ένα ακόμα στοιχείο θρησκευτικής καταπίεσης των εκατομμυρίων μουσουλμάνων της Γαλλίας
Απέναντι στις δυτικές «σταυροφορίες» ορθώνεται ως αντίπαλο δέος το ρεύμα του ισλαμικού φονταμενταλισμού σε έναν διεθνή πόλεμο πολιτισμών καθώς και σε ένα πόλεμο «ταυτοτήτων» στο εσωτερικό των χωρών της Ευρώπης, όπως παρουσιάζεται. Αυτό το ρεύμα προωθεί την ενότητα μιας εθνοθρησκευτικής ταυτότητας σε αντιδραστική βάση ενάντια σε άλλες. Όντας ακροδεξιό στην ουσία του, προτάσσει τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των φτωχών. Τρέφεται από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του δυτικού καπιταλισμού, τη δυστυχία και την προσφυγιά που προκαλούν καθώς και από την αθλιότητα και την καταπίεση στα «προάστια» των ευρωπαϊκών πόλεων. Ουσιαστικά, είναι εξίσου εχθρικό απέναντι στους φτωχούς μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης, στηρίζοντας μεγιστάνες του πετρελαίου, διεφθαρμένες μοναρχίες και δικτατορίες, εμίρηδες και πολέμαρχους.
Ο καπιταλισμός έχει εξαπλωθεί σε όλο τον πλανήτη, έχει εισχωρήσει σε όλες τις θρησκείες και τους πολιτισμούς. Κάθε εθνοθρησκευτική ή πολιτισμική ταυτότητα σε περίοδο κρίσης, αν ενσωματωθεί και εργαλειοποιηθεί από αστικές τάξεις ή τμήματά τους, μπορεί να αποκτήσει ακροδεξιά ή και φασιστικά χαρακτηριστικά με τις απαραίτητες προσαρμογές. Για παράδειγμα, ο καλοκάγαθος ινδουισμός, έχει μετατραπεί σε δολοφονικό εργαλείο από το ακροδεξιό κυβερνόν κόμμα της Ινδίας BJP με βία, δολοφονίες και εμπρησμούς κατά των εκατομμυρίων μουσουλμάνων της χώρας. Αντί για θρησκευτικό πόλεμο, όμως, η απάντηση στην καταπίεση δόθηκε από την ινδική εργατική τάξη όλων των θρησκειών στη γενική απεργία 200-250 εκατ. εργατών το Γενάρη του 2020, με αιτήματα οικονομικά και ταυτόχρονα ενάντια στο νόμο που υποβιβάζει τους μουσουλμάνους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
