Κώστας Παπαγεωργίου
▸ Η κυβέρνηση της ΝΔ δίνει το τελειωτικό χτύπημα στη δημόσια χρήση του αιγιαλού.
Συγκεκριμένα, με μια τροποποίηση σε άρθρο του νόμου 2971/2001 για την παραχώρηση και χρήση του αιγιαλού, «κρυμμένη» στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με τίτλο «Ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική στον νησιωτικό χώρο και άλλες διατάξεις», προσφέρει τη δυνατότητα να παραχωρείται, χωρίς δημοπρασία, σε ιδιωτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στις εξορύξεις, συμπεριλαμβανομένων των υδρογονανθράκων.
Ενώ, η ίδια η διαδικασία της αδειοδότησης αφαιρείται από τις αρμοδιότητες του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ή από το υπουργείο Γεωργίας για τις περιπτώσεις έργων σε λιμένες και ποταμούς και εμπίπτει πλέον στο χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών.
Σύμφωνα με τη διάταξη, το υπουργείο Οικονομικών θα μπορεί να παραχωρεί απευθείας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και σε φορείς του Δημοσίου όχι μόνο τη χρήση του αιγιαλού, όπως προβλέπει ο ισχύων νόμος, αλλά και της παραλίας και του συνεχόμενου ή παρακείμενου χώρου και του πυθμένα, των παρόχθιων ζωνών, των ίδιων των νερών, του υπεδάφους του βυθού, των λιμνοθαλασσών, των λιμνών και των κοιτών των πλεύσιμων ποταμών. Παραχωρούνται τα πάντα δηλαδή «για την εκτέλεση έργων» που μεταξύ των άλλων εξυπηρετούν «σκοπούς {…} βιομηχανικούς, εξορυκτικούς, συγκοινωνιακούς, λιμενικούς, ναυπηγοεπισκευαστικούς, ενεργειακούς, αλιευτικούς και υδατοκαλλιεργητικούς» όπως αναφέρεται ρητά.
Ειδική αναφορά γίνεται στις εταιρίες που δραστηριοποιούνται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που τους παραχωρείται και ανάλογος χώρος στη στεριά «για την εγκατάσταση του εξοπλισμού και του αναγκαίου προσωπικού για την ασφαλή λειτουργία και συντήρηση του έργου». Προβλέπεται ακόμη η εγκατάσταση σταθερών ή πλωτών εξεδρών, ανυψωτικών και φορτοεκφορτωτικών μέσων παντός είδους, όπως και η κατασκευή προβλητών και κρηπιδωμάτων.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Για παράδειγμα, μια εταιρεία που θέλει να εγκαταστήσει ανεμογεννήτριες, δε θα είναι πλέον αναγκασμένη να χρησιμοποιεί το λιμάνι σε ένα νησί αλλά θα μπορεί να επιλέξει τον πλησιέστερο αιγιαλό και να τον μετατρέψει σε σημείο εκφόρτωσης. Στο βωμό του κέρδους και για να αποφύγουν τις καθολικές αντιδράσεις που αντιμετωπίζει η πολιτική τους στις τοπικές κοινωνίες δε διστάζουν ένα ακόμη χτύπημα στη δημόσια χρήση του αιγιαλού και στο φυσικό περιβάλλον. Η απευθείας ανάθεση θαλασσών, λιμνών και ποταμών στο κεφάλαιο αποτελεί έναν ακόμα οργανικό κρίκο στην προσαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και του καπιταλιστικού κέρδους.
