Δημήτρης Σταμούλης
▸Το νομοθέτημα-έκτρωμα που έρχεται να πτωχεύσει κυριολεκτικά την λαϊκή κατοικία και περιουσία πέρασε από την Βουλή με τις ψήφους της ΝΔ και μετά από ένα τριήμερο κοκορομαχιών για το ποιος ξεκίνησε τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ποιος ρίχνει στα δόντια των οικονομικών «καρχαριών», όπως είναι οι τραπεζίτες και τα κερδοσκοπικά funds, τους κόπους μιας ζωής εκατοντάδων χιλιάδων μισθωτών, συνταξιούχων, ανέργων. Ωστόσο, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, συμφωνούν στο βασικό, την παράδοση των σπιτιών του λαού στο κεφάλαιο, υλοποιώντας πιστά τις μνημονιακές πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Με τη νέα διαδικασία πλέον της πτώχευσης, ακόμα και το τυχόν εισόδημα εργαζομένων, αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών θα «ρευστοποιείται» και θα λεηλατείται από τους «πιστωτές» ενώ θα επικρέμεται για τους πτωχευμένους ακόμα και η απειλή ακόμη της φυλάκισης!
Με το νομοσχέδιο δρομολογείται η μεταβίβαση της κύριας κατοικίας σε κρατικό φορέα και η μίσθωσή από τον οφειλέτη, με δικαίωμα επαναγοράς, η οποία περιλαμβάνει εξαιρετικά αόριστους όρους, πετάει έξω μεγάλα τμήματα ευάλωτων οφειλετών, και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μαζική απώλεια πρώτων κατοικιών.
Διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής της πτώχευσης σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Όποιος έχει οφειλές και δεν μπορεί να τις εξυπηρετήσει, ανεξαρτήτως αν είναι επιχείρηση, μισθωτός, συνταξιούχος ή άνεργος, θα απαλλάσσεται από τις οφειλές, αλλά θα υφίσταται απώλεια και ρευστοποίηση του συνόλου της περιουσίας του.
Αλλάζει επί τω χείρω η τεκμαιρόμενη αδυναμία πληρωμής. Ενώ σήμερα, η αντικειμενική προϋπόθεση της πτώχευσης, ήταν να τεκμαίρεται μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής, η οποία κρινόταν ad hoc από το Δικαστήριο, με το νέο νομοσχέδιο, οι πιστωτές θα μπορούν να επιδιώξουν την πτώχευση του οφειλέτη, με το αντικειμενικό τεκμήριο ότι δεν καταβάλει το 40% των ληξιπρόθεσμων οφειλών του επί έξι μήνες (για μη εξυπηρετούμενες οφειλές άνω των 30.000 ευρώ). Θα μπορεί δε έστω και ένας μόνο πιστωτής να υποβάλει αίτηση για πτώχευση του οφειλέτη, π.χ. μία τράπεζα θα μπορεί να οδηγήσει ένα φυσικό πρόσωπο σε πτώχευση. Έτσι, δεκάδες χιλιάδες άνεργοι ή εκ περιτροπής ή σε αναστολή εργαζόμενοι λόγω πανδημίας, που αδυνατούν πλέον (έστω και προσωρινά) να πληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο, για έξι μήνες, αφού έχουν χάσει το μισό εισόδημά τους, κινδυνεύουν άμεσα να οδηγηθούν σε πτώχευση από τους δανειστές τους.
Πλέον ως πτωχευτική περιουσία ορίζεται όλη η ακίνητη περιουσία του οφειλέτη, ακόμα και η κύρια κατοικία. Θα περιλαμβάνεται δε και «το μέρος του ετησίου εισοδήματός που υπερβαίνει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης», δυνητικά δηλαδή εισοδήματα, όπως μισθοί και συντάξεις, κατά το μέρος που υπερβαίνουν ένα ποσό, το οποίο σημειωτέον αντιστοιχεί σήμερα περίπου σε 540 ευρώ ανά άτομο και 900 ευρώ ανά ζευγάρι. Μέχρι σήμερα μισθοί και συντάξεις ήταν ακατάσχετοι στο σύνολο τους για οφειλές προς ιδιώτες.
Η θέση των εργαζόμενων, του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων αδυνατίζει προς όφελος των τραπεζών. Η ικανοποίηση των εργατικών απαιτήσεων δυσχεραίνεται περαιτέρω, από την πρόβλεψη ενός υπερ-προνομίου, με το οποίο εξοπλίζονται, οι οφειλές από χρηματοδοτήσεις προς την επιχείρηση κατά το στάδιο της εξυγίανσης. Οι οφειλές προς τους εργαζόμενους και από άλλες αμοιβές εργασίας θα ικανοποιούνται με ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία, εφόσον θα προηγούνται οι τράπεζες.
Προβλέπεται αυτοδίκαιη λύση των συμβάσεων εργασίας, και αντιστροφή όσων ισχύουν έως σήμερα. Οι συμβάσεις εργασίας αντιμετωπίζονται ως ένα περιττό βάρος για τις υπό πτώχευση επιχειρήσεις. Οι αποζημιώσεις απόλυσης, ναι μεν δεν θίγονται ως δικαίωμα, ωστόσο η καταβολή τους δεν αποτελεί προϋπόθεση για το κύρος της απόλυσης.
