Είναι πλέον γνωστό σε όποιον έρχεται για να μείνει στο Ρέθυμνο, αλλά και σε όλη την Κρήτη γενικά, ότι για να βρει ένα αξιοπρεπές σπίτι πρέπει να μπει σε έναν αγώνα χρόνου και χρήματος, καθώς οι ιδιοκτήτες που δεν νοικιάζουν τα διαμερίσματά τους αποκλειστικά σε τουρίστες αρπάζουν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν σε εξευτελιστικό βαθμό φοιτητές και εργαζόμενους. Μικροσκοπικά και παλιά διαμερίσματα νοικιάζονται για 300 και 400 ευρώ χωρίς συμβόλαιο, κάνοντας την επιβίωση στην πόλη αφόρητη. Κάποιος καλοπροαίρετος θα υπέθετε ότι το Πανεπιστήμιο Κρήτης, έχοντας επίγνωση των συνθηκών, θα έκανε ό,τι μπορούσε για να εξασφαλίσει ποιοτική δημόσια και δωρεάν στέγαση στους φοιτητές του. Στην πραγματικότητα, ενώ το πρόβλημα της στέγασης είναι κάτι που απασχολεί εδώ και αρκετά χρόνια την κοινωνία ο δήμος και οι πρυτανείες δεν κατάφεραν, αλλά ούτε θέλησαν να δώσουν καμία «ανάσα» στο πρόβλημα, πολλώ δε μάλλον οριστική λύση. Αντίθετα, με την κοινωνία να μην έχει καταφέρει να ανασάνει εν μέσω δύο διαδοχικών κρίσεων, η νέα πρυτανική αρχή Κοντάκη, στα βήματα των προηγούμενων, διαπραγματεύεται ακόμη συμβόλαια με ιδιωτικές εταιρίες για τη δημιουργία επί πληρωμή εστιών, μέσω Σ∆ΙΤ, σχέδια που θα ολοκληρωθούν στην καλύτερη περίπτωση σε βάθος τετραετίας.
Αυτή η λογική αποτυπώνεται και στον τρόπο με τον οποίο το πανεπιστήμιο χειρίζεται το ζήτημα των φοιτητικών εστιών από την αρχή της πανδημίας. Μετά τον αγώνα των εστιακών ενάντια στις εκκενώσεις την άνοιξη, το καλοκαίρι άνοιξε νέος γύρος αντιπαράθεσης, αφού η πρυτανική αρχή, επικαλούμενη
την άδικη αλλά παγιωμένη πρακτική του εξαναγκαστικού αδειάσματος των εστιών για να φιλοξενηθούν τα πληρωμένα summer schools (τα οποία φέτος δεν έγιναν), άσκησε εκ νέου πιέσεις στους οικότροφους. Έτσι, η υπηρεσία της φοιτητικής μέριμνας ανέλαβε να τρομοκρατήσει τους εστιακούς, ώστε να καταθέσουν μια αίτηση βάσει της οποίας μόνο ένα ποσοστό θα μπορούσε να παραμείνει το καλοκαίρι. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι η τακτική της μέριμνας βασιζόταν σε προσωπικές πιέσεις και απαράδεκτες απειλές, χτυπώντας τις πόρτες και δηλώνοντας μεταξύ άλλων ότι οι «απείθαρχοι» θα αποκλειστούν τιμωρητικά από την εστία το επόμενο έτος. Όσο για την περιβόητη αίτηση, υπήρξαν περιπτώσεις φοιτητών που, ενώ την κατέθεσαν, αναφέροντας ότι εργάζονται στο Ρέθυμνο, απορρίφθηκε ασυζητητί η παραμονή τους. Παρά, όμως, τη σχετική απομαζικοποίηση του συλλόγου τους θερινούς μήνες, διατηρήθηκε ένας κόσμος με αγωνιστική διάθεση που επέβαλε την παραμονή του.
Με την εξεταστική του Σεπτέμβρη,πρυτανεία και μέριμνα αποφεύγουν να τοποθετηθούν ξεκάθαρα για το τι μέλλει γενέσθαι. Ενώ έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ να βγουν οι πίνακες των δικαιούχων, γίνεται λόγος για ριζική μείωση του αριθμού των οικότροφων για να αποφευχθεί η «υγειονομική βόμβα» του συνωστισμού. Αυτό σημαίνει πως θα αυστηροποιηθεί κι άλλο το άδικο σύστημα μοριοδότησης και συνεπώς παιδιά που, λόγω της κοινωνικής και οικονομικής τους κατάστασης, δεν μπορούν να διαμείνουν κάπου αλλού στην πόλη, θα χάσουν το μοναδικό τους σπίτι και θα πεταχτούν στους δρόμους.
Παρά τις τεχνοκρατικές και δήθεν πολιτικά και ταξικά ουδέτερες διακηρύξεις των διαφόρων στελεχών του πανεπιστημίου πως το θέμα θα λυθεί με «ευπιστία» και «διάλογο», είναι προφανές ότι για ακόμη μια φορά θα υπερισχύσει η γλώσσα των ψυχρά υπολογιζόμενων αριθμών και στατιστικών δεδομένων, του «κόστους» και του «οφέλους». Οι υπαρκτές ανάγκες για απολυμάνσεις, άμεση πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, επίταξη ξενοδοχείων και άδειων κτιρίων, για όλα εκείνα δηλαδή που θα εξασφάλιζαν την πραγματοποίηση του εξαμήνου δια ζώσης με αξιοπρεπείς όρους και με σεβασμό στο αυτονόητο δικαίωμα των εστιακών φοιτητών να παραμείνουν στο σπίτι τους, θα ικανοποιηθούν μόνο με την ανυποχώρητη πίεση των φοιτητικών συλλόγων και του ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Οι κατακτήσεις αυτές θα είναι εκ των πραγμάτων αντιπαραθετικές στην κυβερνητική πολιτική και τις φιλοδοξίες της πρυτανείας για εστίες-ξενοδοχεία, στις οποίες θα υπάρχει ενοίκιο, εφόσον γι’ αυτούς η στέγαση είναι ένα αγαθό πολυτελείας! «Στεκόμαστε αλληλέγγυοι και στηρίζουμε τις διεκδικήσεις του Συλλόγου Εστιακών στο Ρέθυμνο και σε όλη τη χώρα για τα αυτονόητα δικαιώματα για ανθρώπινη και αξιοπρεπή διαβίωση. Χαιρετίζουμε τις συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος που κατάφεραν νίκες και που σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο απαιτείται να συνεχιστούν και να κλιμακωθούν», σημειώνει η οργάνωση σπουδάζουσας της νΚΑ Ρεθύμνου.
