Γιώργος Πιαγκαλάκης*
Σκηνή πρώτη: ιδιοκτήτες ξενοδοχειακής μονάδας στη Χερσόνησο Κρήτης έκλεισαν την πρόσβαση των πολιτών στην παραλία με αλυσίδες μπροστά στις εγκαταστάσεις τους.
Σκηνή δεύτερη: Μετά τα πολλά αστυνομικά οχήματα για την απομάκρυνση 12 κατασκηνωτών από τη Σούγια στα Χανιά σε μία περίοδο που εστιατόρια, καφετέριες και ξενοδοχεία ήταν κλειστά, κάποιοι προχώρησαν στην κοπή των δέντρων κάτω από τα οποία οι κατασκηνωτές βάζουν τις σκηνές τους.
Θα μπορούσε κάποιος, χάριν συμβολισμού, να ερμηνεύσει τα δυο γεγονότα σαν… το καλωσόρισμα του νόμου που ψηφίστηκε στη βουλή με τον τίτλο «Ειδικές μορφές τουρισμού και διατάξεις για την τουριστική ανάπτυξη και άλλες διατάξεις», όπου, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει διατάξεις με βάση τις οποίες αιγιαλός και παραλία παραδίδονται στους επενδυτές. Ως συνέπεια, η φράση «τα μπάνια του λαού» γίνεται κυριολεκτικά όνειρο θερινής νυκτός, καθώς η πρόσβασή τους γίνεται απαγορευτική για το ευρύ κοινό.
Συγκεκριμένα, στο άρθρο 42 αναφέρει ότι: «στα όμορα προς τον αιγιαλό, παραλία, λιμνοθάλασσα, λίμνη ή πλεύσιμο ποταμό κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα, οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις (κάμπινγκ), κέντρα αναψυχής, ναυταθλητικά σωματεία αναγνωρισμένα από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, καθώς και σε επιχειρήσεις θαλάσσιων μέσων αναψυχής, που δραστηριοποιούνται σε χώρο όμορο του κοινοχρήστου […] μπορεί να παραχωρείται με αντάλλαγμα η απλή χρήση αιγιαλού, παραλίας, όχθης ή παρόχθιας ζώνης […]. Ο περιορισμός του εμβαδού κάθε παραχώρησης […] δεν ισχύει για τις παραχωρήσεις σε όμορα του κοινοχρήστου χώρου ξενοδοχεία, οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) και σύνθετα τουριστικά καταλύματα […]».
Η κυβέρνηση έχει πάρει φόρα μετά τον αντι-περιβαλλοντικό νόμο και νομοθετεί σύμφωνα με τις αρχές της κερδοφορίας του κεφαλαίου (ειδικά του τουριστικού και της ενέργειας), τις ανάγκες της αγοράς και των ντόπιων και ξένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Βέβαια, θα πρέπει να θυμίσουμε και σε όψιμους αντιπολιτευόμενους ότι η κυβέρνηση της ΝΔ ολοκληρώνει το έργο που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ με το νόμο 4607/19, τον οποίο ψήφισε λίγο πριν τις εκλογές, όπου προβλέπεται και η παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας για εξορυκτικούς σκοπούς, διατήρηση αυθαιρέτων κλπ.
Το νομοθετικό πλαίσιο, όσον αφορά τους αιγιαλούς, θωρακίζεται με συνέπεια σε περιοχές όπως η Κρήτη. φαινόμενα σαν αυτά που περιγράψαμε παραπάνω, αποκτούν την αναγκαία νομική κάλυψη και γίνονται πλέον κανόνας. Από την άλλη, η εικόνα μιας οικογένειας ή μιας παρέας που απολαμβάνει την θάλασσα και τη σκιά κάτω από τα αρμυρίκια τείνει να σπανίζει.
