Γεράσιμος Λιβιτσάνος ▸ Προτάσεις για καλύτερη αστική διαχείριση από την Κουμουνδούρου Αν και η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει ότι οι «λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ» ετοιμάζονται να ακολουθήσουν τις πολιτικές συνταγές του ’12 και του ‘13 που τους έφεραν στην εξουσία το 2015, όλα δείχνουν πώς θα διαψευσθεί. Η τετραετής εφαρμογή ενός μνημονίου έχει παγιώσει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, διαβλέποντας πρόωρες εκλογές, είτε άμεσα είτε στις αρχές του 2021, αν και θα χρησιμοποιήσει πολλές φορές τον όρο «αριστερά», φροντίζει να απομακρυνθεί από ό,τι την θυμίζει. Πολιτικά, ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται το επόμενο διάστημα να προβάλει την πρόταση της «προοδευτικής διακυβέρνησης», επιχειρώντας να δομήσει το αφήγημά του «πόλου» απέναντι στην κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Το περιεχόμενό της όμως θα είναι απολύτως πιστό σε μία διαχειριστική λογική, όπως άλλωστε προδίδει και το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα με τίτλο «Τι θα γινόταν, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ διαχειρίζονταν την πανδημία». Πρόκειται για μία ενιαία λογική εναλλακτικών προτάσεων, που όμως βασίζονται στις ίδιες προτεραιότητες με αυτές της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή την διάσωση των επιχειρηματικών κερδών για το καλό της οικονομίας, τον καταμερισμό του κόστους της ύφεσης σε ευρεία κοινωνικά στρώματα και διαπραγματεύσεις εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον ρόλο της ελληνικής άρχουσας τάξης στα δεδομένα που θα προκύψουν μετά τη λήξη της πανδημίας. Αυτή η αντίληψη, αντικειμενικά, οδηγεί σε αναζήτηση συμμαχιών και συμπορεύσεων με το Κίνημα Αλλαγής, καθώς επίσης και στη διαμόρφωση ανάλογου «προγραμματικού λόγου», αφού αυτή την περίοδο ετοιμάζεται το οικονομικό πρόγραμμα «Μένουμε Όρθιοι ΙΙ». Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό θα έχουν οι θέσεις υπέρ ενός «κοινωνικού μισθού», στο πρότυπο αντίστοιχων επεξεργασιών που γίνονται από την κυβέρνηση Σοσιαλιστών-Podemos στην Ισπανία. Στο κοινωνικό επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναζητήσει δρόμους προσέγγισης της λεγόμενης «μεσαίας τάξης», σε μία περίοδο που διαμορφώνονται οι συνθήκες για τη συρρίκνωσή της. Όπως γινεται αντιληπτό από τα παραπάνω, η πολιτική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί, όπως στο παρελθόν, να έχει ρόλο στους κοινωνικούς αγώνες, εκτός ίσως από την προσπάθεια εργαλειοποίησης κάποιων εκφράσεων κοινωνικής αντίδρασης.
Η σωτηρία των επιχειρηματικών κερδών και ο «κοινωνικός μισθός» βασικά στοιχεία του προγράμματος «Μένουμε Όρθιοι ΙΙ»
Παράλληλα, στο εσωτερικό του κόμματος σωρεύονται οι αντιθέσεις που δεν μπόρεσαν να εκτονωθούν στην προγραμματισμένη συνεδριακή διαδικασία, η οποία ματαιώθηκε λόγω κορονοϊού και είναι άγνωστο αν, πότε και πώς θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί. Η μεγάλης έντασης αντιπαράθεση ανάμεσα στον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Πάνο Σκουρλέτη και στον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη είναι ένα δείγμα των εσωκομματικών ισορροπιών. Αφορμή αποτέλεσε η επίκαιρη ερώτηση για αποκλεισμό της εφημερίδας Documento από την κρατική διαφημιστική δαπάνη, υπογεγραμμένη από 77 βουλευτές. Η μη υπογραφή της από τους Πάνο Σκουρλέτη, Νίκο Βούτση, Ευκλείδη Τσακαλώτο και Νίκο Φίλη, δημιούργησε ένταση και δημόσια αντιδικία που, ουσιαστικά, δεν αφορά την ερώτηση αυτή καθαυτή. Σχετίζεται με την κόντρα των λεγόμενων «προεδρικών» με την τάση των 53 και τη λεγόμενη «παλιά φρουρά». Όπως φαίνεται, η αντιπαράθεση θα συνεχιστεί, παρότι η «προεκλογική συνθήκη» επιβάλλει μια ενιαία εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως, σε αυτές τις αντιθέσεις, ο Αλέξης Τσίπρας παίζει τον ρόλο του ενωτικού παράγοντα, όπως όλα δείχνουν. Για παράδειγμα, στην περιοδεία που πραγματοποίησε την Τετάρτη στο κέντρο της Αθήνας, συνοδεύονταν από τον γραμματέα του κόμματος.
