Νίκος Μανάβης
Την προηγούμενη εβδομάδα, ένα τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο βρέθηκε στη Λέσβο για ρεπορτάζ. Μια ομάδα ακροδεξιών σταμάτησε τα μέλη του κοντά στο κολαστήριο της Μόριας κι αφού τα ξυλοφόρτωσε άγρια, τα… συνέλαβε και τα παρέδωσε στην αστυνομία. Η τελευταία δε, αντί να συλλάβει τα φασιστοειδή τα οποία είχαν πάρει τον νόμο στα χέρια τους, έθεσε υπό κράτηση τα μέλη του συνεργείου. Σε ένα άλλο περιστατικό, αστυνομικός σταματάει σε μπλόκο που είχαν στήσει φασιστοειδή και αλληλοαναγνωρίζονται με έναν από αυτούς. Ανταλλάσσουν χαιρετισμούς και στη συνέχεια, το «όργανο της τάξης» περνάει από το μπλόκο ανενόχλητο. Την ίδια στιγμή, οι ίδιοι που συμμετέχουν στις επιθέσεις σε βάρος εργαζομένων σε ΜΚΟ, δημοσιογράφων, εθελοντών και προσφύγων είναι υπόδικοι για επιθέσεις σε βάρος δημοσιογράφων κατά το πρόσφατο παρελθόν. Όμως, όλες οι σχετικές υποθέσεις που επρόκειτο να εκδικαστούν αυτές τις μέρες αναβλήθηκαν για το 2021.
Τα παραπάνω συνιστούν απτές αποδείξεις για την αγαστή συνεργασία της αστυνομίας και της δικαστικής εξουσίας στη Λέσβο με τις παρακρατικές ομάδες. Η «λευκή τρομοκρατία» αναβιώνει στο νησί και όλα δείχνουν ότι έχουμε γυρίσει στο… 1945. Η κατάσταση αυτή, ωστόσο, ουδόλως φαίνεται να ενοχλεί τους δημάρχους του νησιού και τον περιφερειάρχη. Άλλωστε, όλοι προέρχονται από τη ΝΔ και την ίδια στάση κρατά και ο βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος και πρώην υπουργός, Χαράλαμπος Αθανασίου…
Το κίνημα αλληλεγγύης, για να αντιμετωπίσει αυτήν την εικόνα, οφείλει να την αναγνωρίσει ως τη νέα κανονικότητα και όχι ως μια έκτακτη κατάσταση. Στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τον Έβρο και σε όλη την Ελλάδα, η κυβέρνηση εξαπολύει τις δυνάμεις καταστολής, τον στρατό και τα τάγματα εφόδου, όχι μόνο κατά των προσφύγων που μπαίνουν στη χώρα αλλά και εναντίον του κινήματος, το οποίο αντιμετωπίζεται ως εσωτερικός εχθρός. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του προέδρου του Αλέξη Τσίπρα, στηρίζει ουσιαστικά τις κυβερνητικές επιλογές κι όχι το κίνημα αλληλεγγύης. Όσο για το ΚΚΕ, σε αυτή τη φάση αρνείται να σηκώσει το γάντι που του πετάει η κυβέρνηση και επιλέγει την πολιτική του κατευνασμού, αρνούμενο να έρθει σε σύγκρουση με τις επιλογές της κυβέρνησης και της αστικής τάξης.
Στις νέες συνθήκες, είναι ανάγκη το κίνημα αλληλεγγύης να αποκτήσει ταυτόχρονα αντιπολεμικά, αντιϊμπεριαλιστικά, αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά χαρακτηριστικά. Να βαθύνει η πολιτικοποίησή του και να συναντηθεί με τους πρόσφυγες-μετανάστες σε ένα κοινό αγώνα ενάντια στις αντιμεταναστατευτικές πολιτικές των ελληνικών κυβερνήσεων και της ΕΕ. Τα γενικόλογα αντιφασιστικά μέτωπα είναι εύκολα διαχειρίσιμα από το σύστημα εξουσίας και δεν μπορούν να ανατρέψουν τις πολιτικές τους.
Ακροδεξιές προκλήσεις κατά προσφύγων από πρωί στη Λέσβο- Απάντηση με αντιφασιστική διαδήλωση – Συμμετέχει η αποστολή στο βόρειο Αιγαίο pic.twitter.com/xsOGI0DiSz
— Πριν (@PRINgr) March 1, 2020
