Γιώργος Κρεασίδης
▸ Η κυβέρνηση βαφτίζει τους πρόσφυγες μετανάστες και καταργεί στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα
Σε γραμμή απάνθρωπου ρατσισμού, τύπου Όρμπαν-Σαλβίνι, προχωρά η κυβέρνηση της ΝΔ μπροστά στις νέες αφίξεις προσφύγων στη χώρα και την εγκληματική διαχείριση του προσφυγικού που με τραγικό τρόπο έφερε στο προσκήνιο η πυρκαγιά στο κολαστήριο της Μόριας και ο θάνατος μιας γυναίκας 46 χρόνων.
Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί, κυρίως οι αναρμόδιοι αλλά ακροδεξιοί Α. Γεωργιάδης και Μ. Βορίδης, ρίχνουν καθημερινά ρατσιστικό δηλητήριο. Εξαγγέλλουν απάνθρωπα μέτρα, επιχειρώντας να νομιμοποιήσουν τη συνέχιση με χειρότερους όρους μιας πολιτικής που βασίζεται στις Μόριες και τις Αμυγδαλέζες. Στοχεύουν στην κοινωνική ανοχή της καταπάτησης κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προστατεύουν τους πρόσφυγες.
Δεν είναι πρόσφυγες, ισχυρίζονται, αλλά μετανάστες που δεν δικαιούνται ανθρωπιστική βοήθεια. Για να το στηρίξουν επικαλούνται τη χώρα προέλευσης και το λεγόμενο «προσφυγικό προφίλ» της, δηλαδή σε ποιο ποσοστό οι προερχόμενοι από αυτή είναι πρόσφυγες ή έχουν μετακινηθεί για άλλους λόγους. Θεωρητικά όλα αυτά, γιατί όπως δήλωσε ο Βορίδης, πρόσφυγες για την κυβέρνηση είναι μόνο οι Σύροι. Για τη ΝΔ δεν είναι πρόσφυγες όσοι έρχονται για παράδειγμα από το Αφγανιστάν, όπου μαίνεται εμφύλιος πόλεμος και ιμπεριαλιστική επέμβαση εδώ και 40 χρόνια. Για την κυβέρνηση δεν αξίζουν ανθρώπινη μεταχείριση όσοι ζητούν καταφύγιο λόγω πολέμου, εμφύλιων συγκρούσεων, διώξεων λόγω πολιτικής δράσης, θρησκείας, σεξουαλικών επιλογών, αλλά και γιατί η επέλαση των πολυεθνικών τους στερεί τους όρους επιβίωσης. Αυτή είναι η πραγματικότητα στη Μ. Ανατολή και την Αφρική, σε μεγάλο βαθμό σαν αποτέλεσμα των επεμβάσεων των ΗΠΑ, τον υπουργό Εξωτερικών τους Μ. Πομπέο υποδέχτηκε χτες με γλοιώδη δουλοπρέπεια η κυβέρνηση.
Για να ενισχύσουν τα κυβερνητικά στελέχη αυτό το προπαγανδιστικό τέχνασμα, αλλοιώνουν τα πραγματικά δεδομένα. Ο Α. Γεωργιάδης ισχυριζόταν όλη την εβδομάδα πως το ποσοστό των Σύρων δεν ξεπερνά το 7%, με τα κυβερνητικά στοιχεία να αναφέρουν 21%, όπως είπε και ο Μητσοτάκης στη Βουλή.
Αυτή η αθλιότητα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί αυτοί που θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο ή βιώνουν τις απάνθρωπες συνθήκες στη Μόρια δεν είναι απλά νέοι άντρες που ήρθαν αναζητώντας ένα μεροκάματο για να στηρίξουν τους δικούς τους στον τόπο τους. Είναι οικογένειες, γυναικόπαιδα, ολοφάνερα ξεριζωμένοι με τη βία.
Τα κολαστήρια τύπου Μόριας, έργο της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας που υλοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ
Σε τελική ανάλυση, οι φιλελεύθεροι μέσα στον ρατσιστικό τους οίστρο δεν μπορούν να εξηγήσουν γιατί είναι ευπρόσδεκτοι μόνο οι κηφήνες και τα παράσιτα της διεθνούς πλουτοκρατίας που εξασφαλίζουν «χρυσές βίζες» και δήθεν επενδύσεις με παραχώρηση δημόσιου και φυσικού πλούτου σε σκοτωμένες τιμές, αλλά όχι οι μετανάστες που ζητούν δουλειά και αξιοπρέπεια.
Η δήλωση του Μητσοτάκη στη Βουλή την Παρασκευή, ότι η Ελλάδα δεν θα γίνει «ένας παράδεισος στον οποίο μπορούν να βρουν καταφύγιο όλοι οι πονεμένοι αυτού του κόσμου», δείχνει σε όλη της τη διάσταση την απάνθρωπη ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης. Δείχνει, επίσης, πόσο μακριά είναι από τις αγωνίες των απλών ανθρώπων, μιλώντας με αυτόν τον κυνικό τρόπο σε έναν λαό που η ιστορία του σφραγίζεται εδώ και αιώνες –και σήμερα– από τη μετανάστευση, ενώ τον έχει σημαδέψει και η προσφυγιά. Φτηνή προπαγάνδα, λοιπόν, οι δηλώσεις για ενσωμάτωση, ακόμα και απόδοση της σημαίας στα προσφυγάκια με άριστες επιδόσεις στο σχολείο — πάντα με τη διευκρίνιση «για όσους καταφέρουν να μείνουν».
Όλα αυτά αποσκοπούν στη διαμόρφωση κλίματος αποδοχής μιας πολύ πιο αυστηρής πολιτικής στη χορήγηση ασύλου που πρακτικά θα το αρνείται στη συντριπτική πλειονότητα. Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης δίνουν βάρος στους περιορισμούς, ενώ η εξέταση σε δεύτερο επίπεδο θα γίνεται μόνο από δικαστές, χωρίς συμμετοχή στελεχών της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ. Στόχος είναι να χαρακτηρίζονται οι περισσότεροι προς απέλαση. Κάτι που εύκολα εξαγγέλλεται, για να φτιαχτεί κλίμα, όμως δύσκολα υλοποιείται, λόγω κόστους και αντικειμενικών δυσκολιών, όπως το έλλειμμα στις διακρατικές σχέσεις με τις χώρες προέλευσης.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει εγκλεισμό σε κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης τύπου Αμυγδαλέζας και μέχρι τότε εγκατάσταση σε άθλιους καταυλισμούς τύπου Μόριας — όπου έπρεπε η κατάσταση να φτάσει στο απροχώρητο με την πυρκαγιά για να αποφασιστεί αποσυμφόρηση και μετακίνηση στην ηπειρωτική Ελλάδα μέρους των εγκλωβισμένων προσφύγων. Αυτές οι ρατσιστικές πολιτικές είναι μια συνολική επιλογή της ΕΕ, η οποία αποτυπώθηκε και στη Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, που συνυπόγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ, με βασικά στοιχεία τον εγκλωβισμό των προσφύγων στην Ελλάδα. Την τήρηση αυτής της συμφωνίας ήρθε να ελέγξει ο επίτροπος Αβραμόπουλους και ο γερμανός υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζέερχοφερ.
Την ώρα που η κυβέρνηση, αλλά και οι τοπικές αρχές σε Λέσβο και Β. Αιγαίο υιοθετούν τον ρατσισμό σε επίπεδο ρητορικής και πολιτικής πράξης, μαχόμενα τμήματα νέων και εργαζομένων αντιδρούν. Ελπιδοφόρες κινητοποιήσεις έγιναν στη Λέσβο και αλλού, με τη συμβολή του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ενώ αισιοδοξία δίνει η διαμαρτυρία των ίδιων των προσφύγων στη Μόρια. Αν κατοχυρωθεί ο εγκλεισμός σε στρατόπεδα τύπου Αμυγδαλέζας και γίνει καθημερινότητα η στέρηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών για χιλιάδες ανθρώπους δίπλα μας, θα πρόκειται για μια ανοιχτή απειλή στα δικαιώματα όλων όσοι δε χωρούν στο μοντέλο του ανταγωνισμού και της απάνθρωπης ανάπτυξης.
