Δημήτρης Δεσύλλας
Το αστικό πολιτικό σύστημα εκβιάζει τον λαό και κλέβει ψήφους – κάποιες φορές με την απαράδεκτη συνενοχή του ΚΚΕ
Οι αγωνιστές/στριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνουν τη μάχη της ψήφου στις εκλογές της 7 Ιούλη μέσα σε σκληρές συνθήκες κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Ιδού τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Πρώτο παράδειγμα: «Θα ρωτάμε τώρα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να αλλάξουμε μια λάμπα στη Νέα Ιωνία; Θα κάνουμε τους δημάρχους όμηρους των ακραίων μειοψηφιών;».
Έτσι εκλαϊκεύουν τη γραμμή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) για νέο, πλειοψηφικό – δημαρχοκεντρικό εκλογικό σύστημα οι όψιμοι οπαδοί του «φτερωτού» δημάρχου και του «Ζορό – νομάρχη». Ο πρώτος καταδικάστηκε ότι «βούτηξε» 17 εκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία του Δήμου, αποφυλακίστηκε με αμφισβητούμενα πιστοποιητικά για 80% αναπηρία και πήγε να κάνει σκι στο Καϊμακτσαλάν! Ο δεύτερος μοίραζε στους δικούς του τις εργολαβίες, χωρίς διαγωνισμούς, σπάζοντάς τες στα γνωστά «45άρια» (45.000 ευρώ…).
Απάντηση σ’ αυτές τις αθλιότητες και στις νέες ρεμούλες που επέρχονται σε βάρος του λαϊκού ιδρώτα δεν είναι η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ και η υπεράσπιση του αντιλαϊκού «Κλεισθένη». Είναι η πάλη της ανατρεπτικής και κομμουνιστικής Αριστεράς για κατάργηση των δημάρχων, των περιφερειαρχών και των εκβιασμών του Β’ γύρου των εκλογών. Για εκλογή μόνο δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, αιρετών και ανακλητών, λογοδοτούντων συχνά στους εργαζόμενους.
Δεύτερο παράδειγμα: Η δαιμονοποίηση της απλής αναλογικής και η πολλαπλή τρομοκρατία της «χαμένης ψήφου».
«Εθνικοί κίνδυνοι, ακυβερνησία, πολιτική ανωμαλία και ενίσχυση των ακραίων πολιτικών ομάδων, απειλούν τη χώρα με την καθιέρωση της απλής αναλογικής» αποφαίνονται οι αρθρογράφοι της Καθημερινής. Ισχυρίζονται ότι ο «κόφτης» του 3% για είσοδο στη Βουλή και το «μπόνους» των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα πρέπει να διατηρηθούν γιατί συνέβαλλαν στην «πολιτική σταθερότητα», κυρίως γιατί εξυπηρετούν την αυτοδυναμία του Μητσοτάκη. Γι’ αυτό επαινούν τις πρόσφατες άθλιες δηλώσεις της Φώφης Γεννηματά κατά της απλής αναλογικής.
Από κοντά δυστυχώς και το ΚΚΕ. Με το «Κάλεσμα της ΚΕ για τη μάχη των βουλευτικών εκλογών της 7ης Ιούλη» (Ριζοσπάστης 8/6) ισχυρίζεται ότι «Η ψήφος που σκορπάει δεξιά και αριστερά, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα στο κίνημα και στη Βουλή, τελικά καταντά άχρηστη ψήφος»! Πρόκειται για παραλλαγή της θεωρίας της «χαμένης ψήφου», με στόχο να εκβιάσει και να ψαρέψει ψήφους από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλα μικρότερα αριστερά κόμματα. Το ΚΚΕ αγνοεί ψηφοθηρικά ότι το ισχύον αστικό Σύνταγμα κατοχυρώνει την ισοτιμία της ψήφου των πολιτών και κατά μείζονα λόγο την ισοτιμία των κομμάτων, μεγάλων και μικρών, κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών. Αντί να μπει μπροστά και να παλέψει ενωτικά για την κατάργηση του «εκλογικού Προκρούστη» του 3% και για την άμεση καθιέρωση της καθαρής αναλογικής, αναπαράγει τα κακόφημα «επιχειρήματα» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ εναντίον της Αριστεράς.
Το κυριότερο όμως είναι ότι όλοι αυτοί που «κόπτονται» για δημοκρατία, στις πρόσφατες ευρωεκλογές απέκλεισαν από εκπροσώπηση στην Ευρωβουλή όσους δεν ξεπέρασαν τον «κόφτη» του 3%, δηλαδή το 21% των ψηφισάντων, πάνω από 1.200.000 ανθρώπους!
Τρίτο παράδειγμα: Το αντιαισθητικό – ρατσιστικό βάψιμο του χάρτη της χώρας το βράδυ των εκλογών.
Καθιερώθηκε ως εκλογικό έθιμο (δυστυχώς με την ανοχή και της Αριστεράς), το βράδυ των εκλογών τα τηλεοπτικά κανάλια και οι «ενσωματωμένοι» δημοσιογράφοι να βάφουν το χάρτη της χώρας με το χρώμα του πρώτου κόμματος, πότε πράσινο (ΠΑΣΟΚ), πότε ροζ (ΣΥΡΙΖΑ) και τώρα μπλε (ΝΔ), θάβοντας από κάτω την πλειοψηφία του ελληνικού λαού! Η χώρα «δεν βάφτηκε μπλε αλλά στα εθνικά μας χρώματα» (!) δήλωσε με στόμφο το βράδυ των εκλογών η Ντόρα Μπακογιάννη.
Η ΝΔ όμως, στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου έλαβε το 33,12% των ψήφων από το 58,76% όσων προσήλθαν στις κάλπες, δηλαδή μόνο το 19,46% του λαού. Αυτή η μειοψηφία όχι μόνο απέκλεισε από εκπροσώπηση το 21% των ψηφισάντων, αλλά επιπλέον έβαψε μπλε και τον χάρτη της χώρας, «εις δόξαν» του πολιτικού πλουραλισμού. Πρόκειται για πρακτική, αντιαισθητική, ρατσιστική και εντελώς φασιστική! Που έρχεται σε σύγκρουση με την αστικοδημοκρατική παρακαταθήκη του Βολταίρου: «Διαφωνώ με ότι λες, αλλά θα υποστηρίξω μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»!
Όλα τα προαναφερθέντα ενισχύουν την πεποίθηση ότι η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ όχι μόνο δεν είναι «χαμένη», αλλά αντίθετα η πιο κερδισμένη. Γιατί είναι ψήφος για άλλη, σύγχρονη αντικαπιταλιστική – επαναστατική – κομμουνιστική Αριστερά, ανεξάρτητη από την αστική πολιτική και τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό.
