Παναγιώτης Μαυροειδής
Το ΜεΡΑ25 και ο Γιάνης Βαρουφάκης, βασικός αρχιτέκτονας της «διαπραγμάτευσης» με την τρόικα το πρώτο εξάμηνο του 2015, ζητούν στις εκλογές την δικαίωση της καταστροφικής πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος την ονόμαζε «υπεύθυνη ανυπακοή» θέτοντας ρητά τη θέση για δυνατότητα λύσης εντός ευρωζώνης και ΕΕ. Ο Τσίπρας, με τη σειρά του, διευκρίνιζε «ούτε ρήξη, ούτε υποταγή». Όλα αυτά κατέληξαν στην υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου και τον διασυρμό της Αριστεράς.
Μια ματιά στις «7 τομές» του προγράμματος Βαρουφάκη είναι χρήσιμη. Για άλλη μια φορά το χρέος θα διευθετηθεί όμορφα και ωραία με «ρήτρα ανάπτυξης» στο πλαίσιο μιας συμφωνίας μεταξύ πολιτισμένων Ευρωπαίων, πιστεύοντας ότι αυτοί θα αφήσουν ευγενικά στην άκρη το όπλο της δύναμης και το γυμνό συμφέρον. Και πώς θα έρθει η ανάπτυξη; Με «σεβασμό στη μισθωτή εργασία και τη δημιουργική επιχειρηματικότητα», σύμφωνα με τον Βαρουφάκη, που επαναλαμβάνει το κλισέ της ταξικής συνεργασίας. Δεν κρύβει ωστόσο την προτίμησή του προς την εύηχη «επιχειρηματικότητα»: «Μείωση φορολογικού συντελεστή (από 29% σήμερα) σε 26% για τις μεγάλες επιχειρήσεις, 20% για τις μεσαίες και 15% για τις μικρές». Ότι λένε ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝ.ΑΛ. Άλλη «τομή»: «Μετατροπή του ΤΑΙΠΕΔ σε Αναπτυξιακή Τράπεζα με στόχο τη χρηματοδότηση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων», που στην ουσία αποδέχεται το πλαίσιο ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας.
Το πρόγραμμα του Βαρουφάκη έχει όλα τα χαρακτηριστικά των κομμάτων της λεγόμενης συστημικής Κεντροαριστεράς, με μεγαλύτερη ομοιότητα με τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή που θεωρείται δοσμένο και εκτός συζήτησης το καπιταλιστικό πλαίσιο, αφθονούν προτάσεις κοινωνικής και οικολογικής ευαισθησίας και κοσμοπολίτικου «διεθνισμού» . Σε μια προοπτική δε να βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση και με τον ορατό «κίνδυνο» να μπει σε κρίση που να οδηγεί σε αδυναμία εκπλήρωσης του ρόλου του ως δεύτερου πυλώνα του αστικού διπολισμού, το πρόγραμμα και το κόμμα Βαρουφάκη, ενδεχομένως να αποτελέσουν μια λύση συμπληρώματος και σταθεροποίησης.
