Γιάννης Ελαφρός
Με τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης εξαγγέλλεται blitzkrieg κατά των λαϊκών δικαιωμάτων
Τα δόντια της σε όλους τους τομείς δείχνει η νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία χθες παρουσίασε τις προγραμματικές της δηλώσεις στη Βουλή. Όλα δείχνουν πως η κυβέρνηση της ΝΔ θα επιχειρήσει blitzkrieg (αστραπιαίο πόλεμο, κατά τα πρότυπα της Βέρμαχτ) κατά των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αξιοποιώντας την απογοήτευση που έσπειρε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και το νομικό και πολιτικό πλαίσιο που διαμόρφωσε η κυβέρνηση Τσίπρα. Λίγο πριν τη νεοφιλελεύθερη θύελλα η εικόνα συναίνεσης ξεχείλισε στις τελετές παράδοσης-παραλαβής στα υπουργεία και στις εκλογές προεδρείου στο κοινοβούλιο, με τον ΣΥΡΙΖΑ (και τα άλλα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης) να επιδίδονται σε ασκήσεις «υπεύθυνου» ρόλου.
Οι προγραμματικές δηλώσεις του Κ. Μητσοτάκη δεν είχαν δοθεί στη δημοσιότητα μέχρι την ώρα που το Πριν πήγαινε στο τυπογραφείο. Παρόλα αυτά, η παρουσία στην Ελλάδα την προηγούμενη βδομάδα βασικών στελεχών των «θεσμών» για το συνέδριο του Economist και τα όσα είπαν, δίνουν μια σαφή εικόνα για το πλαίσιο που θα κινηθεί ο Κ. Μητσοτάκης. Μιλώντας στην ΕΡΤ ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ τόνισε πως «τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο υπουργός Οικονομικών επιβεβαίωσαν ότι θα ακολουθούν το συμφωνημένο δημοσιονομικό πλαίσιο». «Στον ESM σχεδιάζουμε με προοπτική 40 ετών» είπε χαρακτηριστικά (μέχρι το 2060 δηλαδή). «Τα μέτρα ελάφρυνσης (του κρατικού) χρέους, η ανάπτυξη, τα δημοσιονομικά μέτρα, η δημοσιονομική ισορροπία θα πρέπει να μελετώνται συνολικά», συμπλήρωσε. Στην ομιλία του στον Economist υπογράμμισε την ανάγκη «τόνωσης της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης» και της διατήρησης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, με συγκεκριμένη αναφορά στην «αγορά εργασίας». Τυχόν αυξήσεις στον κατώτατο μισθό θα πρέπει να εναρμονίζονται με τις εξελίξεις σε επίπεδο παραγωγικότητας, προκειμένου να διαφυλαχθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, σημείωσε. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι… Μάλιστα ζήτησε και «νέες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ενισχυθούν η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα», καθώς και μέτρα για ένα οικονομικό κλίμα «πιο φιλικό για τις επιχειρήσεις». Ο Κλ. Ρέγκλινγκ επέμεινε στην εκτίμηση της Κομισιόν περί ύπαρξης δημοσιονομικού κενού το 2019-2020, προπομπός για νέα μέτρα αφαίμαξης. Ιδιαίτερη σημασία έχει η θέση του περί διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, με την οποία η ΕΕ και το ΔΝΤ εννοούν την φορολόγηση των πολύ φτωχών, με μείωση του αφορολόγητου ορίου. Όσον αφορά την περιβόητη «διεκδίκηση» από την κυβέρνηση της ΝΔ της μείωσης του ύψους των πρωτογενών πλεονασμάτων, ο πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ, Χ. Φάιλμπριφ ήταν σαφής: «Πρώτα οι μεταρρυθμίσεις και μετά η συζήτηση για τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων, όχι το αντίθετο». Ενώ ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Π. Ντόλμαν, ζήτησε «περισσότερη ευελιξία στην αγορά εργασίας»(!), ενώ εκτίμησε πως θα χρειαστεί μια 10ετία για την επιστροφή της ελληνικής οικονομίας στα προ κρίσης επίπεδα.
Αναβάθμιση της καταστολής με 1.500 νέους αστυνομικούς στις ομάδες ΔΙΑΣ και Δέλτα
Η κυβέρνηση προχωρά ήδη σε μια προσυμφωνημένη κίνηση, αναβάλλει δηλαδή τις φορολογικές αλλαγές που είχε κάνει προεκλογική σημαία της, χωρίζοντας τα φορολογικά μέτρα σε τρεις δόσεις: μια άμεση με ορισμένες μικρές διευθετήσεις, μια εντός Αυγούστου ή Σεπτεμβρίου όπου αναμένεται να περιέχονται οι ελαφρύνσεις του κεφαλαίου και μία πολύ αργότερα για τις ευρύτερες ρυθμίσεις, που θα αφορούσαν και λαϊκά στρώματα, εάν και εφόσον…
Με βάση όλα αυτά ο Κ. Μητσοτάκης αναμενόταν χθες να παρουσιάσει τους βασικούς άξονες προώθησης της ευρωμνημονιακής πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου, σε νεοσυντηρητικό περιτύλιγμα, με το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» στην ούγια. Ας ξεχωρίσουμε ορισμένα σημεία: Το πρώτο σημείο αφορά την προώθηση της «ανάπτυξης» μέσω της μεγέθυνσης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, σε βάρος των δημόσιων εσόδων (μείωση φορολογίας), των εργατικών δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος («κτύπημα της γραφειοκρατίας»). Το δεύτερο αφορά την ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στις ιδιωτικοποιήσεις, πάνω στο έδαφος που έχει στρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, με λογικές φαστ τρακ υπερπήδησης οποιονδήποτε εμποδίων για τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Πρόκειται για μια Κυβέρνηση Εξυπηρέτησης (μεγάλων) Πελατών, ένα ΚΕΠ υπέρ του κεφαλαίου. Η ΔΕΗ, βαριά πληγωμένη από τις οδηγίες της ΕΕ για ιδιωτικοποίηση της ενέργειας και τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), αποτελεί σίγουρα το μεγάλο στοίχημα. Τρίτο, ιδιαίτερη σπουδή υπάρχει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για το κτύπημα της κοινωνικής ασφάλισης και το άνοιγμα της αντίστοιχης (καταστροφικής) αγοράς. Δεν είναι τυχαία η συνάντηση στο Μαξίμου του πρωθυπουργού με τον Πρεμ Γουάτσα, τον Ινδο-Καναδό μεγαλοεπενδυτή (με μεγάλη συμμετοχή σε Eurobank, Eurolife κ.α.), που φέρεται να ενδιαφέρεται για την εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής. Τέταρτο, αντίστοιχα πλήγματα σε εκπαίδευση και σύστημα υγείας. Πέμπτο, εμβάθυνση των επικίνδυνων δεσμών με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, στην προώθηση των σχεδίων των πολυεθνικών και της ελληνικής ολιγαρχίας στην περιοχή μας, όπως έδειξε και η επίσκεψη Δένδια στις ΗΠΑ. Κλιμάκωση στο επικίνδυνο παιχνίδι των εξορύξεων, που απειλεί την ειρήνη, το περιβάλλον και τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα. Και τέλος, αλλά καθόλου τελευταίο σε σημασία καθώς σε μια πορεία θα γίνει το βασικό μέσο για την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής, η ισχυρή αναβάθμιση της κρατικής καταστολής, με πρώτα εσπευσμένα μέτρα την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και την πρόσληψη 1.500 αστυνομικών, για τις ομάδες ΔΙΑΣ και Δέλτα (εδώ δεν ισχύει το «λιγότερο κράτος»). Θυμίζουμε πως η ομάδα Δέλτα είχε σαφή προσανατολισμό κατά των διαδηλώσεων και των κινητοποιήσεων, καμία αντιεγκληματική στόχευση.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα λάβει ψήφο εμπιστοσύνης αύριο το βράδυ. Η συζήτηση στη βουλή αναμένεται ιδιαίτερα ανιαρή και δύσκολα θα κερδίσει πόντους τηλεθέασης από μια κοινωνία που αναζητεί να πάρει μια ανάσα. Η αντιπολίτευση στο κοινοβούλιο έχει φορέσει από καιρό γραβάτα, κάνοντας ασκήσεις επιστροφής στην κανονικότητα. Για μια ακόμα φορά «έξω οι δρόμοι αναπνέουν, διψασμένοι, ανοιχτοί». Εκεί θα κριθεί η δυνατότητα μιας ανατρεπτικής εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης «σε ότι σε καίει, σε ότι σου τρώει την ψυχή».
