Kώστας Σκορδούλης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, υποψήφιος ευρωβουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η παρουσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Για τον απλούστατο λόγο ότι αποτελεί τη μόνη αυτοτελή και ενωτική παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι το μόνο αντικαπιταλιστικό εγχείρημα που μπόρεσε να παρέμβει με το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πρόγραμμά του στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Τα μάτια των συντρόφων μας στην Ευρώπη είναι στραμμένα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η παρέμβαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωπαϊκές εκλογές γίνεται σε μια συγκυρία που δεν είναι ευνοϊκή για την Αριστερά. Η αποτυχία των πλατιών ρεφορμιστικών σχηματισμών τύπου ΣΥΡΙΖΑ (Ποδέμος, Μπλόκο), αλλά και η διαφαινόμενη απογοήτευση από τον Κόρμπιν έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα αποπροσανατολισμού στις εργαζόμενες μάζες, μια αίσθηση ότι η Αριστερά είναι ανίκανη να παρουσιάσει βιώσιμες λύσεις στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, με αποτέλεσμα να παρασύρονται από την ακροδεξιά ρητορική. Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι και παράγωγο αυτής της χρεοκοπίας του ρεφορμισμού. Από την άλλη, όμως, δείχνει ότι και τα παραδοσιακά αστικά κόμματα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην εκπροσώπηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και αναθέτουν αυτόν το ρόλο στην ακροδεξιά.
Η συνεχιζόμενη καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται επίσης από μια κρίση πολιτικής εκπροσώπησης τόσο της αστικής τάξης όσο και του παραδοσιακού εργατικού κινήματος. Αυτό μπορεί να ανοίξει το δρόμο στην ακροδεξιά, που διεκδικεί την ηγεμόνευση στο πολιτικό σκηνικό με όρους ξενοφοβίας και ρατσισμού, περιχαράκωσης στο έθνος-κράτος, «νόμου και τάξης». Μπορεί όμως να ανοίξει το δρόμο και σε μια αντικαπιταλιστική και διεθνιστική αμφισβήτηση του συστήματος.
Είναι φανερό ότι η ήττα της ακροδεξιάς περνάει μέσα από την ενίσχυση της αξιοπιστίας της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στο παραδοσιακό εργατικό κίνημα. Αυτό σημαίνει επιμονή στην πολιτική της ταξικής ανεξαρτησίας και στη συμμετοχή στην καθημερινότητα των αποσπασματικών αγώνων της εργατικής τάξης. Επιμονή στη συσσώρευση έστω και μικρών επιμέρους επιτυχημένων αγώνων που θα αναπτερώσουν το ηθικό και θα αλλάξουν το συσχετισμό στο εργατικό κίνημα προς όφελος των αντικαπιταλιστών.
Τα μάτια των συντρόφων μας στην Ευρώπη είναι στραμμένα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η κινητοποίηση των «Κίτρινων Γιλέκων» είναι μια τέτοια αποσπασματική κινητοποίηση της τάξης, έξω από τις παραδοσιακές μορφές οργάνωσής της. Η αντικαπιταλιστική Αριστερά τη στηρίζει και συμμετέχει προσπαθώντας να τη συνδέσει με τους οργανωμένους αγώνες. Όπως στηρίζει και συμμετέχει στις μεγάλες κινητοποιήσεις του φεμινιστικού κινήματος, είτε αυτές αφορούν ζητήματα διακρίσεων με βάση το φύλο είτε εργασιακών δικαιωμάτων των γυναικών. Γνωρίζουμε ότι η πατριαρχία και οι διακρίσεις σε βάρος των γυναικών είναι εγγενής μορφή καταπίεσης και εκμετάλλευσης στο καπιταλιστικό σύστημα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μια νέα σοσιαλιστική κοινωνία δεν θα είναι εφικτή χωρίς την οριστική ήττα της πατριαρχίας και το αντίστροφο.
Ταυτόχρονα στηρίζουμε και συμμετέχουμε στις μεγάλες κινητοποιήσεις της ευρωπαϊκής νεολαίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Ο καπιταλισμός, έχοντας επιβιώσει περισσότερο απ’ ό,τι ήταν ιστορικά αναγκαίο, καταστρέφει τον ίδιο τον πλανήτη, και η πρώτη ένδειξη αυτής της καταστροφής είναι η κλιματική αλλαγή. Η καπιταλιστική κρίση συνοδεύεται από μια οικολογική κρίση. Η ανατροπή του καπιταλισμού είναι επιτακτική και για να σωθεί ο πλανήτης, απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας άλλης, οικοσοσιαλιστικής κοινωνίας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιτυχία του εγχειρήματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι μονόδρομος. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχουμε!
