Θοδωρής Περεντίδης
Υποψήφιος περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης με την Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση
συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
«Με την παρέμβασή μας μέσα, μα και έξω, από το περιφερειακό συμβούλιο, να γίνουμε ο παλμογράφος των σύγχρονων τοπικών και όχι μόνο αναγκών μας. Να κάνουμε τον τόπο μας ελκυστικό για όσους ζούμε και εργαζόμαστε εδώ, και όχι για κάθε φιλόδοξο σχέδιο συρρίκνωσης και μαρασμού», δηλώνει στο Πριν ο επικεφαλής της Αριστερής Αντικαπιταλιστικής Παρέμβασης-Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη Θοδωρής Περεντίδης.
Πώς κρίνετε το διάστημα που μεσολάβησε από τις προηγούμενες εκλογές και ποια τα αποτελέσματα της εφαρμογής των μνημονίων στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης;
Το διάστημα που μεσολάβησε έχει ξεκάθαρα τα χαρακτηριστικά εντονότερης επίθεσης από πλευράς κυβέρνησης και πολιτικού προσωπικού, οι οποίοι υπηρετούν πολιτικές λιτότητας. Το αφήγημα για καθαρή «έξοδο» από τα μνημόνια και «ανάπτυξη» με εθνικό κορμό, έχουν καταρρεύσει ολοσχερώς. Έχουν απασφαλίσει την επίθεση στα λαϊκά και νεολαιίστικα δικαιώματα και κατακτήσεις, με οδηγό το στρατηγείο των αποφάσεων της ΕΕ και του κεφαλαίου. Οι υποτιθέμενες φιλολαϊκές παρεμβάσεις της κυβέρνησης αποτελούν και αυτές φύλλο συκής (βλέπε νομοσχέδιο για πρώτη κατοικία). Από την μία έχουμε την κλιμάκωση της επίθεσης του μπλοκ που περιγράφουμε και από την άλλη έχουμε την σαφή αποκόλληση μιας μεγάλης μάζας που εργάζεται, που κινείται στην ανεργία και επισφάλεια, που διεκδικεί και αγωνίζεται, από τις υποσχέσεις και τις νόρμες που μας πλασάρουν. Μιας μάζας ανθρώπων που βλέπει καθαρά και χωρίς αυταπάτες έναν άλλο δρόμο στην δημόσια διοίκηση, στην ανάπτυξη, στις κοινωνικές προτεραιότητες, στους αγώνες. Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (ΑΜΘ), η πραγματικότητα είναι το ίδιο σκληρή με την υπόλοιπη επικράτεια. Το ισοζύγιο προσλήψεων-απολύσεων βρίσκεται σε απογοητευτικά ποσοστά. Οι παραγωγικές μονάδες της περιοχής κλείνουν η μία μετά την άλλη. Ότι μένει ζωντανό και αφορά παραγωγικό κομμάτι πάει βορά σε αμφιβόλου ποιότητας αρπακτικά κεφάλαια, με στόχο τις ιδιωτικοποιήσεις. Τα δημόσια αγαθά και η προστασία αυτών, όχι μόνο δεν ενισχύονται αλλά μεθοδευμένα υποβαθμίζονται και έπειτα ξεπουλιούνται. Οι πολίτες της περιοχής και οι ανάγκες μας βρίσκονται συνεχώς στο στόχαστρο μειωμένων προϋπολογισμών, περιορισμένων κοινωνικών προτεραιοτήτων, ερήμωσης της περιφέρειας και σε συνεχή έκθεση σε εργασιακή ανασφάλεια και εγκατάλειψη της εργασίας, ειδικά για τους αγρότες.
Ποιον στόχο θέτει η Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση-Ανταρσία στην ΑΜΘ για τις εκλογές του Μαΐου;
Ο στόχος είναι σαφής. Με την παρέμβασή μας μέσα, μα και έξω, από το περιφερειακό συμβούλιο, να γίνουμε ο παλμογράφος των σύγχρονων τοπικών και όχι μόνο αναγκών μας. Να αποδείξουμε ότι ο «άλλος δρόμος» για την πληττόμενη πλειοψηφία είναι εφικτός και αναγκαίος. Η δημόσια διοίκηση δεν είναι για τους λίγους, τους ενάρετους και τους μαυρογυαλούρους. Σ’ αυτήν έχουν θέση άνθρωποι και αγωνιστές της πρώτης γραμμής, ακριβώς για να καταδεικνύουν το κυρίαρχο «μαύρο» που κάνει επέλαση σε δήμους και περιφέρειες, και συνάμα να αναζωπυρώνουν τον πολιτικό και κοινωνικό προσανατολισμό, το οποίο έχει ανάγκη η νεολαία και οι εργαζόμενοι. Να κάνουμε τον τόπο μας ελκυστικό για όσους ζούμε και εργαζόμαστε εδώ, και όχι για κάθε φιλόδοξο σχέδιο συρρίκνωσης και μαρασμού.
Πρόσφατα ασκήσατε σκληρή κριτική στην ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης κατηγορώντας την ότι οδηγεί σε οριστικό κλείσιμο την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ). Ποια είναι η κατάσταση;
Η πολιτική του υπουργείου δεν είναι πολιτική κάποιου λάθους. Είναι σκόπιμη πολιτική που θέλει να τερματίσει την τευτλοκαλλιέργεια, που θέλει να διώξει τους αγρότες από τα χωράφια τους και τις καλλιέργειες τις οποίες επιλέγουν, που θέλει να απαξιώσει στρατηγικές παραγωγικές μονάδες της επικράτειας. Που στέλνει στο απόσπασμα της ανεργίας χιλιάδες εργαζόμενους οι οποίοι τροφοδοτούν γενικά την παραγωγική διαδικασία του ζαχαρουργείου. Η φετινή καλλιεργητική χρονιά ήτανε ιδανική για το τεύτλο και όμως σκόπιμα το απαξίωσαν και εξώθησαν τους αγρότες σε άλλες καλλιεργητικές επιλογές χειρότερου αγροτικού εισοδήματος, με μεγάλα κόστη και μη εγγυημένες τιμές. Έχουν γίνει αίσχη, σχετικά με την λειτουργία της ΕΒΖ, ειδικά τα τελευταία χρόνια, οι οποίες έχουν να κάνουν από το μοντέλο ιδιοκτησίας και χρηματοδότησης μέχρι την συγκομιδή των τεύτλων.
Στο στόχαστρο, όμως, μπαίνουν και τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης και της Καβάλας ακολουθώντας τα παραδείγματα του ΟΛΘ και του ΟΛΠ. Πού στοχεύει η κυβέρνηση;
Οι συμμαχίες σε ανταγωνιστικούς πολεμικούς άξονες και οι αντιπαραθέσεις τους είναι σαν ενεργό ηφαιστειακό ρήγμα για την περιοχή
Η κυβέρνηση στοχεύει ξεκάθαρα στην απαξίωση, υποβάθμιση και ιδιωτικοποίηση. Λιμάνια με νευραλγική σημασία στο εμπόριο, στον τουρισμό και στην συγκοινωνία παραδίδονται σε επενδυτικά σχήματα με τις ευλογίες της κεντρικής κυβέρνησης. Είναι ξεκάθαρο ότι η τοπική κοινωνία μένει απροστάτευτη σχετικά με την χρήση και τις υπηρεσίες των λιμανιών. Είτε το ονομάζει υπό-παραχωρήσεις είτε μερική ιδιωτικοποίηση, το μοντέλο είναι ένα. Παράδοση των «φιλέτων» και των κερδοφόρων κομματιών σε ιδιωτικά επενδυτικά σχήματα και αποκλειστική και χωρίς έλεγχο εκμετάλλευση από αυτά.
Βρίσκεστε σε μια περιοχή που οι εθνικισμοί συναντούν την πολεμική ρητορεία. Το επόμενο Σάββατο 13 Απριλίου καλείτε σε αντι-ΝΑΤΟϊκή διαδήλωση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Μπορεί να υπάρξει σήμερα αντιπολεμικό κίνημα;
Το αντιπολεμικό κίνημα είναι απαραίτητο και πρέπει να υπάρξει γιατί οι κίνδυνοι «εισαγωγής» πολέμου είναι τεράστιοι. Οι συμμαχίες σε ανταγωνιστικούς πολεμικούς άξονες και οι αντιπαραθέσεις τους είναι σαν ενεργό ηφαιστειακό ρήγμα για την περιοχή. Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις προς αυτήν την κατεύθυνση και λέμε ξεκάθαρα ότι η βάση του ΝΑΤΟ στην περιοχή μας, το μόνο που εξασφαλίζει είναι ο… φόβος και η ανασφάλεια.
Μιλάτε συχνά για τη νεολαία στα κείμενα σας. Προσωπικά, είσαι από τους νεότερους επικεφαλής περιφερειακού συνδυασμού. Γιατί ένας νέος άνθρωπος να αγκαλιάσει την Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση για την Ανατολική Μακεδονία-Θράκη;
Οι νέοι άνθρωποι συγκεκριμένα, κάνουμε αγώνα να αποτάξουμε την ματαιότητα και έχουμε βρεθεί πολλές φορές οι ρυθμιστές του κεντρικού πολιτικού σκηνικού με τις επιλογές μας και τις διεκδικήσεις μας. Δεν συγκινούμαστε πλέον ούτε από μεγάλα ευχολόγια, ούτε από ρηχές προεκλογικές δεσμεύσεις. Βρισκόμαστε στο σημείο που η νεολαία δεν νιώθει τον εαυτό της «δορυφόρο» στην κοινωνία. Οι νέοι και νέες έχουμε ξεπεράσει την μονοθεματικότητα των εκλογών και νιώθουμε την ανάγκη να ψηφίζουμε όπως αγωνιζόμαστε! Κάθε μέρα και σε κάθε μάχη. Στην άμπωτη και την παλίρροια!
