Τα «ρετάλια της κεντροαριστεράς» ρίχνουν πλώρη για Κουμουνδούρου
Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Νέα επεισόδια και …νέα γεφύρια μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και «κεντροαριστεράς» αναμένονται το επόμενο διάστημα, μια και το Μέγαρο Μαξίμου έχει ως βασική του προτεραιότητα τη «διεύρυνση» προς αυτή την κατεύθυνση ως προϋπόθεση για ένα θετικό εκλογικό αποτέλεσμα.
Το συγκεκριμένο σχέδιο δείχνει να βρίσκεται στην τελική του φάση. Ξεκίνησε στα τέλη του 2016 με τους περίφημους «χώρους διαλόγου σοσιαλδημοκρατίας και Αριστεράς» σε ευρωπαϊκό επίπεδο που ξεκίνησε ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Συνεχίστηκε με πολιτική πίεση προς το ΠΑΣΟΚ για να ξεκαθαρίσει τους μετεκλογικούς στόχους του. Όμως μετά το περασμένο καλοκαίρι οπότε η Φ.Γεννηματά ζήτησε πρόωρες εκλογές η υπόθεση αυτή μπήκε σε νέα φάση. Με αφορμή τον νόμο Σκουρλέτη για την απλή αναλογική στις δημοτικές εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε σε ευρείες συμμαχίες σε τοπικά σχήματα με στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κάπως έτσι η υπόθεση έφθασε στην κατάσταση που δημιουργήθηκε με την Συμφωνία των Πρεσπών και έλευση στην σφαίρα επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ βουλευτών όπως ο Σπύρος Δανέλλης και τελικά τον ανασχηματισμό με δύο παρουσίες από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ τον Θ.Μωραϊτη και τον Α. Τόλκα, πλάι στους ήδη υπάρχοντες όπως π.χ η Μαριλίζα Ξενογιανακοπούλου.
Πλέον η υπόθεση έχει ανατεθεί σε υποτίθεται … αυθόρμητες κινήσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ που παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε κινήσεις υποστήριξης του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων. Σε αυτές μετέχουν πρόσωπα όπως ο Γιάννης Ραγκούσης, ο Γιάννης Μπουτάρης, η Μαρία Ρεπούση και άλλοι. Επίσης ένα μιντιακό σύστημα που «σπρώχνει» σταθερά το τελευταίο διάστημα την συγκεκριμένη εξέλιξη. Στο επίπεδο των πολιτικών προσδοκιών συναντώνται ουσιαστικά η επιδίωξη στελεχών απλά επιδιώκουν την επιστροφή τους στους θύλακες της εξουσίας με τον σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου για ενίσχυση της πολιτικής του επιρροής στον λεγόμενο «μεσαίο χώρο». Να σημειωθεί ότι αντίστοιχες καταστάσεις ισχύουν πλέον και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ με τον Αντώνη Κοτσακά να έχει εκλεγεί – θυμίζουμε- πρώτος σε σταυρούς στην Πολιτική Γραμματεία του. Μάλιστα σε πρόσφατες δηλώσεις του υποστήριξε ότι όλη αυτή η ιστορία δεν αποτελείται από συμφωνίες κορυφής αλλά από …διαδικασίες βάσης. Σημείωσε χαρακτηριστικά πως «γίνεται μία μεγάλη κουβέντα για ΠΑΣΟΚοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως πρόκειται για μία ΣΥΡΙΖΟποίηση της εναπομείνασας εκλογικής βάσης του ΚΙΝΑΛ»;
Στην κατάσταση αυτή προσπαθεί να «αντισταθεί» ο χώρος του ΚΙΝ.ΑΛ με την Φώφη Γεννηματά να συνεχίζει την πολιτική τακτική του «διμέτωπου αγώνα» και στελέχη όπως ο Κώστας Λαλιώτης να κάνουν δημόσιες δηλώσεις προκειμένου να ξεκαθαρίσουν ότι δεν πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ.
Φυσικά η ουσία στην όλη αυτή διαδικασία είναι η πολιτική βάση πάνω στην οποία οικοδομείται το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ περί «προοδευτικού μετώπου» και οι όποιες αντεγκλίσεις με την παραπαίουσα «πάλαι ποτέ» ελληνική σοσιαλδημοκρατία. Η βάση αυτή δεν είναι άλλη από την «σταθεροποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ ως ένα κόμμα που μπορεί να διαχειριστεί τις αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζει λειτουργώντας διλημματικά στην κοινωνία και επιχειρώντας να απονεκρώσεις με τον τρόπο αυτό τις αντιδράσεις της. Εγκλωβίζοντας συνειδήσεις στις λογικές του «μικρότερου κακού» και των αυταπατών περί «αριστερής» και «φιλολαϊκής» εφαρμογής των ζητουμένων του εγχώριου και πολυεθνικου κεφαλαίου. Όσο για τις υποτιθέμενες αντιδράσεις στο εσωτερικο του ΣΥΡΙΖΑ για την «διατήρηση» των «αριστερών» χαρακτηριστικών η μόνη χρήση που μπορούν να έχουν είναι για το «θεαθήναι».
