Σαδιστικό γαϊτανάκι προεκλογικής αντιπαράθεσης έστησαν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ πάνω από το εισαγγελικό πόρισμα για την πυρκαγιά σε Ν. Βουτζά, Μάτι και Κόκκινο Λιμανάκι, με τον φρικιαστικό απολογισμό των 100 νεκρών. Το πόρισμα αναδεικνύει την πλήρη κατάρρευση του κρατικού μηχανισμού τις κρίσιμες ώρες, αλλά κυβέρνηση και αντιπολίτευση τσακώνονται κυρίως για τα πρόσωπα και τη διαχείριση. Κι όμως η καταστροφή της 23ης Ιουλίου 2018 ανέδειξε πως ένα σύστημα και ένα κράτος που λειτουργούν με βασικό κριτήριο το κέρδος είναι επικίνδυνα για τον λαό.
Οι μεγάλες ελλείψεις στην πυροσβεστική υπηρεσία (και η επιλογή φρούρησης των διυλιστηρίων στους Αγίους Θεοδώρους εκείνη την ημέρα), η ανυπαρξία πραγματικού σχεδίου και αντίστοιχης υποδομής πολιτικής προστασίας, η εγκληματική πολιτική δεκαετιών περίφραξης και αποκλεισμού των παραλιών, το έλλειμμα χωροταξικού σχεδιασμού και η αυθαίρετη δόμηση είναι βασικές πλευρές μιας πολιτικής που υπηρέτησαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ένα κράτος άριστα εξοπλισμένο όταν είναι να λεηλατήσει τα λαϊκά νοικοκυριά, να καταστείλει κινητοποιήσεις ή να προωθήσει στρατιωτικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου και του ΝΑΤΟ, αποδείχθηκε παντελώς ανίκανο να σώσει ζωές μερικά χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Εφτά μήνες και πλέον από την «μαύρη Δευτέρα» οι πυρόπληκτοι παραμένουν ακόμα σε τραγική κατάσταση. Ελάχιστες οικοδομικές άδειες για επισκευές έχουν εκδοθεί, πολλές οικογένειες έχουν ξεσπιτωθεί και η προοπτική αποκατάστασης των σπιτιών ολοένα και απομακρύνεται. Δεν εμφανίστηκε ούτε το σχέδιο ανασυγκρότησης της περιοχής, ούτε η νέα υπηρεσία πολιτικής προστασίας, όπως είχε εξαγγείλει ο Α. Τσίπρας. Μόνο ο αγώνας των κατοίκων, η πολιτική καταδίκη εκείνων που έκαψαν τις ζωές τους μπορεί να δώσει ελπίδα και δικαίωση.
