Άρης Χατζηστεφάνου
Οι μαζικές και σε καθημερινή σχεδόν βάση κινητοποιήσεις δεν επιτρέπουν την υλοποίηση των σχεδίων που καταστρώνουν αντιπολίτευση και Ουάσινγκτον με μαριονέτα τον Γκουαϊδό, ενώ αποκάλυψαν και την προβοκάτσια της «συναυλίας» που οργάνωσε ο Μπράνσον στα σύνορα με την Κολομβί
Η στρατιωτική εισβολή παραμένει ανοιχτό ενδεχόμενο, παρά το ότι ΕΕ και Ομάδα της Λίμα την απέρριψαν
Στη μακρά λίστα των αποτυχημένων πραξικοπημάτων της Ουάσιγκτον για την ανατροπή των κυβερνήσεων Τσάβες και Μαδούρο, εντάσσεται προς το παρόν η προσπάθεια του Χουάν Γκουαϊδό να εμφανιστεί σαν πρόεδρος της Βενεζουέλας. Χωρίς την στήριξη του στρατού και με εκατοντάδες χιλιάδες Βενεζουελάνους να διαδηλώνουν σχεδόν καθημερινά εναντίον των σχεδίων αμερικανικής εισβολής, ο επίδοξος πραξικοπηματίας σχεδόν προκαλεί θλίψη πλέον με την παρουσία του. Δυστυχώς, αυτός ακριβώς ο εξευτελισμός και η απόφαση της Ουάσιγκτον να εξασφαλίσει με κάθε θυσία τον έλεγχο των πετρελαϊκών κοιτασμάτων για τις αμερικανικές επιχειρήσεις δεν απομακρύνει, αλλά ίσως και να φέρνει ακόμη πιο κοντά το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης από τις ΗΠΑ ή/και την ακροδεξιά κυβέρνηση της Κολομβίας.
Η προηγούμενη εβδομάδα, άλλωστε, σημαδεύτηκε από μια επιχείρηση προβοκάτσιας στα σύνορα με την Κολομβία, η οποία, αν και χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή επίπεδα ερασιτεχνισμού, μεταδόθηκε «αμάσητη» από τα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά πρακτορεία ειδήσεων και τα τηλεοπτικά συνεργεία. Ο δισεκατομμυριούχος Ρίτσαρντ Μπράνσον αλλά και αρκετές εφημερίδες «κατέβαζαν» από το Ίντερνετ παλαιότερα κείμενα στα οποία προέβλεπαν ότι η συναυλία υπέρ του πραξικοπηματία Γκουαϊδό θα συγκέντρωνε 300.000 — ενώ τελικά παραβρέθηκαν μετά βίας 15 με 20 χιλιάδες. Σύντομα διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η φωτιά που ξέσπασε σε ένα από τα φορτηγά με την υποτιθέμενη ανθρωπιστική βοήθεια, ήταν κατά πάσα πιθανότητα έργο συμμοριών του Γκουαϊδό που πετούσαν μολότοφ προς τα φορτηγά. Αμφισβητούμενο είναι πλέον και το περιεχόμενο των κιβωτίων που υπήρχαν μέσα στα φορτηγά, καθώς σύμφωνα με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας βρέθηκαν μέσα καρφιά, συρματοπλέγματα και εργαλεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από την αντιπολίτευση για βίαιες επιθέσεις εναντίον των αρχών. Παράλληλα, ο Ερυθρός Σταυρός που μαζί με τον ΟΗΕ έχει καταδικάσει την «ανθρωπιστική» φιέστα της Ουάσιγκτον κατήγγειλε ότι άγνωστοι κυκλοφορούν στην περιοχή προσποιούμενοι ότι ανήκουν στη διεθνή οργάνωση.
H αποτυχία του Γκουαϊδό να προκαλέσει ξένη στρατιωτική εισβολή στη χώρα του μεταφέρθηκε και στο εσωτερικό της διάσκεψης της ομάδας της Λίμα — η οποία δημιουργήθηκε το 2017 ακριβώς με στόχο να συνενώσει τις δεξιές κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής για την πραγματοποίηση «ειρηνικής μετάβασης» (βλ. πραξικόπημα) στη Βενεζουέλα. Οι ηγέτες της ομάδας απέρριψαν το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης, γεγονός το οποίο αναγκάστηκε να αποδεχθεί ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Παρ’ όλα αυτά, οι συνεχείς απειλές πραξικοπήματος και εισβολής ώθησαν το Καράκας ακόμη πιο βαθιά στην αγκαλιά της Ρωσίας και δευτερευόντως της Κίνας. Οι δυο χώρες μπλόκαραν με βέτο την προσπάθεια των ΗΠΑ να περάσουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πρόταση που θα ζητούσε άνοιγμα των συνόρων και άμεση διενέργεια προεδρικών εκλογών. Η στήριξη, όμως, έρχεται με ανταλλάγματα. O Μαδούρο διέταξε αυτή την εβδομάδα τη μεταφορά των ευρωπαϊκών γραφείων της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας PDVSA από την Πορτογαλία στη Ρωσία. Η συγκεκριμένη κίνηση προστατεύει την εταιρεία σε νομικό επίπεδο από την προσπάθεια «παγώματος» των περιουσιακών της στοιχείων, παράλληλα όμως στέλνει και ένας σαφές μήνυμα για τον νέο ρόλο που διεκδικεί και φαίνεται να κερδίζει η Μόσχα στον ενεργειακό τομέα της Βενεζουέλας. Το πετρελαϊκό εμπάργκο των ΗΠΑ, που προκαλεί πλέον φόβους για εκατόμβες θυμάτων στο Καράκας, έρχεται να προστεθεί στην χρόνια κακοδιαχείριση και την έλλειψη επενδύσεων στην PDVSA, με αποτέλεσμα η χώρα να χάνει εκείνο τον τομέα της οικονομίας που προσφέρει το 95% των κρατικών εσόδων. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι σκοπεύουν να εξοπλίσουν την αντιπολίτευση για την ένοπλη ανατροπή του Μαδούρο. Παραμένει όμως αμφίβολο το πώς θα μπορούσε η Μόσχα, ακόμη και αν το ήθελε, να σταματήσει αυτή τη διαδικασία και να στηρίξει έμπρακτα τη Βενεζουέλα.
Απομονωμένη από συμμάχους εμφανίζεται, όμως, η Βενεζουέλα και στο εσωτερικό ψευδο-αριστερών κινημάτων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ο Μπέρνι Σάντερς στην Ουάσιγκτον συντάχθηκε ανοιχτά με τα σχέδια του Τραμπ για το άνοιγμα των συνόρων, με πρόσχημα την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ και η γερουσιαστής Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ εμφανίστηκε σε ζωντανή σύνδεση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης –ενώ παράλληλα μαγείρευε– για να χαρακτηρίσει τη Βενεζουέλα «απολυταρχικό καθεστώς». Γεγονός που αφήνει για άλλη μια φορά την υπεράσπιση της Βενεζουέλας στους ίδιους ανθρώπους — στον το λαό της. Τα έχουν καταφέρει στο παρελθόν και θα τα καταφέρουν και τώρα.
