Νίκος Μανάβης
Επιδιώκει την συνεργασία δυνάμεων με σαφή ξενοφοβικό λόγο
Κινητοποιήσεις στις 7 Φλεβάρη έχουν ανακοινώσει το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο και το Εργατικό Κέντρο Σάμου. Το πρώτο οργανώνει συλλαλητήριο στη Μυτιλήνη, το δεύτερο απεργία και συγκέντρωση στο Βαθύ της Σάμου, με κύριο αίτημα το κλείσιμο των Κέντρων Υποδοχής Προσφύγων (ΚΥΤ). Το πλαίσιο που έθεσαν τα δύο εργατικά κέντρα (πλήρως ελεγχόμενα από το ΚΚΕ) είναι ολόιδιο. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται κάλεσμα του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ Χίου για σύσκεψη φορέων με στόχο την πραγματοποίηση κινητοποίησης την ίδια μέρα, στο νησί. Πρόκειται για την νέα παρέμβαση του ΚΚΕ στο προσφυγικό, με αιτήματα που περιέχουν ένα ελάχιστο αναγκαίο ανθρωπιστικό περιεχόμενο αλλά ταυτόχρονα επικοινωνούν με συντηρητικά και ξενοφοβικά, κοινωνικά πολιτικά ρεύματα. Στην ουσία, αποτελεί συνέχεια του πολιτικού του σχεδιασμού που άρχισε να υλοποιείται τον περασμένο Οκτώβριο, με εμφανώς αμφίσημα πολιτικό στίγμα, και το οποίο άργησε τρία χρόνια.
Στο διάστημα αυτό στις τοπικές κοινωνίες των νησιών του ανατολικού Αιγαίου αναπτύχθηκαν δύο πολιτικά ρεύματα γύρω από το ζήτημα. Το ένα είναι ρατσιστικό-ξενοφοβικό με μεγάλες δόσεις φασίζουσας αντίληψης, αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες-μετανάστες/τριες ως σκουπίδια, εν δυνάμει ισλαμιστές που επιδιώκουν την μουσουλμανοποίηση των νησιών. Επίσης, θεωρεί ως εχθρό κάθε άνθρωπο που αυθόρμητα ή με οργανωμένο τρόπο εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους πρόσφυγες. Όπως κάθε πολιτικό ρεύμα έχει πολλές διαφοροποιήσεις και διαβαθμίσεις στο εσωτερικό του. Έχει την πλήρη στήριξη κυβέρνησης, ΕΕ, αστυνομίας, δικαιοσύνης, εκκλησίας, φορέων του τοπικού κράτους (δήμων και Περιφέρειας) κλπ. Σ’ αυτή την όχθη του ποταμού έχουν βρεθεί η συντριπτική πλειοψηφία των φορέων των νησιών (βλ. Επιμελητήρια, Εμπορικοί Σύλλογοι, Ενώσεις Ξενοδόχων κλπ).
Με το προαναφερόμενο ρεύμα δεν ταυτίζεται ένα μεγάλο τμήμα των τοπικών κοινωνιών που έχει απλά μια φοβική στάση έναντι των προσφύγων.
Στον αντίποδα βρίσκεται το κοινωνικό-πολιτικό ρεύμα της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες. Σε πολλές περιπτώσεις το ρεύμα αυτό αποκτά αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, επικοινωνεί με τις αγωνίες και τον αγώνα των ίδιων των προσφύγων. Στο πλαίσιο του, λειτουργούν δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής και της ριζοσπαστικής αριστεράς, δυνάμεις του αντιεξουσιαστικού και αναρχικού χώρου, συλλογικότητες αλληλέγγυων, συνδικαλιστικά σχήματα και σωματεία, ανένταχτοι αγωνιστές και ένα πολύμορφο δίκτυο ανθρώπων. Το κίνημα αυτό έχει οργανώσει μεγάλες κινητοποιήσεις στην Λέσβο, είχε δυναμική παρουσία στην Χίο και έχει στηρίξει όλες τις δράσεις των προσφύγων. Έχει αναδείξει -και κάνει πράξη- τον κοινό αγώνα προσφύγων και νησιωτών, για την ανατροπή της αντιπροσφυγικής πολιτικής της ΕΕ, την κατάργηση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, το κλείσιμο των hot spot και την ενσωμάτωση των προσφύγων-μεταναστών/τριών στις κοινωνίες των νησιών και της ηπειρωτικής Ελλάδας, με πλήρη δικαιώματα. Επιπλέον για τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς οι πρόσφυγες-μετανάστες/ριες είναι τμήμα της νέας εργατικής βάρδιας.
Το ΚΚΕ με την παρέμβαση του γυρνάει την πλάτη στο κοινωνικό-πολιτικό ρεύμα αλληλεγγύης και επιδιώκει μια διαταξική συνεργασία με δυνάμεις και φορείς που έχουν εκφράσει όλα τα προηγούμενα χρόνια ένα σαφέστατα ρατσιστικό και ξενοφοβικό λόγο. Παράλληλα, δεν αναγνωρίζει τους πρόσφυγες ως τμήμα της εργατικής τάξης που αγωνίζεται για την επίλυση των προβλημάτων του, αλλά ως ένα πρόβλημα που πρέπει να μεταφερθεί από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πρόκειται για σαφέστατη δεξιά μετατόπισή του που θα έχει μεσοπρόθεσμα αρνητικές επιπτώσεις τόσο για το κίνημα αλληλεγγύης όσο κυρίως για τους πρόσφυγες αν δεν ανατραπεί.
εί.
