Ανδρέας Κυρίτσης
Πιο αναγκαία η αντιιμπεριαλιστική διεθνιστική πάλη των λαών ενάντια στο κεφάλαιο και όλους τους εθνικισμούς
O κύβος ερρίφθη. Η τελική πράξη της Συμφωνίας των Πρεσπών, η κύρωση από την Ελλάδα του πρωτοκόλλου για την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ εξασφάλισε προχθές πλειοψηφία 153 ψήφων από την Ολομέλεια της Βουλής. Τις επόμενες ημέρες η ΠΓΔΜ θα ενημερώσει όλους τους διεθνείς οργανισμούς και τις χώρες για την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας της. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί διπλωματική επιτυχία για τις ΗΠΑ του Τραμπ, για τις οποίες το θέμα της συμφωνίας στο ονοματολογικό δεν ήταν παρά ένα δευτερεύον προαπαιτούμενο προκειμένου να αρθούν τα εμπόδια για την επέκταση του ΝΑΤΟ.
Όπως και η συμφωνία των Πρεσπών το πρωτόκολλο θα μπορούσε να ψηφιστεί και με σχετική πλειοψηφία, ωστόσο η κυβέρνηση επιδίωξε τη μέγιστη δυνατή πλειοψηφία. Την κύρωση του πρωτοκόλλου υπερψήφισαν οι 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και οκτώ ανεξάρτητοι βουλευτές. Έξι βουλευτές απείχαν. Όπως φάνηκε, τελικά δεν χρειαζόταν καν η ψήφος του βουλευτή-ρεζέρβα Θ. Παπαχριστόπουλο που ανέστειλε την παραίτησή του για να υπερψηφίσει. Ποιος θα φανταζόταν λίγα χρόνια πριν ότι ένα κόμμα που μιλάει στο όνομα της Αριστεράς και έθετε στόχο τη «διάλυση(!) του ΝΑΤΟ» (για να μη μιλήσει για αποχώρηση) θα έβαζε τη σφραγίδα του στην επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, την ώρα που η φιλοδυτική αντιπολίτευση θα καταψήφιζε (εκ του ασφαλούς).
To «κρυμμένο ναι» της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του ΠΑΣΟΚ όπως και η κάλπικη αντίθεση από εθνικιστική σκοπιά φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το διεθνιστικό και ταξικό «όχι» στην ευρωατλαντική και αστική γραμμή στα Βαλκάνια και στο αντιδραστικό πλαίσιο της συμφωνίας. Η Ελλάδα γίνεται η πρώτη χώρα που επικυρώνει το πρωτόκολλο ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. «Με περηφάνια λέμε ότι είμαστε ΝΑΤΟ» έγραψε στο twitter o πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας.
Για την Ελλάδα η ψήφιση του νατοϊκού πρωτοκόλλου αποτελεί την τελευταία σελίδα ενός μεγάλου κύκλου δεσμεύσεων για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και για το πολιτικό σκηνικό και σηματοδοτεί ουσιαστικά την έναρξη μιας πολύ κρίσιμης και πυκνής προεκλογικής περιόδου. Η συζήτηση άλλωστε που προηγήθηκε της υπογραφής είχε καθαρά άρωμα εκλογών και δικομματικής αντιπαράθεσης και δεν ασχολήθηκε παρά μόνο διά αντανακλάσεως με το ίδιο το πρωτόκολλο και το ΝΑΤΟ. «Διαφωνείτε κύριοι της Νέας Δημοκρατίας με την επέκταση του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια;» διερωτήθηκε ο Στ. Θεοδωράκης και ανέφερε προς την αξιωματική αντιπολίτευση ότι «συνεχίζετε να ποτίζετε με εθνικισμό τους Έλληνες».
Ακόμα και αυτές οι αναφορές ωστόσο έχουν ενδιαφέρον περισσότερο από τη σκοπιά των εκλογικίστικων διεργασιών και συγκλίσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη παρά με το ίδιο το ζήτημα των γεωστρατηγικών συμμαχιών. Κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τους λεονταρισμούς της ΝΔ ότι ενδέχεται να μπλοκάρει την πορεία ένταξης της Β. Μακεδονίας στην ΕΕ.
Όπως απέδειξε και το πρόσφατο παράδειγμα του πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα, η αντίθεση στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ δεν είναι ένα «μεταπολιτευτικό τοτέμ» της Αριστεράς, μια παρωχημένη ιδεολογική αγκύλωση, αλλά δημοκρατικό καθήκον και επιτακτική σύγχρονη αναγκαιότητα.
Η ένταξη της Β. Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ ολοκληρώνει απλά έναν κρίκο των σχεδίων για την ολοκληρωτική πρόσδεση των δυτικών Βαλκανίων στο ιμπεριαλιστικό άρμα. Η αναγκαιότητα διεθνιστικής εργατικής πάλης για τη συνεργασία των εργατικών τάξεων και των λαών ενάντια σε όλες τις αστικές τάξεις, τον ιμπεριαλισμό και όλους τους εθνικισμούς στα Βαλκάνια γίνεται πιο επιτακτική.
