Αντώνης Ζήβας
Επόμενο απεργιακό ραντεβού την Κυριακή 20 Γενάρη, πρώτη εργάσιμη Κυριακή του χρόνου
Την Τετάρτη 2 Ιανουαρίου, από το πρωί, δεκάδες εργαζόμενοι και συλλογικότητες, στα πλαίσια του καλέσματος του Συντονιστικού δράσης ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας, πραγματοποίησαν παρέμβαση στο πολυκατάστημα Factory Outlet, στην οδό Πειραιώς. Η συγκεκριμένη αλυσίδα, μαζί με τις εκπτωτικές αλυσίδες Mc Arthur Glen και Empoli Outlet άνοιξαν για τρίτη χρονιά, σπάζοντας το κεκτημένο των εργαζομένων στον κλάδο του εμπορίου, όπου η δεύτερη μέρα του χρόνου είναι εθιμική αργία, λόγω του ανοίγματος των καταστημάτων τις 2 προηγούμενες Κυριακές.
Η εντατικοποίηση στον κλάδο του εμπορίου ειδικά το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο με ασταμάτητη κόπωση και ατελείωτη εργασία Κυριακές και αργίες πάνε μαζί με την εργοδοτική τρομοκρατία των απολύσεων και της ανακύκλωσης εργαζομένων μέσω voucher ή εταιρειών «ενοικίασης» εργαζομένων. Τα ξεχειλωμένα ωράρια, τα κλεμμένα ρεπό, η καθημερινή «ευελιξία» στο όνομα της ανάπτυξης και της κερδοφορίας των ντόπιων και ξένων εμπορικών ομίλων είναι η σύγχρονη μορφή εκμετάλλευσης δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων στο εμπόριο. Υπενθυμίζεται ότι με την αγαστή συνεργασία των κυβερνήσεων ΝΔ και έπειτα ΣΥΡΙΖΑ με το εμπορικό κεφάλαιο, το 2014 ήταν 7 οι εργάσιμες Κυριακές, που έγιναν 8 και αμέσως 10, ενώ το 2018 έχουν γίνει 32 για τις δήθεν «τουριστικές περιοχές» της χώρας (όπως π.χ. τα… Σπάτα, με τα εκπτωτικά χωριά), με τις 3 απ’ αυτές απανωτά μέσα στον Δεκέμβρη. Ενώ τον Νοέμβρη προστίθεται η αθλιότητα του Black Friday και ορισμένες «Λευκές Νύχτες» δήμων, δηλαδή δουλειά Σάββατο και νύχτα…
Μαζί με τους μισθούς πείνας, τις συμβάσεις-κουρέλια και τη μαύρη-ανασφάλιστη εργασία, το εμπόριο είναι ένας από τους παράδεισους της εργοδοσίας. Τεράστιες ευθύνες έχουν και οι Επιθεωρήσεις Εργασίας και το υπουργείο, που όχι μόνο δεν κηρύττουν υποχρεωτική αργία την 2/1, αλλά δίνουν άδεια λειτουργίας και εργασίας τη μέρα εκείνη.
Στον αντίποδα του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα, στις 2 Ιανουαρίου στο Factory, με την παρέμβαση των εργατικών συλλογικοτήτων, παρότι δεν υπήρχε απεργία κηρυγμένη από κάποιο σωματείο ή ομοσπονδία (απόντα τα συνδικάτα του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού φυσικά, χωρίς παρέμβαση και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, αφού «οι εργοδότες είχαν νόμιμη άδεια από την επιθεώρηση»), δεκάδες εργαζόμενες και εργαζόμενοι έμειναν έξω από τις πύλες και με επιτόπια συνέλευση αποφάσισαν και κράτησαν μια άτυπη «στάση εργασίας», «αγνοώντας» τις πιέσεις και τον βομβαρδισμό sms από την εργοδοσία να μπουν για δουλειά. Οι πελάτες, μετά από ενημέρωση με προκηρύξεις και συζήτηση στη μεγάλη πλειοψηφία έφευγαν. Έσπαγε έτσι, στην πράξη, μια από τις πιο αισχρές μορφές του σύγχρονου κοινωνικού κανιβαλισμού, αυτή του χυδαίου και χωρίς όρια καταναλωτισμού. Μια μικρή νίκη σε μια μεγάλη μάχη που θα συνεχιστεί.
Λίγο μετά τις 11 το πρωί, οι συγκεντρωμένοι μπήκαν με πορεία μέσα στο Factory, μαζί με τους εργαζόμενους, με συνθήματα και ανακοινώσεις. Όλοι μαζί, με αξιοπρέπεια και συλλογικά. Το ραντεβού ανανεώθηκε για την Κυριακή 20 Γενάρη, πρώτη εργάσιμη Κυριακή του χρόνου, με κάλεσμα για απεργία εκείνη τη μέρα.
