Έπεσαν από τα σύννεφα κυβέρνηση και κόμματα μόλις έμαθαν για τα κατορθώματα του κυκλώματος των αρχι-μαυραγοριτών, για την φοροδιαφυγή εκατομμυρίων και την υπερπολυτελή ζωή που τους εξασφάλιζαν τα τιμαλφή των απεγνωσμένων, τα οποία τους έπαιρναν κοψοχρονιά. Το ίδιο και πολλά ΜΜΕ, που μέχρι τότε απολάμβαναν χωρίς να διαμαρτύρονται ένα σεβαστό μερίδιο από τα κλοπιμαία με τη μορφή της διαφήμισης, αλλά δεν είχαν ψυλλιαστεί τίποτα – έστω κι αν συνολικά η διαφήμιση είχε περιοριστεί δραματικά. Όλοι τους δε, αφού έχυσαν τόνους δάκρυα για τους δυστυχείς που έπεσαν θύματα, έσπευσαν να δώσουν συγχαρητήρια στην αστυνομία και τα λαγωνικά της για την επιτυχία τους, καθώς επιτέλους μυρίστηκαν το έγκλημα διαρκείας που επί χρόνια συντελούνταν κάτω από τη μύτη τους, δημοσίως και χωρίς καμία προφύλαξη.
Αυτή η υπόθεση φέρνει ξεκάθαρα στην επιφάνεια όλη την εικόνα από την Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων, της κοινωνικής εξαθλίωσης και της εκμετάλλευσης του πόνου, της δυστυχίας και της ανάγκης δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Σηκώνει το πέπλο και αποκαλύπτει το κύκλωμα των συνενόχων, έστω κι αν κάποιοι κάνουν τώρα πως δεν γνώριζαν ούτε είχαν καταλάβει τι γινόταν και ρίχνουν το βάρος και το ανάθεμα σε κάποιο αχόρταγο τύπο και τους συνεργάτες του που δεν τήρησαν τους νόμους. Λες και είναι οι μόνοι μαυραγορίτες – και τι είναι τότε οι τράπεζες που παίρνουν τα σπίτια του λαού, οι εφορίες που κατάσχουν λογαριασμούς και οι αδίστακτοι εκπρόσωποι της αστικής πολιτικής που αγοράζουν και πουλάνε αξίες και ελπίδες;
