Συλλαλητήρια για τη Μακεδονία. Γυφτοσκοπιανοί. Προσεχώς Βουλγάρες. Προσεχώς και Βουλιαράτες. Ελληνοαλβανικές σχέσεις. Ισχυρή Ελλάδα. Ευρώ. ΕΕ. ΕΣΠΑ. Το χρηματιστήριο ανεβαίνει. Ανεβαίνει κι άλλο. Ο Τσοχατζόπουλος έκλεβε, ο Παπαντωνίου συλλαμβάνεται. Ο Σημίτης το ξέρει;
Η δεκαετία του ’90 είναι εδώ, σήμερα. Και παρόλα αυτά –ή ακριβώς γι’ αυτό- διαφεύγει από τη βάσανο του συλλογικού αναστοχασμού, η οποία έχει ήδη κάνει φύλλο και φτερό την δεκαετία του ’80 σε social media, αφιερώματα, εκθέσεις, στο δημόσιο και καλλιτεχνικό λόγο. Όμως στο πέρασμα για την κριτική ανασκόπηση της επόμενης χρονικής φάσης διστάζει, υπαναχωρεί.
«Με ξεχάσατε, ε; Εγώ όμως σας περίμενα καρτερικά», δηλώνει ο αφηγητής, το πνεύμα της δεκαετίας του ‘90, καλωσορίζοντας το κοινό.
Η παράσταση που ακολουθεί, η Χορτοφάγος Τίγρις, είναι ένα δάγκωμα, ένα πιάσιμο από το σβέρκο, ακριβώς στη χρονική στιγμή της αποστροφής από τις πίσω του σελίδες. Μία καλλιτεχνική λαβή που γίνεται με τον πλέον αριστοτεχνικό τρόπο: με λεπτότητα αλλά αυστηρότητα, με καυστικότητα αλλά και ευρηματικό χιούμορ, με επικοινωνιακή αμεσότητα αλλά και βαθύ ριζοσπαστισμό. Μία διακωμωδημένη οπτική του αστισμού στα χρόνια του «εκσυγχρονισμού» και της «εθνικής ματσίλας», που καταδεικνύεται ως μήτρα των κοινωνικού φασισμού που ενηλικιώθηκε, έγινε ορατός και ανέλαβε δράση στην τρέχουσα δεκαετία.
Με λίγα λόγια, η Χορτοφάγος Τίγρις κατασπαράζει τη λήθη, μην αφήνοντας την αστική τάξη -και ό,τι εκπροσωπεί- ν’ αγιάσει μέσα σε αυτή.
Είναι ένα συλλογικό έργο νέων και ταλαντούχων συντελεστών και ηθοποιών που με το μεράκι τους προσεγγίζουν, μάλλον άθελα τους, αυτό που στο παρελθόν θα είχε όλες τις προϋποθέσεις να τιτλοφορηθεί ως καλλιτεχνική πρωτοπορία στην εποχή του. Στο ίδιο πλαίσιο, ιδιαίτερη αναφορά οφείλεται στη σπάνιας ποιότητας μουσική που γράφτηκε για την παράσταση και παρουσιάζεται από τους δημιουργούς της επί σκηνής.
Η Χορτοφάγος Τίγρις εμφανίζεται κάθε Σάββατο στις 23:30 στο Θέατρο Αλκμήνη (Αλκμήνης 8-12, στα Κάτω Πετράλωνα). Κερνάει ποτό και μας περιμένει. Με καρτέρι.
Κωστής Μασούρας
