Γιάννης Ελαφρός
Μειώνεται 275 εκατ. η κρατική δαπάνη για συντάξεις, 63 εκατ. για τους ανέργους και 65 εκατ. στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ τα έσοδα αυξάνονται 1 δις.
Α, όλα κι όλα, λένε και μερικές αλήθειες εκεί στη βουλή. Όπως η ξώφαλτση αναφορά του Α. Τσίπρα πως «κάναμε μνημόνιο», για να συμπληρώσει βέβαια πως «κάναμε μνημόνιο με τον λαό», παρουσιάζοντας τα «επιτεύγματα» του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019. Στην πραγματικότητα βέβαια πρόκειται για έναν αυστηρά μνημονιακό προϋπολογισμό, εντός του συμφωνηθέντος πλαισίου με την ΕΕ, με σαφώς αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υλοποιεί το μεγάλο όραμα της τρόικας και των θεσμών: να φτιάξει η ελληνική κυβέρνηση ένα δικό της μνημόνιο, να πάρει την ιδιοκτησία του προγράμματος, όπως φώναζαν τόσο καιρό. Αυτό έκανε ο Τσίπρας. «Κάντο μόνο σου», που έλεγε παλιά και η διαφήμιση. Το μεγάλο έλλειμμα –όπως δείχνει και η πορεία προς την απεργία της 28 Νοέμβρη- είναι η απουσία ουσιαστικής εργατικής μαζικής αντίστασης, καθώς ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ (πότε μαζί και πότε χώρια) εξακολουθούν να κρατούν τα κλειδιά των κινητοποιήσεων, λόγω και της στάσης των δυνάμεων της ρεφορμιστικής Αριστεράς.
Ο Αλ. Τσίπρας «πανηγυρίζει» γιατί η κυβέρνηση πέτυχε την μη περικοπή της προσωπικής διαφοράς των παλιών συντάξεων (προβάλλει ιδιαίτερα την αύξηση των 20 ευρώ σε 500.000 συνταξιούχους) και για την υλοποίηση μέρους των εξαγγελιών της ΔΕΘ: 400 εκατ. για επίδομα στέγασης (την ώρα που κλιμακώνονται οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας), 260 εκατ. μείωση ΕΝΦΙΑ (λιγότερο από 10% του συνολικού φόρου, ανύπαρκτη για τη συντριπτική πλειονότητα), 177 εκατ. μείωση ασφαλιστικών εισφορών για επαγγελματίες και αγρότες (ελάχιστο μέρος των μεγάλων επιβαρύνσεων), 22 εκατ. για ενίσχυση της ειδικής αγωγής και 51 εκατ. για επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών των νέων. Ειδικά το τελευταίο μέτρο είναι υπέρ του κεφαλαίου, καθώς αποτελεί επιχορήγηση εργοδοτών, οι οποίοι απαλλάσσονται από τις εισφορές εάν προσλάβουν νέους.
Δεν είναι η μόνη ουσιαστική παροχή προς το κεφάλαιο. Στον προϋπολογισμό προβλέπεται ακόμα η μείωση φορολογίας διανεμόμενων κερδών από 15% στο 10% (ενώ δεν υπάρχει καμιά μείωση φορολογίας για τους εργαζόμενους) και το πρώτο βήμα της μείωσης φόρου εισοδήματος επιχειρήσεων από 29% στο 28% (με στόχο το 25% σε τέσσερα χρόνια). Και τα δύο αυτά μέτρα ισχύουν από 1/1/19, αλλά θα έχουν δημοσιονομικό αποτύπωμα το 2020.
Η συνολική εικόνα του προϋπολογισμού δεν επιτρέπει κανένα χαμόγελο στο λαό. Για να πιαστούν τα αιματηρά πλεονάσματα (3,6%) οι φόροι αυξάνονται κατά 1 δις. (από 45,4 σε 46,4 δις.) χωρίς να αλλάζει η σύνθεσή τους. Για παράδειγμα, ο ΦΠΑ που βαραίνει τη λαϊκή κατανάλωση ενισχύεται κατά 177 εκατ., φτάνοντας στα 17,22 δισ.
Οι δαπάνες του κράτους θα είναι μειωμένες το 2019 κατά 1,3 δισ. (56,9 δισ., από 58,2 δισ.), με τη συνολική δαπάνη για τις συντάξεις μειωμένη κατά 275 εκατ. ευρώ (από 28,662 δισ. ευρώ στα 28,387 δισ.), ενώ ειδικά το κονδύλι για τις κύριες συντάξεις μειώνεται κατά 348 εκατ. ευρώ. Όπως βλέπουμε ο νόμος Κατρούγκαλου που μειώνει δραστικά τις συντάξεις έχει αρχίσει να έχει αποτελέσματα… Κι ενώ μόνο το 12% των ανέργων λαμβάνει επίδομα ανεργίας, το συγκεκριμένο κονδύλι μειώνεται κατά 63 εκατ. ευρώ (από 1,06 δισ. ευρώ σε 997 εκατ.). Για τα δημόσια νοσοκομεία προβλέπεται νέο πετσόκομμα της κρατικής χρηματοδότησης κατά 65 εκατ. ευρώ. Είχαν προηγηθεί μειώσεις κατά 24,1% (363 εκατ. ευρώ) το 2018 και κατά 22,8% το 2015.
Η Ελλάδα ήταν μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πέρασε χωρίς προβλήματα τη διαδικασία του «ευρωπαϊκού εξαμήνου» (δηλαδή του ελέγχου προϋπολογισμού και δημοσιονομικών), εξάλλου οι Βρυξέλες έχουν να ασχοληθούν με την Ιταλία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η εποπτεία από την ΕΕ έχει πάψει. Απεναντίας, την Τετάρτη δημοσιοποιήθηκε η πρώτη «μεταμνημονιακή» έκθεση της ενισχυμένης εποπτείας της κομισιόν, η οποία υπογραμμίζει πως κανένα από τα 16 προαπαιτούμενα που έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί εντός 2018 δεν έχει «κλείσει». «Υπάρχουν καθυστερήσεις για αρκετές συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις», οι οποίες πρέπει να ολοκληρωθούν πριν από την επόμενη έκθεση τον Φλεβάρη. Η επιτροπή εκβιάζει με την μη καταβολή 700 εκατ. ευρώ, που προέρχονται από τα κέρδη των ελληνικών ομολόγων που έχουν ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες. Μεταξύ των «μεταρρυθμίσεων» ξεχωρίζει το νομοθετικό πλαίσιο για την επίλυση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κόκκινα δάνεια-σπίτια στο κόκκινο).
Απέναντι σε όλη αυτή τη συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη επιδρομή αντιδραστικής αστικής αναδιάρθρωσης, μοιάζει γελοιογραφία η 24ωρη απεργία που κήρυξε η ΓΣΕΕ για την Τετάρτη 28 Νοέμβρη. Μόνος στόχος της είναι να ακυρώσει την αγωνιστική και απεργιακή δυναμική που αναπτυσσόταν από ένα εύρος δυνάμεων, με πρώτο κόμβο την ιδιαίτερα σημαντική απεργία πρωτοβάθμιων σωματείων την 1η Νοέμβρη. Η ΓΣΕΕ έχει εμβαθύνει τον πυροσβεστικό της ρόλο, λειτουργώντας πια όχι μόνο σαν βαλβίδα εκτόνωσης και μηχανισμός ενσωμάτωσης, αλλά ανοικτά διασπαστικά και φιλοεργοδοτικά, με τη γραμμή της κοινωνικής συμμαχίας. Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται, με στόχο να χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αντίθετα το ΠΑΜΕ και άλλες αριστερές δυνάμεις αποδέχτηκαν –παρά τις διαμαρτυρίες και μετά από θλιβερές κωλοτούμπες- το σχεδιασμό της ΓΣΕΕ, με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε μια ξέπνοη απεργία και μάλιστα χωρίς τη συμμετοχή της ΑΔΕΔΥ.
Οι μαχόμενες εργατικές δυνάμεις θα απεργήσουν την Τετάρτη, υψώνοντας την σημαία του αγώνα ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου και καταγγέλλοντας αποφασιστικά τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στο Μουσείο θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση πρωτοβάθμιων σωματείων στις 11 π.μ. και θα ακολουθήσει πορεία. Το βασικό ερώτημα όμως είναι τι θα ακολουθήσει. Υπάρχει δυνατότητα να κλιμακωθεί και διευρυνθεί το βήμα της 1ης Νοέμβρη για πραγματικούς και αποφασιστικούς εργατικούς αγώνες, με ενωτικό κάλεσμα προς όλες τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος σε ρήξη με τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό;
