Κώστας Μπουγιούκος
Γράμμα από Γαλλία
Ένα «ευχάριστο» ξύπνημα επεφύλασσε η κυβέρνηση του προέδρου Μακρόν και η δικαστική-αστυνομική εξουσία της Γαλλίας στην «Ανυπόταχτη Γαλλία». Το σπίτι του επικεφαλής του κινήματος Ζαν Λικ Μελανσόν, τα γραφεία του καθώς και σπίτια κορυφαίων στελεχών του δέχτηκαν εισβολή από τις αστυνομικές δυνάμεις και την εισαγγελία του Παρισιού το πρωινό της 16 Οκτώβρη. Από πολλούς χαρακτηρίστηκε ως η πρώτη «πολιτική πράξη» της προεδρίας Μακρόν, η οποία μέχρι στιγμής εκφραζόταν αποκλειστικά με ένα τεχνοκρατικό μανδύα φορτισμένο με τα ιδεολογήματα του φιλελευθερισμού. Πολιτική πράξη γιατί είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της 5ης γαλλικής δημοκρατίας που τα γραφεία ενός πολιτικού κόμματος γίνονται στόχος εισβολής της αστυνομίας για έρευνα. Πρόφαση, η κακοδιαχείριση χρημάτων για την καμπάνια των προεδρικών εκλογών.
Πέρα από τον πολιτικό εκφυλισμό των ειδήσεων στα μίντια, η όλη αστυνομικο-δικαστική εκστρατεία πλέον έχει καταλήξει να ψάχνει έναν λογαριασμό για μια υπεργολαβία υποτιτλισμού ενός βίντεο, η ουσία αυτής της πρωτοφανούς εισβολής βρίσκεται αλλού.
Ο τελευταίος ανασχηματισμός της κυβέρνησης έφερε στο προσκήνιο και την τεράστια πολιτική της αδυναμία. Ένα από τα ελάχιστα στελέχη με πραγματική πολιτική εμπειρία, ο Ζεράρ Κολόμπ, απομακρύνθηκε και τη θέση του στο υπουργείο Εσωτερικών πήρε ένα στέλεχος αμφιλεγόμενων ικανοτήτων, πρώην μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Κριστόφ Καστανέ, ο οποίος ήταν συντονιστής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Μακρόν και άνθρωπος αποκλειστικά του χεριού του προέδρου.
Οι πρώτες ενέργειες του Καστανέ ήταν οι εισβολές που προαναφέραμε και ένα καινούργιο σχέδιο νόμου για τον «έλεγχο» των διαδηλώσεων, το οποίο προβλέπει βαρύτατες χρηματικά πρόστιμα και ποινές φυλάκισης σε όσους έχουν καλυμμένα τα πρόσωπα τους (ιδιώνυμο), ενώ βάζει επιπλέον εμπόδια στην πραγματοποίηση διαδηλώσεων και πορειών. Στη Γαλλία ήδη για κάθε συγκέντρωση απαιτείται η άδεια της νομαρχίας και η αστυνομία μπορεί κατά το δοκούν να διαλύσει οποιαδήποτε συνάθροιση δεν έχει αδειοδοτηθεί.
Πλήρης αυταρχικοποίηση, με πολιτικές διώξεις, εισβολές και έλεγχο της αστυνομίας στην πολιτική, ενίσχυση της θωράκισης του καθεστώτος χαρακτηρίζουν αποκλειστικά το ξεκίνημα αυτής της πολιτικής χρονιάς. Η κυβέρνηση θέλει να επιβάλλει μια ατζέντα δύσκολη και σκληρή για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Φανερή λοιπόν και η ανασφάλεια της προεδρίας Μακρόν όπως αυτή εκφράζεται με αυτές τις κινήσεις αυταρχισμού. Αυτός είναι ο εφαρμοσμένος φιλελευθερισμός στη Γαλλία.
