Νίκος Ξηρουδάκης
Η τελευταία διαδρομή στους ώμους των συντρόφων του
Σε κλίμα αγωνιστικότητας και βαθιάς συγκίνησης, αποχαιρετήσαμε με πολιτική κηδεία τον αγωνιστή της επαναστατικής αριστεράς Τάσο Κατιντσάρο στο Νεκροταφείο Περιστερίου, τη Δευτέρα 1 Οκτώβρη. Σταθερός, ευγενής, διαλεκτικός, ανιδιοτελής, αισιόδοξος και αγαπητός σε όλους, έφυγε από τη ζωή στις 27 Σεπτέμβρη. Έζησε μια ζωή γεμάτη αγώνες, από αυτή την άποψη στάθηκε τυχερός. Πιο τυχεροί, αναμφισβήτητα, στάθηκαν όσοι τον γνώρισαν. Οι ομιλητές, αναφερόμενοι στον Τάσο, είπαν μεταξύ άλλων:
Ο Μπ. Ματσκαλίδης (ΚΟ Μαχητής), διάβασε τμήμα της απολογίας του στο δικαστήριο για την ηθική αυτουργία: «Η ΚΟ Μαχητής, αντλώντας δυνάμεις από την ανεξάντλητη εργατική πηγή, θα προχωρήσει μέχρι τη μέρα που απ’ άκρη σε άκρη στη χώρα μας θα κυματίσει το κόκκινο λάβαρο του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού».
Κ. Μάρκου (Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο): «Ο Τάσος ήταν ιστορική αισιοδοξία, μια αισιοδοξία με φλογερά μαύρα μάτια. Είμαστε πραγματικά ο εαυτός μας μόνον όταν είμαστε όλοι οι άλλοι. Όπως οι φωτογραφίες εκείνες των προσώπων που αποτελούνται από χιλιάδες μικρές φωτογραφίες άλλων προσώπων. Γι’ αυτό είμαστε ο Τάσος».
Π. Γκαργκάνας (ΣΕΚ): «Λένε πως τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Ο σύντροφος Τάσος ευτύχησε σε αυτό, γιατί όλη του η διαδρομή τιμάει τα πρώτα. Έμεινε πιστός στους αγώνες που έδωσε στα νιάτα του και αυτή είναι μια πολύτιμη κληρονομιά».
Αντ. Δραγανίγος (ΝΑΡ): «Σε όλα τα διλήμματα για την ύπαρξη της επαναστατικής αριστεράς στην Ελλάδα ήταν από τη σκοπιά της επαναστατικής προοπτικής, την οποία πίστευε με μεγάλη σταθερότητα και αισιοδοξία, που τον χαρακτήριζε σε όλη του τη ζωή και τη δράση».
Π. Παπανικολάου (Αριστερή Κίνηση Περιστερίου): «Μας δίδαξες πως η τιμή του κοινωνικού αγωνιστή, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από τα εφήμερα μπιχλιμπίδια που δίνει το σύστημα για να εξαγοράζει και να εκμαυλίζει. Πως το να μπορείς να κοιτάς στα μάτια τους συντρόφους σου, χωρίς να αποστρέφεις αλλού το βλέμμα από ντροπή, είναι χιλιάδες φορές πολυτιμότερο από τα αξιώματα, από το χρήμα, τα υπουργιλίκια, τα βουλευτιλίκια, τις βίλες και τα κότερα».
Ζ. Χριστοδουλόπουλος (Αναμέτρηση): «Ήταν μαζί μας στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του ’06-’07 και στην εξέγερση του Δεκέμβρη το 2008».
Γ. Φελέκης (ΟΚΔΕ Σπάρτακος): «Μετά τη δολοφονία του μαθητή Σιδέρη Ισιδωρόπουλου, οι οργανώσεις της άκρας αριστεράς εγκαινιάσαμε μια συνεργασία για την καταστολή και τις μεγάλες απεργίες της εποχής. Κοινή δράση, ενότητα, επιμονή, σηματοδοτούν την πορεία του Τάσου και είναι σήμερα περισσότερο απαραίτητες από ό,τι στο παρελθόν».
Σ. Παπαδόπουλος (ΟΚΔΕ): «Η ζωή του ήταν αφιερωμένη στο εργατικό κίνημα, συνυφασμένη με την μεταπολιτευτική ιστορία της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην Ελλάδα».
Σπ. Παπακωνσταντίνου, ΚΚΕ(μ-λ): «Εμπνεόταν από την κοινή δράση της επαναστατικής Αριστεράς που παραμένει ζητούμενο και σήμερα. Η “κουλτούρα” και η παρακαταθήκη που αφήνει πρέπει να ξαναπρυτανεύσει στην “Εκτός των Τειχών” αριστερά.
Ο Π. Σωτήρης (ΑΡΑΝ), αναφέρθηκε στην ανάγκη της δημιουργίας μιας αριστεράς που έχει ανάγκη η εποχή μας. Ο Δ. Στρατούλης από τη ΛΑΕ από την πλευρά του στην καλοσύνη, την αγωνιστικότητα, την ανιδιοτέλεια, το ενωτικό και ανυπότακτο πνεύμα του Τάσου, που κατάκτησε τον σεβασμό και την αναγνώριση σε όλη την αριστερά. «Σύντροφε Τάσο θα ζεις μέσα από τους αγώνες μας» είπε η Ελ. Βαφειάδου από το ΕΚΚΕ, που τόνισε τη συμβολή του στο κίνημα πόλης ενάντια στο τοπικό κράτος.
